Android 3.2 APIs

سطح میانای برنامه‌سازی کاربردی: ۱۳

‫Android نسخه ۳.۲ (HONEYCOMB_MR2) یک نسخه پلاتفرم افزایشی است که قابلیت‌های جدیدی را برای کاربران و توسعه‌دهندگان اضافه می‌کند. بخش‌های زیر نمای کلی‌ای از ویژگی‌های جدید و میاناهای برنامه‌سازی کاربردی توسعه‌دهنده ارائه می‌دهند.

برای توسعه‌دهندگان، پلاتفرم Android 3.2 به عنوان یک مؤلفه قابل بارگیری برای Android SDK دردسترس است. پلاتفرم بارگیری‌شدنی شامل کتابخانه Android و تصویر سیستم، و همچنین مجموعه‌ای از پوسته‌های شبیه‌ساز و غیره است. برای شروع توسعه یا آزمایش در Android 3.2، از «مدیر کیت توسعه نرم‌افزار Android» برای بارگیری پلاتفرم در کیت توسعه نرم‌افزار خود استفاده کنید.

برگزیده‌های پلاتفرم

ویژگی‌های جدید کاربر

  • بهینه‌سازی برای طیف گسترده‌تری از رایانه‌های لوحی

    Android 3.2 شامل انواع بهینه‌سازی‌ها در سراسر سیستم است تا تجربه کاربری عالی را در طیف وسیع‌تری از دستگاه‌های رایانه لوحی تضمین کند.

  • بزرگ‌نمایی سازگاری برای برنامه‌های با اندازه ثابت

    Android 3.2 حالت بزرگ‌نمایی سازگاری جدیدی را معرفی می‌کند که به کاربران روش جدیدی برای مشاهده برنامه‌های با اندازه ثابت در دستگاه‌های بزرگ‌تر ارائه می‌دهد. حالت جدید جایگزینی با مقیاس پیکسلی برای کشیدگی میانای کاربر استاندارد برای برنامه‌هایی که برای اجرا در اندازه‌های صفحه‌نمایش بزرگ‌تر، مانند رایانه‌های لوحی، طراحی نشده‌اند ارائه می‌دهد. برای برنامه‌هایی که به پشتیبانی سازگاری نیاز دارند، حالت جدید ازطریق نماد منو در نوار سیستم برای کاربران قابل‌دسترسی است.

  • همگام‌سازی رسانه از کارت SD

    در دستگاه‌هایی که از کارت SD پشتیبانی می‌کنند، کاربران اکنون می‌توانند فایل‌های رسانه‌ای را مستقیماً از کارت SD در برنامه‌هایی که از آن‌ها استفاده می‌کنند بار کنند. یک تسهیلات سیستمی فایل‌ها را از فضای ذخیره‌سازی رسانه سیستم برای برنامه‌ها قابل‌دسترس می‌کند.

ویژگی‌های جدید توسعه‌دهنده

  • میانای برنامه‌سازی کاربردی گسترش‌یافته برای مدیریت پشتیبانی از صفحه‌نمایش

    ‫Android 3.2 افزونه‌هایی را به میانای برنامه‌سازی کاربردی پشتیبانی از صفحه‌نمایش پلاتفرم معرفی می‌کند تا راه‌های بیشتری برای مدیریت میانای کاربر برنامه در طیف وسیعی از دستگاه‌های مجهز به Android دراختیار توسعه‌دهندگان قرار دهد. این API شامل توصیف‌گرهای منبع جدید و مشخصه‌های مانیفست جدیدی است که به شما امکان می‌دهد کنترل دقیق‌تری بر نحوه نمایش برنامه‌هایتان در اندازه‌های مختلف داشته باشید، به‌جای اینکه به دسته‌های اندازه عمومی تکیه کنید.

    برای اطمینان از بهترین نمایش ممکن برای برنامه‌های با اندازه ثابت و برنامه‌هایی که پشتیبانی محدودی از اندازه‌های مختلف صفحه‌نمایش دارند، این پلاتفرم همچنین یک حالت سازگاری زوم جدید ارائه می‌دهد که میانای کاربر را در یک ناحیه کوچک‌تر از صفحه‌نمایش رندر می‌کند، سپس آن را مقیاس‌بندی می‌کند تا فضای موجود در نمایشگر را پر کند. برای اطلاعات بیشتر درباره میانای برنامه‌سازی کاربردی پشتیبانی از صفحه‌خوان و کنترل‌هایی که ارائه می‌دهد، بخش‌های زیر را ببینید.

