Zalecamy, aby aplikacje na Wear OS działały niezależnie od telefonu, dzięki czemu użytkownicy będą mogli wykonywać zadania na zegarku bez dostępu do telefonu z Androidem lub iOS. Jeśli aplikacja na zegarek wymaga interakcji z telefonem, musisz oznaczyć aplikację na Wear OS jako niesamodzielną i podjąć kroki, aby użytkownik miał dostęp do aplikacji na telefonie.
Planowanie aplikacji
Możesz użyć pakietu Android App Bundle, aby automatycznie generować zoptymalizowane pakiety Androida (APK) dla konfiguracji urządzenia każdego użytkownika w ramach tej samej aplikacji. Dzięki temu użytkownicy pobierają tylko kod i zasoby potrzebne do uruchomienia aplikacji.
Informacje o konfigurowaniu aplikacji do dystrybucji w Sklepie Google Play znajdziesz w artykule Pakowanie i rozpowszechnianie aplikacji na Wear OS oraz w przewodniku dla początkujących po pakietach Android App Bundle.
W przypadku nowych aplikacji docelowy poziom interfejsu API musi wynosić 34 lub więcej. Więcej informacji znajdziesz w artykule Spełnianie wymagań Google Play dotyczących docelowego poziomu interfejsu API. Kierowanie na najnowszy dostępny poziom interfejsu API pomaga zapewnić prawidłowe działanie aplikacji na aktualnych wersjach platformy.
Informacje o żądaniach sieciowych i dostępie do sieci o wysokiej przepustowości znajdziesz w artykule Dostęp do sieci i synchronizacja na Wear OS.
Definiowanie aplikacji jako aplikacji na Wear OS
Musisz zdefiniować tag
<uses-feature> w pliku manifestu aplikacji na Androida.
Aby wskazać, że jest to aplikacja na zegarek, dodaj wpis podobny do tego:
<uses-feature android:name="android.hardware.type.watch" />
Identyfikowanie aplikacji jako samodzielnej lub niesamodzielnej
Aplikacja na zegarek może być samodzielna lub niesamodzielna:
- Samodzielna: całkowicie niezależna aplikacja, która nie wymaga aplikacji na telefon do działania głównych funkcji. Chociaż komunikaty „Otwórz na telefonie” są dopuszczalne, aplikacja musi zapewniać użytkownikom alternatywne sposoby wykonywania funkcji aplikacji, np. krótki link lub kod QR, bez konieczności korzystania z połączonego telefonu.
- Niesamodzielna: aplikacja zależna, która do działania głównych funkcji wymaga aplikacji na telefonie lub innym urządzeniu. Ta opcja jest najlepsza w przypadku aplikacji, które nie mogą łatwo udostępnić alternatywnego sposobu (np. kodu QR lub krótkiego linku) na wykonanie głównej funkcji aplikacji, np. uwierzytelniania.
Uwaga: nawet w przypadku aplikacji niesamodzielnych użytkownicy mogą zainstalować aplikację na Wear OS przed aplikacją mobilną. Jeśli więc aplikacja na Wear OS wykryje, że na urządzeniu przenośnym w pobliżu nie ma niezbędnej aplikacji towarzyszącej, poproś użytkownika o jej zainstalowanie.
Google sprawdza, czy aplikacja jest samodzielna, podczas jej wyświetlania. Ta wartość wpływa na widoczność aplikacji w Sklepie Play na urządzeniach niepowiązanych, takich jak urządzenia z Wear OS, które nie są sparowane z urządzeniami przenośnymi. Aplikacje niesamodzielne oraz aplikacje, które deweloperzy nieprawidłowo oznaczyli jako „samodzielne”, nie są dostępne dla użytkowników na tych niepowiązanych urządzeniach.
W aplikacji na Wear OS ustaw wartość elementu
meta-data com.google.android.wearable.standalone w pliku manifestu Androida, aby zadeklarować, czy aplikacja jest samodzielna czy niesamodzielna.
Jeśli aplikacja na zegarek jest całkowicie niezależna, poinformuj o tym Sklep Google Play, ustawiając wartość com.google.android.wearable.standalone na true:
<meta-data android:name="com.google.android.wearable.standalone" android:value="true" />
Jeśli aplikacja na zegarek nie jest samodzielna i jej główne funkcje zależą od innej aplikacji, ustaw wartość com.google.android.wearable.standalone na false. Oznacza to, że aplikacja na zegarek wymaga innego urządzenia, ale nie wpływa na reklamę aplikacji w Sklepie Google Play.
Uwaga: nawet jeśli wartość com.google.android.wearable.standalone to false, aplikację na zegarek można zainstalować przed zainstalowaniem aplikacji na telefon.
Dlatego jeśli aplikacja na zegarek wykryje, że na sparowanym telefonie nie ma niezbędnej aplikacji, zgodnie z opisem na tej stronie, poproś użytkownika o jej zainstalowanie.
