Podobnie jak we wcześniejszych wersjach, Android 12 zawiera zmiany w działaniu, które co może mieć wpływ na Twoją aplikację. Te zmiany w działaniu dotyczą tylko aplikacji kierowane na Androida 12 lub nowszego. Jeśli Twoja aplikacja jest kierowana na Androida 12, musisz zmodyfikować aplikację, aby obsługiwała te zachowania jeśli jest to wymagane.
Zapoznaj się też z listą zmian w działaniu, które mają wpływ na wszystkie aplikacje na Androidzie 12.
Interfejs użytkownika
Niestandardowe powiadomienia
Android 12 zmienia wygląd i działanie powiadomień niestandardowych. Wcześniej powiadomienia niestandardowe mogły obejmować cały obszar powiadomień i udostępniać własne układy i style. Pozwoliło to uzyskać antywzorce, może zdezorientować użytkowników lub spowodować problemy ze zgodnością układu na różnych urządzeniach.
W przypadku aplikacji kierowanych na Androida 12 powiadomienia z niestandardowymi widokami treści nie będą
dłużej korzystać z pełnego obszaru powiadomień; zamiast tego system stosuje standardowy
szablon. Ten szablon zapewnia, że powiadomienia niestandardowe będą miały taki sam
dekoruj jako inne powiadomienia we wszystkich stanach, na przykład ikonę powiadomienia
i afordancje rozwinięcia (w stanie zwiniętym) oraz ikonę powiadomienia;
nazwa aplikacji i zwinięcie afordancji (w stanie rozwinięcia). Działanie to
jest prawie taki sam jak w przypadku
Notification.DecoratedCustomViewStyle
Dzięki temu w Androidzie 12 wszystkie powiadomienia są wizualnie spójne i łatwe dzięki wykrywalnemu, dobrze znanemu rozszerzeniu powiadomień dla użytkowników.
Poniższa ilustracja przedstawia niestandardowe powiadomienie w szablonie standardowym:
Poniższe przykłady pokazują, jak powiadomienia niestandardowe będą renderowane w zwiniętej reklamie i stan rozwinięty:
![](https://developer.android.google.cn/static/images/about/versions/12/custom-collapsed-view.png?authuser=19&hl=pl)
![](https://developer.android.google.cn/static/images/about/versions/12/custom-expanded-view.png?authuser=19&hl=pl)
Zmiana w Androidzie 12 wpływa na aplikacje, które definiują niestandardowe podklasy
Notification.Style
lub które używają funkcji
Metody użytkownika Notification.Builder
setCustomContentView(RemoteViews)
,
setCustomBigContentView(RemoteViews)
oraz setCustomHeadsUpContentView(RemoteViews)
.
Jeśli Twoja aplikacja korzysta w pełni z powiadomień niestandardowych, zalecamy przetestowanie jej za pomocą jak najszybciej.
Włącz zmianę dotyczącą powiadomień niestandardowych:
- Aby włączyć nowe zachowanie, zmień
targetSdkVersion
aplikacji naS
. - Skompiluj ponownie.
- Zainstaluj aplikację na urządzeniu lub w emulatorze z Androidem 12.
- Aby włączyć nowe zachowanie, zmień
Przetestuj wszystkie powiadomienia, które korzystają z widoków niestandardowych, aby sprawdzić, czy wyglądają tak samo jak Ty. w cieniu. Podczas testowania weź pod uwagę te kwestie i wprowadź niezbędne zmiany:
Zmieniły się wymiary widoków niestandardowych. Ogólnie wysokość na powiadomienia niestandardowe jest teraz mniejsza niż do tej pory. W grupie zwiniętej maksymalna wysokość niestandardowej treści spadła z 106 dp. do 48 dp. Obszar w poziomie jest też mniejszy.
Wszystkie powiadomienia są rozwijane w przypadku aplikacji kierowanych na Androida 12. Zazwyczaj oznacza to, że jeśli używasz
setCustomContentView
, warto też używaćsetBigCustomContentView
aby mieć pewność, że stan zwinięty i rozwinięty jest taki sam.Aby przycisk Uważaj na przejściu stan zgodny z oczekiwaniami, nie zapomnij zwiększyć znaczenie kanału powiadomień na „WYSOKI” (Wyświetla się ekranu).