نمای کلی میانای برنامه‌سازی کاربردی

میاناهای برنامه‌سازی کاربردی پشتیبانی از صفحه‌نمایش‌ها

‫Android 3.2 میاناهای برنامه‌سازی کاربردی پشتیبانی از صفحه‌نمایش‌های جدیدی را معرفی می‌کند که به شما امکان می‌دهد کنترل بیشتری بر نحوه نمایش برنامه‌هایتان در اندازه‌های مختلف صفحه‌نمایش داشته باشید. این میانای برنامه‌سازی کاربردی براساس میانای برنامه‌سازی کاربردی پشتیبانی از صفحه‌نمایش موجود، ازجمله مدل تراکم صفحه‌نمایش تعمیم‌یافته پلاتفرم، ساخته شده است، اما آن را با توانایی هدف‌یابی دقیق محدوده‌های صفحه‌نمایش خاص براساس ابعاد آن‌ها، که در واحدهای پیکسل مستقل از تراکم (مانند عرض ۶۰۰dp یا ۷۲۰dp) اندازه‌گیری می‌شود، به‌جای اندازه‌های صفحه‌نمایش تعمیم‌یافته آن‌ها (مانند بزرگ یا خیلی بزرگ) گسترش می‌دهد.

هنگام طراحی میانای کاربر برنامه، همچنان می‌توانید به پلاتفرم تکیه کنید تا انتزاع تراکم را ارائه دهد، به این معنی که برنامه‌ها نیازی به جبران تفاوت‌های تراکم پیکسل واقعی در دستگاه‌ها ندارند. می‌توانید میانای کاربر برنامه را براساس میزان فضای افقی یا عمودی دردسترس طراحی کنید. این پلاتفرم مقدار فضای دردسترس را بااستفاده از سه مشخصه جدید بیان می‌کند: smallestWidth،‏ width، و height.

  • کمترین عرض صفحه‌نمایش حداقل اندازه اصلی آن است که با واحد پیکسل مستقل از تراکم («dp») اندازه‌گیری می‌شود. از ارتفاع یا عرض صفحه، هرکدام که کوتاه‌تر باشد. برای صفحه‌نمایش در جهت عمودی، smallestWidth معمولاً براساس عرض آن است، درحالی‌که در جهت افقی براساس ارتفاع آن است. در همه موارد، smallestWidth از ویژگی ثابت صفحه‌نمایش مشتق می‌شود و مقدار آن بدون توجه به جهت تغییر نمی‌کند. smallestWidth برای برنامه‌ها مهم است زیرا کوتاه‌ترین عرض ممکن را نشان می‌دهد که میانای کاربر برنامه باید در آن ترسیم شود، بدون احتساب نواحی صفحه‌نمایش که توسط سیستم رزرو شده است.
  • درمقابل، عرض و ارتفاع صفحه‌نمایش نشان‌دهنده فضای افقی یا عمودی فعلی دردسترس برای چیدمان برنامه است که با واحد «پیکسل مستقل از تراکم» اندازه‌گیری می‌شود و شامل نواحی صفحه‌نمایش که توسط سیستم رزرو شده است نمی‌شود. وقتی کاربر جهت را بین افقی و عمودی تغییر می‌دهد، عرض و ارتفاع صفحه تغییر می‌کند.

میانای برنامه‌سازی کاربردی جدید پشتیبانی از صفحه‌نمایش‌ها به‌گونه‌ای طراحی شده است که به شما امکان می‌دهد میانای کاربر برنامه را براساس smallestWidth صفحه‌نمایش فعلی مدیریت کنید. همچنین می‌توانید میانای کاربر را براساس عرض یا ارتفاع فعلی، درصورت نیاز، مدیریت کنید. برای این اهداف، API این ابزارها را ارائه می‌دهد:

  • توصیف‌گرهای منبع جدید برای هدف‌یابی چیدمان‌ها و منابع دیگر برای حداقل smallestWidth، عرض، یا ارتفاع، و
  • مشخصه‌های مانیفست جدید، برای مشخص کردن حداکثر محدوده سازگاری صفحه برنامه

علاوه‌براین، برنامه‌ها همچنان می‌توانند از سیستم پُرسمان کنند و میانای کاربر و بارگیری منابع را در زمان اجرا مدیریت کنند، درست مانند نسخه‌های قبلی پلاتفرم.

