Zmiany w działaniu: wszystkie aplikacje

Platforma Android 17 zawiera zmiany w działaniu, które mogą mieć wpływ na Twoją aplikację. Poniższe zmiany w działaniu dotyczą wszystkich aplikacji działających na Androidzie 17, niezależnie od targetSdkVersion. Przetestuj aplikację, a następnie w razie potrzeby zmodyfikuj ją, aby obsługiwała te zmiany.

Zapoznaj się też z listą zmian w działaniu, które wpływają tylko na aplikacje kierowane na Androida 17.

Główna funkcjonalność

Android 17 (API na poziomie 37) zawiera te zmiany, które modyfikują lub rozszerzają różne podstawowe funkcje systemu Android.

Limity pamięci aplikacji

Android 17 wprowadza limity pamięci aplikacji oparte na całkowitej pamięci RAM urządzenia, aby zapewnić bardziej stabilne i przewidywalne środowisko dla aplikacji i użytkowników Androida. W Androidzie 17 limity są ustawione w sposób konserwatywny, aby ustalić wartości bazowe systemu. Ma to na celu wykrywanie ekstremalnych wycieków pamięci i innych wartości odstających, zanim spowodują one niestabilność całego systemu, co może skutkować zacinaniem się interfejsu, szybszym rozładowywaniem baterii i zamykaniem aplikacji. Spodziewamy się, że w przypadku większości sesji w aplikacjach wpływ będzie minimalny, ale zalecamy stosowanie tych sprawdzonych metod dotyczących pamięci, w tym ustalenie wartości bazowej pamięci.

Aby sprawdzić, czy sesja aplikacji została przerwana, wywołaj funkcję getDescription w ApplicationExitInfo. Jeśli aplikacja została przerwana, powód zakończenia będzie mieć wartość REASON_OTHER, a opis będzie zawierać ciąg znaków "MemoryLimiter:AnonSwap" wraz z innymi informacjami. Możesz też użyć profilowania opartego na wyzwalaczach z funkcją TRIGGER_TYPE_ANOMALY, aby uzyskać zrzuty sterty zebrane po osiągnięciu limitu pamięci.

Dokumentacja Zarządzanie pamięcią aplikacji zawiera informacje, które pomogą Ci zdiagnozować problemy z pamięcią aplikacji i zoptymalizować zużycie zasobów.

Sprawdzanie działania aplikacji w warunkach ograniczonej pamięci

Za pomocą Android Debug Bridge (adb) możesz dostosować lub wyłączyć limity pamięci na dowolnym urządzeniu, na którym są one nałożone. Polecenie powłoki am zawiera 3 podpolecenia do dostosowywania limitów pamięci. (Te polecenia nie mają wpływu na urządzenie, które nie nakłada limitów pamięci).

  • am memory-limiter ignore <uid>|none|all
  • am memory-limiter manual <pid> <limit>|max|none
  • am memory-limiter status
ignore

Nakazuje ogranicznikowi pamięci ignorowanie niektórych lub wszystkich procesów. Przekazanie identyfikatora UID (identyfikatora użytkownika Androida) powoduje, że ogranicznik pamięci ignoruje egzekwowanie limitów we wszystkich procesach powiązanych z tym identyfikatorem. Możesz też przekazać wartość all (ignoruj wszystkie aplikacje) lub none (nie ignoruj żadnych aplikacji). Przekazanie wartości none zastępuje wszystkie poprzednie wywołania funkcji am memory-limiter ignore.

Jeśli polecisz ogranicznikowi pamięci zignorować identyfikator UID, nadal możesz ręcznie zastosować limit pamięci do procesu w aplikacji, wywołując am memory-limiter manual.

manual

Nakazuje systemowi nałożenie ograniczenia pamięci na proces o określonym identyfikatorze PID (Process ID). Ograniczenie pamięci jest podawane jako liczba całkowita w MB. Na przykład podanie wartości 30 oznacza, że proces jest ograniczony do 30 MB pamięci. Przekazanie wartości max usuwa wszystkie limity pamięci w tym procesie. Przekazanie wartości none spowoduje usunięcie wszystkich ręcznie ustawionych limitów procesu i przywrócenie domyślnego limitu systemu (jeśli taki istnieje).

status

Zwraca bieżący stan ogranicznika pamięci. Stan obejmuje limity pamięci nałożone na widoczne i niewidoczne procesy.

Prywatność

Android 17 zawiera te zmiany, które zwiększają prywatność użytkowników.