Zmiany weryfikacji linków aplikacji na Androida
W przypadku aplikacji kierowanych na Androida 12 lub nowszego system kilka zmian w sposobie działania linków aplikacji na Androida zweryfikowane. Te poprawia niezawodność łączenia aplikacji i zapewnia więcej jak również deweloperom aplikacji i użytkownikom.
Jeśli używasz weryfikacji linku aplikacji na Androida do otwierania linków internetowych w aplikacji,
Sprawdź, czy używasz właściwego formatu podczas dodawania intencji
filtry w przypadku
Weryfikacja linku aplikacji na Androida. W szczególności zadbaj o to, aby te zamiary
filtry obejmują kategorię BROWSABLE
i obsługują schemat https
.
Możesz też ręcznie zweryfikuj linki do aplikacji, aby przetestować rzetelność deklaracji.
Ulepszone działanie obrazu w obrazie
W Androidzie 12 wprowadziliśmy ulepszenia w działaniu trybu obrazu w obrazie (PIP). i zalecane ulepszenia kosmetyczne w animacjach przejść dla obu gestów nawigacji i nawigacji opartej na elementach.
Zobacz Obraz w obrazie , aby dowiedzieć się więcej. i informacjami o nich.
Nowy wygląd toatów
W Androidzie 12 widok tosty zaprojektowany od nowa. Komunikaty są teraz ograniczone do 2 wierszy tekstu i pokazują aplikację obok tekstu.
![Obraz przedstawiający urządzenie z Androidem, w którym wyświetla się tost w wyskakującym okienku
Wysyłam wiadomość obok ikony aplikacji](https://developer.android.google.cn/static/images/toast.png?authuser=19&hl=pl)
Więcej informacji znajdziesz w artykule Omówienie powiadomień.
Prywatność i bezpieczeństwo
Przybliżona lokalizacja
Na urządzeniach z Androidem 12 lub nowszym użytkownicy mogą poprosić o dostęp przybliżona lokalizacja dokładności.
Nowoczesne pliki cookie SameSite w komponencie WebView
Komponent WebView Androida jest oparty na Chromium,
projektu open source,
na którym opiera się przeglądarka Google Chrome. Wprowadzenie Chromium
zmian w obsłudze plików cookie innych firm, aby zapewnić większe bezpieczeństwo
prywatności oraz zapewnić użytkownikom większą przejrzystość i kontrolę. Począwszy od Androida 12:
te zmiany są też uwzględnione w WebView
, gdy aplikacje są kierowane
Androida 12 (poziom API 31) lub nowszego.
Atrybut SameSite
pliku cookie określa, czy może on być wysyłany z dowolnym
lub tylko w przypadku żądań z tej samej witryny. Następujące elementy chroniące prywatność
poprawia domyślną obsługę plików cookie innych firm i pomaga chronić
przed niezamierzonym udostępnianiem w witrynach.
- Pliki cookie bez atrybutu
SameSite
są traktowane jakSameSite=Lax
. - Pliki cookie z atrybutem
SameSite=None
muszą też mieć określony atrybutSecure
, co oznacza wymagają bezpiecznego kontekstu i powinny być wysyłane przez HTTPS. - Linki między wersjami HTTP i HTTPS witryny są teraz traktowane jak linki z innych witryn
żądań, więc pliki cookie nie są wysyłane, chyba że są odpowiednio oznaczone jako
SameSite=None; Secure
Dla programistów ogólną wskazówką jest identyfikowanie plików cookie pochodzących z innych witryn.
zależności w krytycznych przepływach użytkowników i upewnij się, że SameSite
atrybut jest jawnie ustawiony za pomocą odpowiednich wartości tam, gdzie jest to wymagane. Musisz
wyraźnie określić pliki cookie, które mogą działać w różnych witrynach,
w ramach nawigacji w tej samej witrynie i przejścia z HTTP do HTTPS.