ازآنجایی‌که میانای برنامه‌سازی کاربردی جدید به شما امکان می‌دهد صفحه‌نمایش‌ها را به‌طور مستقیم‌تر ازطریق smallestWidth، width، و height هدف‌یابی کنید، درک ویژگی‌های معمول انواع مختلف صفحه‌نمایش مفید است. جدول زیر چند نمونه را نشان می‌دهد که با واحد «پیکسل مستقل از تراکم» اندازه‌گیری شده‌اند.

جدول ۱. دستگاه‌های معمولی، با تراکم و اندازه برحسب دی‌پی.

نوع تراکم (تعمیم‌یافته) ابعاد (پیکسل مستقل از تراکم) smallestWidth (dp)
تلفن پایه تراکم متوسط ۳۲۰×۴۸۰ 320
رایانه لوحی کوچک/ تلفن بزرگ تراکم متوسط ۴۸۰×۸۰۰ ۴۸۰
رایانه لوحی ۷ اینچی تراکم متوسط 600x1024 600
رایانه لوحی ۱۰ اینچی تراکم متوسط 800x1280 ۸۰۰

بخش‌های زیر اطلاعات بیشتری درباره توصیف‌کننده‌های جدید صفحه و مشخصه‌های مانیفست ارائه می‌دهند. برای اطلاعات کامل درباره نحوه استفاده از میانای برنامه‌سازی کاربردی پشتیبانی صفحه، به پشتیبانی از چند صفحه مراجعه کنید.

توصیف‌گرهای منبع جدید برای پشتیبانی از صفحه‌نمایش‌ها

توصیف‌گرهای منبع جدید در Android 3.2 به شما امکان می‌دهند چیدمان‌هایتان را برای طیف‌های مختلف اندازه صفحه‌نمایش بهتر هدف‌یابی کنید. بااستفاده از این توصیف‌گرها، می‌توانید پیکربندی‌های منبعی ایجاد کنید که برای smallestWidth حداقلی، عرض فعلی، یا ارتفاع فعلی خاصی طراحی شده‌اند و با پیکسل مستقل از تراکم اندازه‌گیری می‌شوند.

واجدین شرایط جدید عبارت‌اند از:

  • swNNNdp — حداقل smallestWidth را که منبع باید در آن استفاده شود مشخص می‌کند، که با واحد «dp» اندازه‌گیری می‌شود. همان‌طور که در بالا ذکر شد، کمترین عرض صفحه‌نمایش بدون توجه به جهت آن ثابت است. مثال‌ها: sw320dp، sw720dp، sw720dp.
  • wNNNdp و hNNNdp — حداقل عرض یا ارتفاعی را که منبع باید در آن استفاده شود، با واحد «dp» مشخص می‌کند. همان‌طور که در بالا ذکر شد، عرض و ارتفاع صفحه‌نمایش نسبت به جهت صفحه‌نمایش است و هر زمان که جهت تغییر کند، تغییر می‌کند. مثال‌ها: w320dp، w720dp، h1024dp.

درصورت نیاز می‌توانید چندین پیکربندی منبع هم‌پوشان نیز ایجاد کنید. برای مثال، می‌توانید برخی منابع را برای استفاده در هر صفحه‌ای که عریض‌تر از ۴۸۰ dp است برچسب‌گذاری کنید، برخی دیگر را برای عریض‌تر از ۶۰۰ dp، و برخی دیگر را برای عریض‌تر از ۷۲۰ dp. وقتی چند پیکربندی منبع برای صفحه‌نمایش خاصی واجدشرایط باشد، سیستم پیکربندی‌ای را انتخاب می‌کند که نزدیک‌ترین مطابقت را داشته باشد. برای کنترل دقیق روی اینکه کدام منابع در صفحه‌نمایش داده‌شده بار شوند، می‌توانید منابع را با یک واجدشرایط برچسب‌گذاری کنید یا چند واجدشرایط جدید یا موجود را ترکیب کنید.