Ochrona przed SMS-ami z kodami jednorazowymi

Od Androida 17 Android rozszerza ochronę wiadomości SMS zawierających hasła jednorazowe.

W poprzednich wersjach Androida ta ochrona była skoncentrowana głównie na formacie SMS Retriever. Dostarczanie wiadomości zawierających hash SMS Retriever było opóźnione w przypadku większości aplikacji o 3 godziny. Jednak niektóre aplikacje (np. domyślna aplikacja do obsługi SMS-ów) były zwolnione z tego opóźnienia, podobnie jak aplikacja, która była właścicielem hasha.

Od Androida 17 ochrona obejmuje też wiadomości w formacie WebOTP. Jeśli aplikacja ma uprawnienia do odczytywania wiadomości SMS, ale nie jest zamierzonym odbiorcą wiadomości WebOTP (co jest ustalane na podstawie weryfikacji domeny), nie będzie miała dostępu do wiadomości przez 3 godziny od jej otrzymania. Ta zmiana ma na celu zwiększenie bezpieczeństwa użytkowników przez zapewnienie, że tylko aplikacje powiązane z domeną wymienioną w wiadomości będą mogły programowo odczytać kod weryfikacyjny.

Podczas tego 3-godzinnego opóźnienia transmisja SMS_RECEIVED_ACTION jest wstrzymywana, a zapytania do bazy danych dostawcy SMS-ów są filtrowane. Po upływie tego czasu wiadomość SMS jest dostępna dla tych aplikacji. Ta zmiana dotyczy wszystkich aplikacji, niezależnie od poziomu interfejsu API, na który są kierowane.

Niektóre aplikacje, takie jak domyślna aplikacja asystenta SMS-ów czy aplikacje towarzyszące połączonym urządzeniom, są zwolnione z tego opóźnienia. Aby zapewnić dalsze działanie, wszystkie aplikacje, które polegają na odczytywaniu wiadomości SMS w celu wyodrębnienia hasła jednorazowego, powinny przejść na korzystanie z interfejsów API SMS Retriever lub SMS User Consent.

Bezpieczeństwo

Android 17 zawiera te ulepszenia, które zwiększają bezpieczeństwo urządzeń i aplikacji.

Harmonogram wycofywania atrybutu usesCleartextTraffic

W przyszłej wersji planujemy wycofać element usesCleartextTraffic. Aplikacje, które muszą nawiązywać niezaszyfrowane połączenia (HTTP), powinny przejść na korzystanie z pliku konfiguracji zabezpieczeń sieci, który pozwala określić, z jakimi domenami aplikacja musi nawiązywać połączenia w postaci tekstu nieszyfrowanego.

Pamiętaj, że pliki konfiguracji zabezpieczeń sieci są obsługiwane tylko na poziomach interfejsu API 24 i wyższych. Jeśli minimalny poziom interfejsu API aplikacji jest niższy niż 24, musisz wykonać obie te czynności:

  • ustawić atrybut usesCleartextTraffic na true
  • użyć pliku konfiguracji sieci.

Jeśli minimalny poziom interfejsu API aplikacji to 24 lub wyższy, możesz użyć pliku konfiguracji sieci i nie musisz ustawiać usesCleartextTraffic.

Ograniczanie niejawnych uprawnień do identyfikatorów URI

目前，如果应用启动的 intent 具有 URI，且该 URI 具有操作 ACTION_SEND、ACTION_SEND_MULTIPLE或 ACTION_IMAGE_CAPTURE，则系统会自动向目标应用授予读取和 写入 URI 权限。从 Android 18 开始，系统将 不再自动授予这些权限。因此，我们建议应用明确授予相关 URI 权限，而不是依赖系统授予这些权限。

如需检测应用中这些 intent 的使用情况，请将 StrictMode 与 detectImplicitUriPermissionGrant() 结合使用，以触发违规行为：

Kotlin

val policy = StrictMode.VmPolicy.Builder()
    .detectImplicitUriPermissionGrant()
    .penaltyLog()
    .build()
StrictMode.setVmPolicy(policy)

Java

StrictMode.VmPolicy policy = new StrictMode.VmPolicy.Builder()
    .detectImplicitUriPermissionGrant()
    .penaltyLog()
    .build();
StrictMode.setVmPolicy(policy);

或者，您也可以监控包含消息 Please set the grant explicitly in the app 的已记录异常，该消息会在系统隐式设置授予时显示。您可以使用以下 adb 命令监控这些日志：

adb logcat | grep "Please set the grant explicitly in the app"