Pełne wskazówki dla programistów stron internetowych dotyczące tych zmian znajdziesz w artykule Pliki cookie SameSite Wyjaśnij i Schemeful SameSite.
Przetestuj zachowanie SameSite w swojej aplikacji
Jeśli Twoja aplikacja używa WebView albo zarządzasz witryną lub usługą, która używa plików cookie, zalecamy przetestowanie przepływów w komponencie WebView Androida 12. Jeśli napotkasz problemy, być może będzie trzeba zaktualizować pliki cookie, by obsługiwały Zachowania SameSite.
Zwróć uwagę na problemy z logowaniem, umieszczaniem treści i procesem logowania, zakupów i innych procesów uwierzytelniania, w których użytkownik zaczyna od niezabezpieczonej i przechodzi na stronę zabezpieczoną.
Aby przetestować aplikację za pomocą WebView, musisz włączyć nowe zachowania SameSite w przypadku parametru którą chcesz przetestować, wykonując jedną z tych czynności:
Ręcznie włącz zachowania SameSite na urządzeniu testowym, przełączając flagę interfejsu webview-enable-modern-cookie-same-site w narzędziach deweloperskich WebView.
Ta metoda umożliwia testowanie na dowolnym urządzeniu z Androidem 5.0 (poziom interfejsu API 21) lub nowszym – w tym na Androidzie 12 i komponencie WebView w wersji 89.0.4385.0 lub wyższą.
Skompiluj aplikację, aby była kierowana na Androida 12 (poziom interfejsu API 31) do
targetSdkVersion
.Jeśli chcesz skorzystać z tej metody, musisz użyć urządzenia, które działa Android 12.
Informacje o zdalnym debugowaniu komponentu WebView na Androidzie znajdziesz w artykule Pierwsze kroki. za pomocą zdalnego debugowania urządzeń z Androidem.
Inne materiały
Więcej informacji o nowoczesnych działaniach SameSite i ich wdrożeniu w Chrome i WebView, zapoznaj się z aktualizacjami Chromium SameSite . Jeśli znajdziesz błąd w komponencie WebView lub Chromium, możesz zgłosić je publicznie w problemie z Chromium .
Czujniki ruchu mają ograniczoną szybkość działania
Aby chronić potencjalnie poufne informacje o użytkownikach, jeśli Twoja aplikacja jest kierowana w Androidzie 12 lub nowszym system nakłada limit odświeżania. szybkości transmisji danych z określonych czujników ruchu i pozycji.
Więcej informacji o czujniku .
Hibernacja aplikacji
Android 12 rozwija się po automatycznym resetowaniu uprawnień. zachowanie wprowadzonej w Androidzie 11 (poziom API 30). Jeśli Twoja aplikacja jest kierowana Android 12 a użytkownik nie wchodzi w interakcję z aplikacją przez kilka minut miesięcy, system automatycznie resetuje wszystkie przyznane uprawnienia i umieszcza aplikację w hibernacji.
Więcej informacji znajdziesz w przewodniku na temat aplikacji hibernacji.
Deklaracja atrybucji w ramach kontroli dostępu do danych
Za pomocą interfejsu API kontroli dostępu do danych wprowadzonego w Androidzie 11 (poziom API 30) możesz: aby utworzyć atrybucję tagi na podstawie przypadków użycia aplikacji. Te tagi ułatwiają określenie, która część korzysta z określonego rodzaju danych.
Jeśli Twoja aplikacja jest kierowana na Androida 12 lub nowszego, musisz zadeklarować te zasady tagów atrybucji w plik manifestu aplikacji.
Ograniczenie kopii zapasowej ADB
Aby chronić prywatne dane aplikacji, Android 12 zmienia domyślne działanie
adb backup
. W przypadku aplikacji kierowanych na Androida 12 (poziom API 31) lub nowszego:
gdy użytkownik uruchomi polecenie adb backup
, dane aplikacji zostaną wykluczone z pozostałych
danych systemowych eksportowanych z urządzenia.