براساس ابعاد معمولی که قبلاً فهرست شد، در اینجا چند مثال از نحوه استفاده از توصیف‌کننده‌های جدید آورده شده است:

res/layout/main_activity.xml   # For phones
res/layout-sw600dp/main_activity.xml   # For 7" tablets
res/layout-sw720dp/main_activity.xml   # For 10" tablets
res/layout-w600dp/main_activity.xml   # Multi-pane when enough width
res/layout-sw600dp-w720dp/main_activity.xml   # For large width

نسخه‌های قدیمی‌تر پلاتفرم، توصیف‌کننده‌های جدید را نادیده می‌گیرند، بنابراین می‌توانید آن‌ها را درصورت نیاز ترکیب کنید تا مطمئن شوید برنامه‌تان در هر دستگاهی عالی به‌نظر می‌رسد. در اینجا چند مثال آورده شده است:

res/layout/main_activity.xml   # For phones
res/layout-xlarge/main_activity.xml   # For pre-3.2 tablets
res/layout-sw600dp/main_activity.xml   # For 3.2 and up tablets

برای اطلاعات کامل درباره نحوه استفاده از توصیف‌کننده‌های جدید، به استفاده از توصیف‌کننده‌های جدید اندازه مراجعه کنید.

مشخصه‌های مانیفست جدید برای سازگاری اندازه صفحه‌نمایش

این چارچوب مجموعه جدیدی از مشخصه‌های مانیفست <supports-screens> را ارائه می‌دهد که به شما امکان می‌دهد پشتیبانی برنامه‌تان را برای اندازه‌های مختلف صفحه‌نمایش مدیریت کنید. به‌طور مشخص، می‌توانید بزرگ‌ترین و کوچک‌ترین صفحه‌نمایش‌هایی را که برنامه‌تان برای اجرا روی آن‌ها طراحی شده است، و همچنین بزرگ‌ترین صفحه‌نمایش‌هایی را که برنامه‌تان برای اجرا روی آن‌ها بدون نیاز به حالت سازگاری صفحه‌نمایش جدید سیستم طراحی شده است مشخص کنید. مانند توصیف‌گرهای منبع که در بالا توضیح داده شد، مشخصه‌های مانیفست جدید محدوده صفحه‌نمایش‌هایی را که برنامه پشتیبانی می‌کند، همان‌طور که توسط smallestWidth مشخص شده است، تعیین می‌کنند.

مشخصه‌های مانیفست جدید برای پشتیبانی از صفحه‌نمایش عبارتند از:

  • android:compatibleWidthLimitDp="numDp" — این مشخصه به شما امکان می‌دهد حداکثر smallestWidth را که برنامه می‌تواند بدون نیاز به حالت سازگاری روی آن اجرا شود مشخص کنید. اگر صفحه فعلی بزرگ‌تر از مقدار مشخص‌شده باشد، سیستم برنامه را در حالت عادی نمایش می‌دهد اما به کاربر اجازه می‌دهد به‌طور اختیاری ازطریق تنظیماتی در نوار سیستم به حالت سازگاری برود.
  • android:largestWidthLimitDp="numDp" — این مشخصه به شما امکان می‌دهد حداکثر smallestWidth را که برنامه برای اجرا روی آن طراحی شده است مشخص کنید. اگر صفحه فعلی بزرگ‌تر از مقدار مشخص‌شده باشد، سیستم برنامه را مجبور می‌کند به حالت سازگاری صفحه برود تا بهترین نمایش را در صفحه فعلی داشته باشد.
  • android:requiresSmallestWidthDp="numDp" — این مشخصه به شما امکان می‌دهد حداقل smallestWidth را که برنامه می‌تواند روی آن اجرا شود مشخص کنید. اگر صفحه فعلی کوچک‌تر از مقدار مشخص‌شده باشد، سیستم برنامه را ناسازگار با دستگاه درنظر می‌گیرد، اما مانع از نصب و اجرای آن نمی‌شود.