如需明确授予必要的权限，请将 FLAG_GRANT_READ_URI_PERMISSION标志添加到ACTION_SEND和 ACTION_SEND_MULTIPLEintent：

Kotlin

intent.addFlags(Intent.FLAG_GRANT_READ_URI_PERMISSION)

Java

intent.addFlags(Intent.FLAG_GRANT_READ_URI_PERMISSION);

对于 ACTION_IMAGE_CAPTURE intent，请同时添加FLAG_GRANT_READ_URI_PERMISSION 和 FLAG_GRANT_WRITE_URI_PERMISSION 标志：

Kotlin

intent.addFlags(Intent.FLAG_GRANT_READ_URI_PERMISSION or Intent.FLAG_GRANT_WRITE_URI_PERMISSION)

Java

intent.addFlags(Intent.FLAG_GRANT_READ_URI_PERMISSION | Intent.FLAG_GRANT_WRITE_URI_PERMISSION);

Limity magazynu kluczy poszczególnych aplikacji

Aplikacje powinny unikać tworzenia nadmiernej liczby kluczy w magazynie kluczy Androida, ponieważ jest to zasób współdzielony przez wszystkie aplikacje na urządzeniu. Od Androida 17 system egzekwuje limit liczby kluczy, które może posiadać aplikacja. Limit wynosi 50 tys. kluczy w przypadku aplikacji innych niż systemowe, które są kierowane na Androida 17 (poziom interfejsu API 37) lub nowszego, oraz 200 tys. kluczy w przypadku wszystkich innych aplikacji. Aplikacje systemowe mają limit 200 tys. kluczy niezależnie od poziomu interfejsu API, na który są kierowane.

Jeśli aplikacja spróbuje utworzyć klucze ponad limit, utworzenie nie powiedzie się i zostanie zgłoszony wyjątek a KeyStoreException. Ciąg komunikatu wyjątku zawiera informacje o limicie kluczy. Jeśli aplikacja wywoła getNumericErrorCode() w przypadku wyjątku, wartość zwracana zależy od poziomu interfejsu API, na który jest kierowana:

  • Aplikacje kierowane na Androida 17 (poziom interfejsu API 37) lub nowszego: getNumericErrorCode() zwraca nową wartość ERROR_TOO_MANY_KEYS.
  • Wszystkie inne aplikacje: getNumericErrorCode() zwraca ERROR_INCORRECT_USAGE.

Blokowanie ruchu zwrotnego między profilami połączonymi

Od Androida 17 ruch zwrotny między profilami nie jest już domyślnie dozwolony. Nie ma to wpływu na ruch zwrotny w ramach tego samego profilu. Ta zmiana dotyczy wszystkich aplikacji działających na Androidzie 17 lub nowszym, niezależnie od docelowego poziomu interfejsu API.

Wygoda użytkowania i interfejs systemu

Android 17 zawiera te zmiany, które mają na celu zapewnienie bardziej spójnego i intuicyjnego interfejsu użytkownika.

Przywracanie domyślnej widoczności IME po obróceniu ekranu

Od Androida 17, gdy konfiguracja urządzenia ulegnie zmianie (np. w wyniku obrócenia ekranu), a aplikacja nie obsłuży tej zmiany, poprzednia widoczność IME nie zostanie przywrócona.

Jeśli w aplikacji nastąpi zmiana konfiguracji, której nie obsługuje, a po zmianie klawiatura musi być widoczna, musisz wyraźnie o to poprosić. Możesz przesłać prośbę na jeden z tych sposobów:

  • Ustaw atrybut android:windowSoftInputMode na stateAlwaysVisible.
  • Programowo poproś o wyświetlenie klawiatury ekranowej w metodzie onCreate() aktywności lub dodaj metodę onConfigurationChanged().

Dane wejściowe od człowieka

Android 17 zawiera te zmiany, które wpływają na sposób, w jaki aplikacje wchodzą w interakcję z urządzeniami wejściowymi, takimi jak klawiatury i touchpady.

Touchpady domyślnie dostarczają zdarzenia względne podczas przechwytywania wskaźnika

Od Androida 17, jeśli aplikacja poprosi o przechwycenie wskaźnika za pomocą View.requestPointerCapture(), a użytkownik będzie korzystać z touchpada, system rozpozna ruch wskaźnika i gesty przewijania wykonywane przez użytkownika i zgłosi je aplikacji w taki sam sposób jak ruchy wskaźnika i kółka myszy z przechwyconej myszy. W większości przypadków eliminuje to konieczność dodawania przez aplikacje obsługujące przechwycone myszy specjalnej logiki obsługi touchpadów. Więcej informacji znajdziesz w dokumentacji View.POINTER_CAPTURE_MODE_RELATIVE.