Jeśli Twoje procesy testowania i programowania wykorzystują dane aplikacji w narzędziu adb backup
,
możesz teraz włączyć eksportowanie danych aplikacji przez
android:debuggable
.
do true
w pliku manifestu aplikacji.
Bezpieczniejsze eksportowanie komponentów
Jeśli aplikacja jest kierowana na Androida 12 lub nowszego i zawiera
aktywność,
usługi lub transmisja
odbiorcy, którzy używają intentu
, musisz
zadeklaruj
Atrybut android:exported
dla tych komponentów aplikacji.
Jeśli komponent aplikacji zawiera
Ustawiona kategoria LAUNCHER
android:exported
do true
. W większości innych przypadków ustaw android:exported
na
false
Ten fragment kodu to przykład usługi zawierającej intencję
filtr, którego atrybut android:exported
jest ustawiony na false
:
<service android:name="com.example.app.backgroundService" android:exported="false"> <intent-filter> <action android:name="com.example.app.START_BACKGROUND" /> </intent-filter> </service>
Wiadomości w Android Studio
Jeśli aplikacja zawiera aktywność, usługę lub odbiornik, który korzysta z usługi
filtry intencji, ale nie deklaruje: android:exported
, to ostrzeżenie
W zależności od używanej wersji Android Studio:
Android Studio 2020.3.1 Canary 11 lub nowszy
Pojawią się te komunikaty:
W pliku manifestu jest wyświetlane to ostrzeżenie dotyczące lintowania:
When using intent filters, please specify android:exported as well
Gdy spróbujesz skompilować aplikację, zobaczysz ten komunikat o błędzie kompilacji pojawia się:
Manifest merger failed : Apps targeting Android 12 and higher are required \ to specify an explicit value for android:exported when the corresponding \ component has an intent filter defined.
Starsze wersje Android Studio
Jeśli spróbujesz zainstalować aplikację, Logcat. wyświetla następujący komunikat o błędzie:
Installation did not succeed.
The application could not be installed: INSTALL_FAILED_VERIFICATION_FAILURE
List of apks:
[0] '.../build/outputs/apk/debug/app-debug.apk'
Installation failed due to: 'null'
Zmienność intencji oczekujących
Jeśli Twoja aplikacja jest kierowana na Androida 12, musisz określić
zmienność
każdy obiekt PendingIntent
które tworzy aplikacja. To dodatkowe wymaganie zwiększa bezpieczeństwo aplikacji.
Testowanie oczekującej zmiany zmienności intencji
Aby sprawdzić, czy w Twojej aplikacji brakuje deklaracji zmienności, poszukaj parametru to ostrzeżenie o Lint w Android Studio:
Warning: Missing PendingIntent mutability flag [UnspecifiedImmutableFlag]
Uruchomienia niebezpiecznych intencji
Aby zwiększyć bezpieczeństwo platformy, Android 12 i nowsze wersje funkcji debugowania, która wykrywa niebezpieczne uruchomienia . Kiedy system wykryje takie niebezpieczne uruchomienie, Występuje naruszenie zasad StrictMode.
Wydajność
Ograniczenia dotyczące uruchamiania usług działających na pierwszym planie
Aplikacje kierowane na Androida 12 lub nowszego nie mogą uruchamiać pierwszego planu w systemie w tle, oprócz kilku wyjątkowych . Jeśli aplikacja próbuje uruchomić usługę na pierwszym planie podczas może wystąpić wyjątek (z wyjątkiem kilku szczególnych przypadków).
Rozważ użycie WorkManagera do planowania i uruchamiania przyspieszonych praca gdy aplikacja działa w tle. Aby móc wykonywać działania wymagające uwagi zgodnie z żądaniami użytkownika, należy uruchomić usługi na pierwszym planie w obszarze ścisłym, alarm.
Uprawnienie dostępu do precyzyjnych alarmów
Aby zachęcić aplikacje do oszczędzania zasobów systemowych, Androida 12 lub nowszego i ustaw ścisłe alarmy muszą mieć dostęp do sekcji „Alarmy przypomnienia” która pojawia się na ekranie Specjalny dostęp do aplikacji w ustawieniach systemu.