توجه: Google Play درحال‌حاضر برنامه‌ها را براساس هیچ‌یک از مشخصه‌های بالا فیلتر نمی‌کند. پشتیبانی از فیلتر کردن در نسخه پخش پلاتفرم بعدی اضافه خواهد شد. برنامه‌هایی که به فیلتر کردن براساس اندازه صفحه‌نمایش نیاز دارند می‌توانند از مشخصه‌های <supports-screens> موجود استفاده کنند.

برای اطلاعات کامل درباره نحوه استفاده از مشخصه‌های جدید، به اعلام پشتیبانی از اندازه صفحه‌نمایش مراجعه کنید.

حالت سازگاری صفحه‌نمایش

Android 3.2 حالت سازگاری صفحه‌نمایش جدیدی برای برنامه‌هایی ارائه می‌دهد که صریحاً اعلام می‌کنند از صفحه‌نمایش‌هایی به بزرگی صفحه‌نمایشی که در آن اجرا می‌شوند پشتیبانی نمی‌کنند. این حالت «بزرگ‌نمایی» جدید مقیاس پیکسل است — برنامه را در ناحیه کوچک‌تری از صفحه ارائه می‌کند و سپس پیکسل‌ها را مقیاس‌بندی می‌کند تا صفحه فعلی را پر کند.

به‌طور پیش‌فرض، سیستم حالت سازگاری صفحه‌نمایش را به‌عنوان گزینه‌ای برای کاربر، برای برنامه‌هایی که به آن نیاز دارند، ارائه می‌دهد. کاربران می‌توانند بااستفاده از کنترلی که در نوار سیستم دردسترس است، حالت بزرگ‌نمایی را روشن و خاموش کنند.

چون حالت سازگاری صفحه نمایش جدید ممکن است برای همه برنامه‌ها مناسب نباشد، پلاتفرم به برنامه اجازه می‌دهد آن را بااستفاده از مشخصه‌های مانیفست غیرفعال کند. وقتی برنامه آن را غیرفعال کرده باشد، سیستم حالت سازگاری «بزرگ‌نمایی» را به‌عنوان گزینه‌ای برای کاربران درهنگام اجرای برنامه ارائه نمی‌دهد.

توجه: برای اطلاعات مهم درباره نحوه کنترل حالت سازگاری در برنامه‌هایتان، مقاله حالت جدید برای برنامه‌ها در صفحه‌های بزرگ را در وبلاگ توسعه‌دهندگان Android مرور کنید.

تراکم صفحه‌نمایش جدید برای تلویزیون‌های 720p و دستگاه‌های مشابه

برای برآورده کردن نیازهای برنامه‌هایی که در تلویزیون‌های 720p یا مشابه با صفحه‌نمایش‌های با تراکم متوسط اجرا می‌شوند، Android 3.2 تراکم عمومی جدیدی را معرفی می‌کند، tvdpi، با dpi تقریبی ۲۱۳. برنامه‌ها می‌توانند برای تراکم جدید در densityDpi پرسمان کنند و می‌توانند از واجدشرایط‌کننده جدید tvdpi برای برچسب‌گذاری منابع برای تلویزیون‌ها و دستگاه‌های مشابه استفاده کنند. برای مثال:

res/drawable-tvdpi/my_icon.png   # Bitmap for tv density

به‌طور کلی، برنامه‌ها نباید با این تراکم کار کنند. برای موقعیت‌هایی که خروجی برای صفحه‌نمایش 720p لازم است، عناصر میانای کاربر می‌توانند به‌طور خودکار توسط پلاتفرم مقیاس‌بندی شوند.