Współdzielony kod i magazyn danych
Kod może być udostępniany między aplikacją na Wear OS a aplikacją na telefon. Na przykład wspólny kod sieciowy może znajdować się w bibliotece udostępnionej.
Opcjonalnie kod specyficzny dla danego formatu może znajdować się w osobnym module.
Możesz używać standardowych interfejsów API pamięci masowej Androida do przechowywania danych lokalnie, tak jak na telefonie. Do przechowywania par klucz-wartość i obiektów typowanych możesz używać DataStore lub biblioteki trwałości danych Room.
wykrywać aplikację na innym urządzeniu,
Aplikacja na zegarek i odpowiadająca jej aplikacja na telefon mogą wykrywać, czy druga aplikacja jest dostępna.
Aplikacje na telefonie i zegarku mogą używać CapabilityClient, aby rozgłaszać swoją obecność sparowanemu urządzeniu. Można to zrobić statycznie lub dynamicznie.
Gdy aplikacja znajduje się na węźle w sieci Wear OS użytkownika, np. na telefonie, sparowanym zegarku lub w chmurze, CapabilityClient umożliwia innym aplikacjom jej wykrycie. Więcej informacji znajdziesz w artykule Wykrywanie konkretnych urządzeń za pomocą klienta funkcji.
Jeśli jedna z aplikacji nie może wykryć drugiej, możesz poprosić użytkownika o otwarcie strony aplikacji w Sklepie Play na urządzeniu, na którym występuje problem. To rozwiązanie dla aplikacji na zegarek, które do prawidłowego działania wymagają obecności aplikacji towarzyszącej na telefonie.
Musisz sprawdzić, czy Sklep Play jest dostępny na urządzeniu, ponieważ nie wszystkie telefony (np. iPhone'y) go obsługują.
W sekcjach poniżej opisano sprawdzone metody dotyczące 2 scenariuszy:
- Samodzielna aplikacja na zegarek wymaga aplikacji na telefon.
- Aplikacja na telefonie wymaga samodzielnej aplikacji na zegarku.
Możesz też zapoznać się z przykładowymi pomocnikami warstwy danych, które pokazują, jak korzystać z bibliotek pomocników warstwy danych, które są częścią Horologist. Te funkcje pomocnicze umożliwiają monitorowanie połączenia między urządzeniem przenośnym a urządzeniem z Wear OS.
Więcej informacji o klasach opisanych w następnej sekcji znajdziesz w dokumentacji API Wear OS.
Te materiały zawierają też informacje o klasie PhoneTypeHelper, która zawiera metodę getPhoneDeviceType() umożliwiającą aplikacji na Wear OS sprawdzenie, czy sparowany telefon jest urządzeniem z Androidem czy z iOS.
Określanie nazw funkcji do wykrywania aplikacji
W przypadku aplikacji odpowiadającej każdemu typowi urządzenia (zegarkowi lub telefonowi) określ unikalny ciąg znaków dla nazwy funkcji w pliku res/values/wear.xml.
Na przykład w module mobilnym plik wear.xml może zawierać te informacje:
<resources xmlns:tools="http://schemas.android.com/tools" tools:keep="@array/android_wear_capabilities"> <string-array name="android_wear_capabilities"> <item>verify_remote_example_phone_app</item> </string-array> </resources>
W module Wear OS plik wear.xml zawiera inną wartość nazwy funkcji, na przykład:
<resources xmlns:tools="http://schemas.android.com/tools" tools:keep="@array/android_wear_capabilities"> <string-array name="android_wear_capabilities"> <item>verify_remote_example_wear_app</item> </string-array> </resources>
Więcej informacji znajdziesz w artykule Wykrywanie konkretnych urządzeń za pomocą klienta funkcji.
Wykrywanie aplikacji i otwieranie adresu URL z zegarka
Aplikacja na zegarek może wykryć, czy na telefonie towarzyszącym użytkownika jest zainstalowana aplikacja na telefon. Aby to sprawdzić, wykonaj te czynności:
-
Użyj
CapabilityClient, aby sprawdzić, czy aplikacja na telefon jest zainstalowana na sparowanym telefonie. Więcej informacji znajdziesz w przykładzie pomocników warstwy danych na GitHubie. -
Jeśli aplikacja Telefon nie jest zainstalowana na telefonie, użyj metody
PhoneDeviceType.getPhoneDeviceType(), aby sprawdzić typ telefonu. Szczegółowe informacje znajdziesz w sekcji poniżej. -
Jeśli zwrócona zostanie wartość
PhoneDeviceType.DEVICE_TYPE_ANDROID, telefon jest telefonem z Androidem. WywołajRemoteActivityHelper.startRemoteActivity()na urządzeniu z Wear OS, aby otworzyć Sklep Play na telefonie. Użyj identyfikatora URI rynku dla aplikacji na telefon, który może się różnić od identyfikatora URI aplikacji na Wear. Możesz na przykład użyć identyfikatora URI rynku, takiego jakmarket://details?id=com.example.android.wearable.wear.finddevices. -
Jeśli zwrócona zostanie wartość
PhoneDeviceType.DEVICE_TYPE_IOS, telefon jest urządzeniem z systemem iOS, na którym nie jest dostępny Sklep Play. Otwórz sklep z aplikacjami na iPhonie, wywołującRemoteActivityHelper.startRemoteActivity()na urządzeniu z Wear OS. Możesz podać adres URL aplikacji w iTunes, np.https://itunes.apple.com/us/app/yourappname.Z poziomu Wear OS nie można automatycznie określić, czy aplikacja na telefon jest zainstalowana na urządzeniu z iOS. Sprawdzoną metodą jest udostępnienie użytkownikowi mechanizmu umożliwiającego ręczne otwarcie App Store.