Aby go uzyskać, poproś o dostęp do
SCHEDULE_EXACT_ALARM
uprawnienia użytkownika w pliku manifestu.
Precyzyjne alarmy powinny być stosowane tylko w przypadku funkcji przeznaczonych dla użytkownika. Dowiedz się więcej o dopuszczalnych przypadków użycia alarm.
Wyłącz zmianę działania
Przygotowując aplikację na Androida 12, możesz tymczasowo wyłącz zmianę działania w kompilacji możliwej do debugowania. wersji do celów testowych. Aby to zrobić, ukończ jedno z tych zadań:
- Na ekranie ustawień Opcje dla programistów wybierz Zgodność aplikacji Zmiany. Na ekranie, który się pojawi, kliknij nazwę aplikacji i wyłącz ją. REQUIRE_EXACT_ALARM_PERMISSION.
W oknie terminala na komputerze, którego używasz do programowania, uruchom to polecenie:
adb shell am compat disable REQUIRE_EXACT_ALARM_PERMISSION PACKAGE_NAME
Ograniczenia dotyczące powiadomień z trampolinami
Gdy użytkownicy wchodzą w interakcję z: powiadomień, niektóre aplikacje reagują na kliknięcia powiadomień po uruchomieniu aplikacji , który na końcu które użytkownik widzi i z którym wchodzi w interakcję. Ten komponent aplikacji jest zwany trampoliną do powiadomień.
Aby poprawić wydajność i wygodę użytkowania, aplikacje na Androida 12 lub
na wyższym poziomie nie mogą uruchamiać działań z usług lub
odbiornikach używanych jako
trampoliny powiadomień. Innymi słowy, gdy użytkownik kliknie powiadomienie,
lub przycisk polecenia w
aplikacja nie może nawiązać połączenia
startActivity()
.
wewnątrz usługi lub odbiornika.
Gdy aplikacja próbuje rozpocząć aktywność w usłudze lub odbiorniku która działa jak trampolina do powiadomień, system zapobiega i pojawi się następujący komunikat w Logcat:
Indirect notification activity start (trampoline) from PACKAGE_NAME, \
this should be avoided for performance reasons.
Określ, które komponenty aplikacji działają jak trampoliny z powiadomieniami
Podczas testowania aplikacji po kliknięciu powiadomienia możesz określić, które usługi lub odbiornika pełniły w Twojej aplikacji rolę trampolina powiadomień. Aby to zrobić, przejrzyj dane wyjściowe tego polecenia terminala:
adb shell dumpsys activity service \ com.android.systemui/.dump.SystemUIAuxiliaryDumpService
Sekcja danych wyjściowych zawiera tekst „NotifInteractionLog”. Ta sekcja zawiera informacje niezbędne do zidentyfikowania komponentu, który rozpoczyna się w przypadku kliknięcia powiadomienia.
Zaktualizuj aplikację
Jeśli aplikacja rozpoczyna aktywność usługi lub odbiornika, który działa jako Trampolinę powiadomień, wykonaj te czynności migracji:
- Utwórz obiekt
PendingIntent
, który jest powiązana z aktywnością, którą użytkownicy widzą po kliknięciu tego przycisku. powiadomienia. - Użyj w ramach tego obiektu
PendingIntent
utworzonego w poprzednim kroku o tworzeniu powiadomienia.
Aby zidentyfikować źródło aktywności, np. zapisywać dane,
podczas publikowania powiadomienia używaj elementów dodatkowych. W przypadku scentralizowanego logowania użyj
ActivityLifecycleCallbacks
lub obserwatorów cyklu życia Jetpacka.