چارچوب میانای کاربر

  • قطعات
    • کلاس جدید Fragment.SavedState اطلاعات وضعیت بازیابی‌شده از نمونه قطعه را ازطریق saveFragmentInstanceState() نگه می‌دارد.
    • روش جدید saveFragmentInstanceState() وضعیت نمونه فعلی «قطعه» داده‌شده را ذخیره می‌کند. از این حالت می‌توان بعداً هنگام ایجاد نمونه جدیدی از Fragment که با حالت فعلی مطابقت دارد استفاده کرد.
    • روش جدید setInitialSavedState() وضعیت ذخیره‌شده اولیه را برای Fragment هنگام ساخت اولیه تنظیم می‌کند.
    • روش فراخوانی جدید onViewCreated() به Fragment اطلاع می‌دهد که onCreateView() برگشته است، اما قبل‌از اینکه هرگونه وضعیت ذخیره‌شده در View بازیابی شود.
    • روش isDetached() تعیین می‌کند که آیا Fragment به‌طور صریح از میانای کاربر جدا شده است یا نه.
    • روش‌های جدید attach() و detach() به برنامه اجازه می‌دهند قطعات را در واسط کاربر دوباره پیوست یا جدا کند.
    • روش سربارگذاری جدید setCustomAnimations() به شما امکان می‌دهد منابع پویانمایی خاصی را برای اجرا در عملیات ورود/خروج و به‌ویژه هنگام باز کردن پشته قبلی‌ها تنظیم کنید. پیاده‌سازی موجود، رفتار متفاوت قطعه‌ها را هنگام بیرون کشیدن پشته قبلی‌ها درنظر نمی‌گیرد.
  • اطلاعات اندازه صفحه‌نمایش در ActivityInfo و ApplicationInfo
  • کمک‌کننده‌ها برای دریافت اندازه نمایشگر از WindowManager
    • روش‌های جدید getSize() و getRectSize() به برنامه‌ها اجازه می‌دهد اندازه خام نمایشگر را دریافت کنند.
  • سبک‌های «هولوگرافیک» عمومی جدید
    • این پلاتفرم اکنون انواع سبک‌های «هولوگرافیک» عمومی را برای نوشتار، ابزاره‌های نوار کنش، زبانه‌ها، و غیره ارائه می‌دهد. برای دیدن فهرست کامل، R.style را ببینید.
  • ‫LocalActivityManager،‏ ActivityGroup، و LocalActivityManager اکنون منسوخ شده‌اند
    • برنامه‌های جدید باید به‌جای این کلاس‌ها از Fragments استفاده کنند. برای ادامه اجرا در نسخه‌های قدیمی‌تر پلاتفرم، می‌توانید از «کتابخانه پشتیبانی» نسخه ۴ (کتابخانه سازگاری) که در «کیت توسعه نرم‌افزار Android» دردسترس است استفاده کنید. ‫v4 Support Library نسخه‌ای از Fragment API را ارائه می‌دهد که تا Android 1.6 (سطح API‏ ۴) سازگار است.
    • برای برنامه‌هایی که برای Android نسخه ۳.۰ (سطح میانای برنامه‌سازی کاربردی ۱۱) یا بالاتر توسعه داده می‌شوند، برگه‌ها معمولاً بااستفاده از ActionBar.newTab() جدید و میاناهای برنامه‌سازی کاربردی مرتبط برای قرار دادن برگه‌ها در ناحیه نوار کنش آن‌ها در میانای کاربر ارائه می‌شوند.

چارچوب رسانه

  • برنامه‌هایی که از ارائه‌دهنده رسانه پلاتفرم (MediaStore) استفاده می‌کنند اکنون می‌توانند داده‌های رسانه را مستقیماً از کارت SD جداشدنی بخوانند، درصورتی‌که دستگاه از آن پشتیبانی کند. برنامه‌ها همچنین می‌توانند بااستفاده از MTP API، مستقیماً با فایل‌های کارت SD تعامل داشته باشند.

گرافیک‌

چارچوب IME

  • روش جدید getModifiers() برای بازیابی وضعیت فعلی کلیدهای اصلاح‌گر.

چارچوب USB

  • روش جدید getRawDescriptors() برای بازیابی توصیف‌کننده‌های USB خام برای دستگاه. می‌توانید از روش برای دسترسی به توصیف‌کننده‌هایی که مستقیماً بااستفاده از میاناهای برنامه‌سازی کاربردی سطح بالاتر پشتیبانی نمی‌شوند استفاده کنید.