Uwaga: użyj interfejsu API RemoteActivityHelper zgodnie z opisem w poprzedniej sekcji, aby określić, że dowolny adres URL ma być otwierany na telefonie z zegarka i że nie jest wymagana żadna aplikacja na telefon.
Szczegóły dotyczące wykrywania typu sparowanego telefonu
Oto fragment kodu, który używa metody getPhoneDeviceType(), aby sprawdzić typ telefonu, z którym jest sparowany zegarek:
var phoneDeviceType: Int = PhoneTypeHelper.getPhoneDeviceType(this)
Wartość zwracana przez metodę getPhoneDeviceType() to jedna z tych wartości:
| Zwracana wartość | Opis |
|---|---|
DEVICE_TYPE_ANDROID
|
powiązany telefon jest urządzeniem z Androidem; |
DEVICE_TYPE_IOS
|
Telefon towarzyszący to urządzenie z iOS. |
DEVICE_TYPE_UNKNOWN
|
Telefon towarzyszący jest nieznanym urządzeniem. |
DEVICE_TYPE_ERROR
|
Podczas określania typu sparowanego telefonu wystąpił błąd. Spróbuj ponownie później. |
Wykrywanie aplikacji rozpoczynające się od telefonu z Androidem
Telefon z Androidem może wykryć, czy na urządzeniach z Wear OS użytkownika jest zainstalowana Twoja aplikacja na zegarek. Wykonaj te czynności:
-
Za pomocą
NodeClientznajdź wszystkie zegarki połączone z telefonem użytkownika. Więcej informacji znajdziesz w przykładzie pomocników warstwy danych na GitHubie. -
Za pomocą
CapabilityClientsprawdź, na których zegarkach użytkownika jest zainstalowana Twoja aplikacja. -
Jeśli aplikacja nie jest zainstalowana na wszystkich zegarkach użytkownika, pozwól mu otworzyć Sklep Play na pozostałych urządzeniach z Wear OS z poziomu telefonu za pomocą metody
RemoteActivityHelper.startRemoteActivity(). Użyj identyfikatora URI rynku dla aplikacji na Wear OS, który może się różnić od identyfikatora URI aplikacji na telefon. Możesz na przykład użyć identyfikatora URI rynku, takiego jakmarket://details?id=com.example.android.wearable.wear.finddevices.
Dane o lokalizacji w przypadku zegarków sparowanych z iPhone'ami
W przypadku zegarków sparowanych z iPhone'ami użyj dostawcy uśrednionej lokalizacji, aby uzyskać dane o lokalizacji na zegarku. Więcej informacji znajdziesz w artykule Wykrywanie lokalizacji na Wear OS.
Jeśli telefon towarzyszący jest dostępny, FLP używa go do uzyskiwania danych o lokalizacji.
Uzyskiwanie tylko niezbędnych danych
Zasadniczo podczas pobierania danych z internetu należy pobierać tylko niezbędne dane. W przeciwnym razie możesz niepotrzebnie zwiększyć czas oczekiwania oraz zużycie pamięci i baterii.
Gdy zegarek jest połączony przez Bluetooth LE, aplikacja może mieć dostęp do przepustowości wynoszącej tylko 4 kilobajty na sekundę, w zależności od zegarka. Dlatego zalecamy wykonanie tych czynności:
- Sprawdź żądania sieciowe i odpowiedzi pod kątem dodatkowych danych, które są potrzebne tylko w aplikacji na telefon.
- Zmniejszaj duże obrazy przed wysłaniem ich przez sieć na zegarek.
W przypadkach, gdy potrzebna jest sieć o dużej przepustowości, zapoznaj się z artykułem Dostęp do sieci o dużej przepustowości.
Dodatkowe przykłady kodu
Przykładowe funkcje pomocnicze warstwy danych dodatkowo pokazują, jak używać interfejsów API opisanych na tej stronie.