Przełącz działanie
Podczas testowania wersji aplikacji z możliwością debugowania możesz włączyć lub wyłączyć tę funkcję
za pomocą flagi zgodności aplikacji NOTIFICATION_TRAMPOLINE_BLOCK
.
tworzenie i przywracanie kopii zapasowej;
Zmieniliśmy sposób działania tworzenia i przywracania kopii zapasowych w aplikacjach Android 12 (poziom API 31). Tworzenie i przywracanie kopii zapasowej Androida ma 2 formy:
- Kopie zapasowe w chmurze: dane użytkownika są przechowywane na Dysku Google użytkownika, które można później przywrócić na tym lub nowym urządzeniu.
- Przenoszenie między urządzeniami (D2D): dane użytkownika są wysyłane bezpośrednio do nowego urządzenia użytkownika ze starszego urządzenia, na przykład za pomocą kabla.
Więcej informacji na temat tworzenia kopii zapasowych i przywracania danych znajdziesz w artykule Tworzenie kopii zapasowej danych użytkownika danych za pomocą Automatycznej kopii zapasowej i tworzenia kopii zapasowych par klucz-wartość za pomocą funkcji Android Backup Service.
Zmiany funkcji przenoszenia danych D2D
W przypadku aplikacji działających na Androidzie 12 lub nowszym i kierowanych na niego:
Określanie reguł uwzględniania i wykluczania za pomocą kodu XML nie wpływa na transfery D2D, wpływa na tworzenie i przywracanie kopii zapasowych działających w chmurze (np. na kopie zapasowe na Dysku Google). Do określ reguły dla transferów D2D, musisz użyć nowej konfiguracji, której to dotyczy w następnej sekcji.
Na urządzeniach niektórych producentów po określeniu
android:allowBackup="false"
wyłącza tworzenie kopii zapasowych na Dysku Google, ale nie wyłącza przenoszenia D2D dla aplikacji.
Nowy format uwzględniania i wykluczania
Aplikacje działające na Androidzie 12 lub nowszym i kierowane na niego używają inny format dla konfiguracji XML. Ten format sprawia, między kopią zapasową Dysku Google a przenoszeniem danych w D2D, wymagając możesz oddzielnie określić reguły uwzględniania i wykluczania dla kopii zapasowych w chmurze i D2D i przenieś.
Opcjonalnie możesz go też używać do określania reguł kopii zapasowej, w którym to przypadku wcześniej używana konfiguracja jest ignorowana na urządzeniach z Androidem 12 lub wyższe. Starsza konfiguracja jest nadal wymagana na urządzeniach z Androidem 11 lub niższy.
Zmiany formatu XML
Poniżej znajduje się format służący do tworzenia i przywracania kopii zapasowych w Androidzie 11 i starsze:
<full-backup-content> <include domain=["file" | "database" | "sharedpref" | "external" | "root"] path="string" requireFlags=["clientSideEncryption" | "deviceToDeviceTransfer"] /> <exclude domain=["file" | "database" | "sharedpref" | "external" | "root"] path="string" /> </full-backup-content>
Poniżej przedstawiono zmiany pogrubione w formacie.
<data-extraction-rules> <cloud-backup [disableIfNoEncryptionCapabilities="true|false"]> ... <include domain=["file" | "database" | "sharedpref" | "external" | "root"] path="string"/> ... <exclude domain=["file" | "database" | "sharedpref" | "external" | "root"] path="string"/> ... </cloud-backup> <device-transfer> ... <include domain=["file" | "database" | "sharedpref" | "external" | "root"] path="string"/> ... <exclude domain=["file" | "database" | "sharedpref" | "external" | "root"] path="string"/> ... </device-transfer> </data-extraction-rules>
Więcej informacji znajdziesz w odpowiedniej sekcji na i dowiedz się, jak tworzyć kopie zapasowe danych użytkowników przy użyciu Automatycznej kopii zapasowej.