شبکه

تلفن‌داری

تأسیسات اصلی

  • برنامه‌های کمکی Parcelable
  • Binder و IBinder
    • روش جدید dumpAsync() در Binder و IBinder به برنامه‌ها اجازه می‌دهد در فایل مشخص‌شده‌ای تخلیه شوند و مطمئن شوند که هدف به‌صورت ناهمگام اجرا می‌شود.
    • کد تراکنش پروتکل IBinder جدید TWEET_TRANSACTION به برنامه‌ها اجازه می‌دهد توییتی به شیء هدف ارسال کنند.

ثابت‌های ویژگی جدید

این پلتفرم ثابت‌های ویژگی سخت‌افزاری جدیدی را اضافه می‌کند که می‌توانید آن‌ها را در مانیفست‌های برنامه خود اعلام کنید تا نهادهای خارجی مانند Google Play را از قابلیت‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری موردنیاز مطلع کنید. این ثابت‌های ویژگی و ثابت‌های ویژگی دیگر را در عناصر مانیفست <uses-feature> اعلام می‌کنید.

Google Play برنامه‌ها را براساس ویژگی‌های <uses-feature> آن‌ها فیلتر می‌کند تا مطمئن شود که فقط برای دستگاه‌هایی دردسترس هستند که الزامات آن‌ها را برآورده می‌کنند.

  • ثابت‌های ویژگی برای الزامات افقی یا عمودی

    ‫Android 3.2 ثابت‌های ویژگی جدیدی را معرفی می‌کند که به برنامه‌ها اجازه می‌دهد مشخص کنند که آیا نیاز به نمایش در جهت افقی، جهت عمودی، یا هر دو دارند یا نه. اعلام این ثابت‌ها نشان می‌دهد که برنامه نباید در دستگاهی که جهت‌یابی مرتبط را ارائه نمی‌دهد نصب شود. برعکس، اگر یکی یا هر دو ثابت اعلام نشده باشند، نشان می‌دهد که برنامه برای جهت‌های اعلام‌نشده اولویتی ندارد و ممکن است در دستگاهی نصب شود که آن‌ها را ارائه نمی‌دهد.

    یک برنامه معمولی که در هر دو جهت افقی و عمودی به‌درستی کار می‌کند، معمولاً نیازی به اعلام الزام جهت ندارد. بلکه، برنامه‌ای که عمدتاً برای یک جهت طراحی شده است، مانند برنامه‌ای که برای تلویزیون طراحی شده است، می‌تواند یکی از ثابت‌ها را اعلام کند تا مطمئن شود که برای دستگاه‌هایی که آن جهت را ارائه نمی‌دهند دردسترس نیست.

    اگر هرکدام از فعالیت‌های اعلام‌شده در مانیفست درخواست کنند که در جهت خاصی اجرا شوند، بااستفاده از مشخصه android:screenOrientation، این موضوع نیز اعلام می‌کند که برنامه به آن جهت نیاز دارد.

  • ثابت‌های ویژگی دیگر

گزارش تفاوت‌های API

برای مشاهده جزئیات همه تغییرات میانای برنامه‌سازی کاربردی در Android 3.2 (میانای برنامه‌سازی کاربردی سطح ۱۳)، گزارش تفاوت‌های میانای برنامه‌سازی کاربردی را ببینید.

سطح ای‌پی‌آی

پلاتفرم Android 3.2 نسخه به‌روزشده‌ای از میانای برنامه‌سازی کاربردی چارچوب را ارائه می‌دهد. به میانای برنامه‌سازی کاربردی Android 3.2 یک شناسه عدد صحیح — 13 — اختصاص داده شده است که در خود سیستم ذخیره می‌شود. این شناسه که «سطح API» نامیده می‌شود، به سیستم اجازه می‌دهد قبل‌از نصب برنامه، به‌درستی تشخیص دهد که آیا برنامه با سیستم سازگار است یا نه.

برای استفاده از میاناهای برنامه‌سازی کاربردی معرفی‌شده در Android 3.2 در برنامه‌تان، باید برنامه را درمقابل کتابخانه Android که در پلاتفرم کیت توسعه نرم‌افزار Android 3.2 ارائه شده است کامپایل کنید. بسته به نیازهایتان، ممکن است لازم باشد مشخصه android:minSdkVersion="13" را نیز به عنصر <uses-sdk> در مانیفست برنامه اضافه کنید.

برای اطلاعات بیشتر، سطح API چیست؟ را بخوانید.