Wcześniej system nie próbował rozpoznawać gestów z touchpada, ale przekazywał do aplikacji surowe, bezwzględne lokalizacje palców w formacie podobnym do dotknięć ekranu dotykowego. Jeśli aplikacja nadal wymaga tych danych bezwzględnych, powinna zamiast tego wywołać nową metodę View.requestPointerCapture(int) z View.POINTER_CAPTURE_MODE_ABSOLUTE.

Multimedia

Android 17 zawiera te zmiany w działaniu multimediów.

Wzmacnianie zabezpieczeń dźwięku w tle

Od Androida 17 framework audio wymusza ograniczenia dotyczące interakcji audio w tle, w tym odtwarzania dźwięku, żądań aktywności audio i interfejsów API do zmiany głośności, aby mieć pewność, że te zmiany są inicjowane przez użytkownika.

Jeśli aplikacja spróbuje wywołać interfejsy API audio, gdy nie jest w prawidłowym cyklu życia, interfejsy API do odtwarzania dźwięku i zmiany głośności nie powiedzą się bez zgłaszania wyjątku ani wyświetlania komunikatu o błędzie. Interfejs API aktywności audio nie powiedzie się z kodem wyniku AUDIOFOCUS_REQUEST_FAILED.

Więcej informacji, w tym o strategiach ograniczania ryzyka, znajdziesz w artykule Wzmacnianie zabezpieczeń dźwięku w tle .

Łączność

Android 17 zawiera te zmiany, które zwiększają łączność urządzeń.

Autonomiczne ponowne parowanie w przypadku utraty połączenia Bluetooth

Android 17 wprowadza autonomiczne ponowne parowanie, czyli ulepszenie na poziomie systemu, które automatycznie rozwiązuje problem z utratą połączenia Bluetooth.

Wcześniej, jeśli połączenie zostało utracone, użytkownicy musieli ręcznie przejść do Ustawień, aby odłączyć, a następnie ponownie połączyć urządzenie peryferyjne. Ta funkcja opiera się na ulepszeniach zabezpieczeń wprowadzonych w Androidzie 16, ponieważ umożliwia systemowi ponowne nawiązywanie połączeń w tle bez konieczności ręcznego przechodzenia przez użytkowników do Ustawień w celu rozparowania i ponownego sparowania urządzeń peryferyjnych.

Większość aplikacji nie będzie wymagać zmian w kodzie, ale deweloperzy powinni pamiętać o tych zmianach w działaniu stosu Bluetooth:

  • Nowy kontekst parowania: ACTION_PAIRING_REQUEST zawiera teraz dodatkowy element EXTRA_PAIRING_CONTEXT, który umożliwia aplikacjom odróżnienie standardowego żądania parowania od próby ponownego parowania zainicjowanej przez autonomiczny system.
  • Warunkowe aktualizacje kluczy: istniejące klucze bezpieczeństwa zostaną zastąpione tylko wtedy, gdy ponowne parowanie się powiedzie, a nowe połączenie osiągnie poziom bezpieczeństwa poprzedniego połączenia lub go przekroczy.
  • Zmiana czasu działania intencji: intencja ACTION_KEY_MISSING jest teraz wysyłana tylko wtedy, gdy nie uda się automatyczne ponowne parowanie. Dzięki temu w aplikacji nie będzie konieczne niepotrzebne obsługiwanie błędów, jeśli systemowi uda się odzyskać połączenie w tle.
  • Powiadomienie użytkownika: system zarządza ponownym parowaniem za pomocą nowych powiadomień interfejsu i okien dialogowych. Użytkownicy zostaną poproszeni o potwierdzenie próby ponownego sparowania, aby mieć pewność, że wiedzą o ponownym połączeniu.

Producenci urządzeń peryferyjnych i deweloperzy aplikacji towarzyszących powinni sprawdzić, czy sprzęt i aplikacja prawidłowo obsługują przejścia między stanami połączenia. Aby przetestować to zachowanie, zasymuluj utratę połączenia zdalnego za pomocą jednej z tych metod:

  • Ręczne usuwanie informacji o powiązaniu z urządzenia peryferyjnego
  • Ręcznie odłącz urządzenie: Ustawienia > Połączone urządzenia