Flaga pliku manifestu w przypadku aplikacji
Skieruj swoje aplikacje do nowej konfiguracji XML, korzystając z
Atrybut android:dataExtractionRules
w pliku manifestu
. Gdy wskażesz nową konfigurację XML, parametr
Atrybut android:fullBackupContent
wskazujący starą konfigurację jest ignorowany
na urządzeniach z Androidem 12 lub nowszym. Poniższa próbka kodu pokazuje nowy
Wpisy w pliku manifestu:
<application ... <!-- The below attribute is ignored. --> android:fullBackupContent="old_config.xml" <!-- You can point to your new configuration using the new dataExtractionRules attribute . --> android:dataExtractionRules="new_config.xml" ...> </application>
Łączność
Uprawnienia Bluetooth
Android 12 wprowadza
BLUETOOTH_SCAN
BLUETOOTH_ADVERTISE
,
oraz
BLUETOOTH_CONNECT
uprawnień. Uprawnienia te ułatwiają korzystanie z aplikacji kierowanych
Android 12 obsługuje Bluetootha
urządzeń, zwłaszcza w przypadku aplikacji, które nie korzystają
wymagają dostępu do lokalizacji urządzenia.
Aby przygotować urządzenie do kierowania na Androida 12 lub nowszego, zaktualizuj do zasad Twojej aplikacji. Zamiast deklarować starszy zestaw Bluetootha uprawnienia, zadeklaruj nowocześniejszy zestaw Bluetooth uprawnienia.
Równoczesne połączenie peer-to-peer + połączenie z internetem
W przypadku aplikacji kierowanych na Androida 12 (poziom interfejsu API 31) lub nowszego, urządzenia, które obsługują równoczesne połączenia peer-to-peer i połączenia internetowe umożliwiają jednoczesne korzystanie z Wi-Fi zarówno z urządzeniem równorzędnym, jak i główną siecią udostępniającą internet. co zwiększa wygodę użytkowników. Kierowanie na aplikacje W Androidzie 11 (poziom interfejsu API 30) lub starszym nadal działa starszy sposób działania, gdzie podstawowa sieć Wi-Fi jest odłączona przed połączeniem z peerem urządzenia.
Zgodność
WifiManager.getConnectionInfo()
może zwrócić WifiInfo
dla
tylko jedną sieć. Z tego powodu interfejs API zmienił się
w ten sposób na Androidzie 12 i nowszych:
- Jeśli dostępna jest tylko jedna sieć Wi-Fi, zwracana jest jej
WifiInfo
. - Jeśli jest dostępna więcej niż jedna sieć Wi-Fi, a aplikacja do połączeń uruchomiła
połączenia peer-to-peer, urządzenie
WifiInfo
odpowiadające urządzeniu równorzędnego to . - Jeśli jest dostępna więcej niż jedna sieć Wi-Fi, a aplikacja do rozmów nie
aktywuje połączenie peer-to-peer, czyli podstawowe połączenie zapewniające dostęp do internetu.
Zwracana jest wartość
WifiInfo
.
Aby zapewnić użytkownikom lepsze wrażenia na urządzeniach, które obsługują podwójne funkcje równoczesne
sieci Wi-Fi, zalecamy wszystkie aplikacje – zwłaszcza te, które uruchamiają
połączenia peer-to-peer – migracja z funkcji połączeń
WifiManager.getConnectionInfo()
i zamiast tego użyj
NetworkCallback.onCapabilitiesChanged()
.
aby pobrać wszystkie obiekty (WifiInfo
) pasujące do obiektu NetworkRequest
użytego do rejestracji
NetworkCallback
. Interfejs getConnectionInfo()
jest wycofany
Android 12.
Poniższy przykładowy kod pokazuje, jak uzyskać WifiInfo
w
NetworkCallback
:
Kotlin
val networkCallback = object : ConnectivityManager.NetworkCallback() { ... override fun onCapabilitiesChanged( network : Network, networkCapabilities : NetworkCapabilities) { val transportInfo = networkCapabilities.getTransportInfo() if (transportInfo !is WifiInfo) return val wifiInfo : WifiInfo = transportInfo ... } }
Java
final NetworkCallback networkCallback = new NetworkCallback() { ... @Override public void onCapabilitiesChanged( Network network, NetworkCapabilities networkCapabilities) { final TransportInfo transportInfo = networkCapabilities.getTransportInfo(); if (!(transportInfo instanceof WifiInfo)) return; final WifiInfo wifiInfo = (WifiInfo) transportInfo; ... } ... };
Natywny interfejs API mDNSResponder
W Androidzie 12 aplikacje mogą wchodzić w interakcje z demonem mDNSResponder za pomocą
natywny interfejs API mDNSResponder.
Wcześniej, gdy aplikacja rejestrowała usługę w sieci.
i nazwano getSystemService()
systemowa usługa NSD uruchomiła demona mDNSResponder, nawet jeśli
aplikacja nie wywołała jeszcze żadnych metod NsdManager
. Demon zasubskrybował następnie
do grup transmisji grupowych we wszystkich węzłach, co powoduje częstsze wybudzanie systemu
często i zużywaj więcej energii. Aby zminimalizować zużycie baterii, w Androidzie 12
a wyżej system uruchamia demona mDNSResponder tylko wtedy, gdy jest to potrzebne
w przypadku wystąpienia NSD i zatrzymuje go później.
Ponieważ ta zmiana wpływa na dostępność demona mDNSResponder, aplikacje
przy założeniu, że demon mDNSResponder zostanie uruchomiony po wywołaniu funkcji
Metoda getSystemService()
może otrzymywać z systemu komunikaty o tym,
demon mDNSResponder jest niedostępny. Aplikacje, które korzystają z funkcji NsdManager
i nie używają
używają natywnego interfejsu API mDNSResponder, nie mają wpływu na tę zmianę.
Biblioteki dostawców
Natywne biblioteki udostępnione dostarczone przez dostawcę
Natywne biblioteki udostępnione inne niż NDK
dostarczane przez dostawców krzemu lub producentów urządzeń są niedostępne.
domyślnie, jeśli aplikacja jest kierowana na Androida 12 (poziom interfejsu API 31) lub nowszego.
biblioteki są dostępne tylko wtedy, gdy zostaną wyraźnie zażądane za pomocą funkcji
<uses-native-library>
.
Jeśli aplikacja jest kierowana na Androida 11 (poziom API 30) lub niższy, parametr
Tag <uses-native-library>
nie jest wymagany. W takim przypadku każdy zasób natywny udostępniony
jest dostępna niezależnie od tego, czy jest to biblioteka NDK.
Zaktualizowano ograniczenia spoza pakietu SDK
Android 12 zawiera zaktualizowane listy ograniczonych list aplikacji spoza pakietu SDK oparte na współpracy z deweloperami aplikacji na Androida oraz do testów wewnętrznych. Gdy tylko jest to możliwe, dbamy o to, by alternatywne rozwiązania były dostępne publicznie, zanim wprowadzimy ograniczenia dotyczące interfejsów spoza SDK.
Jeśli Twoja aplikacja nie jest kierowana na Androida 12, niektóre z tych zmian mogą nie być od razu widoczne. Mimo że obecnie możesz korzystać z wybranych interfejsy inne niż SDK (w zależności od docelowego poziomu interfejsu API aplikacji), Korzystanie z dowolnej metody lub pola niezwiązanego z pakietem SDK zawsze wiąże się z dużym ryzykiem naruszenia .
Jeśli nie wiesz, czy Twoja aplikacja korzysta z interfejsów innych niż SDK, możesz przetestować aby się dowiedzieć. Jeśli Twoja aplikacja korzysta z interfejsów innych niż SDK, zacznij planować migracji do alternatywnych pakietów SDK. Rozumiemy jednak, że niektóre aplikacje z prawidłowych zastosowań interfejsów innych niż SDK. Jeśli nie możesz znaleźć innej do interfejsu innego niż SDK w przypadku danej funkcji, musisz poprosić o utworzenie nowego publicznego interfejsu API.
Więcej informacji o zmianach w tej wersji Androida znajdziesz w sekcji Aktualizacje ograniczenia korzystania z interfejsu spoza SDK w Androidzie 12. Aby dowiedzieć się więcej, o interfejsach innych niż SDK znajdziesz w sekcji Ograniczenia dotyczące interfejsów spoza SDK .