نوار سیستم Android

نوار وضعیت، نوار عنوان، و نوار پیمایش نوارهای سیستم هستند. این ابزاره‌ها اطلاعات مهمی مثل سطح باتری، زمان، و هشدارهای اعلان را نمایش می‌دهند و امکان تعامل مستقیم با دستگاه را از هر جایی فراهم می‌کنند.

همیشه حضور و برجستگی نوارهای سیستم را درنظر بگیرید، چه درحال طراحی چیدمان‌ها، روش‌های ورودی، یا سایر قابلیت‌های دستگاه باشید.

شکل ۱. تصاویر پشت نوارهای سیستم.

ربودن مالکیت توپ

  • نوارهای سیستم را در چیدمان‌هایتان برای اندازه‌های مختلف صفحه‌نمایش و ابعاد دستگاه بگنجانید. مناطق امن میانای کاربر، تعاملات سیستم، روش‌های ورودی، برش‌های نمایشگر، نوارهای وضعیت، نوارهای زیرنویس، نوارهای پیمایش، و دیگر قابلیت‌های دستگاه را درنظر بگیرید.

  • نوارهای پیمایش و وضعیت سیستم را شفاف یا نیمه‌شفاف نگه دارید و محتوا را پشت این نوارها رسم کنید تا لبه‌به‌لبه شود.

  • از WindowInsets برای مدیریت صحیح تداخل‌های نوار سیستم استفاده کنید و مطمئن شوید محتوایتان در چیدمان‌های تطبیقی شما پنهان نمی‌شود.

  • از طرح‌بندی‌های متعارف استفاده کنید که از فضای صفحه‌نمایش به‌طور کارآمد استفاده می‌کنند.

نوار وضعیت

نوار وضعیت حاوی نمادهای اعلان و نمادهای سیستم است. کاربر با نوار وضعیت تعامل می‌کند و آن را پایین می‌کشد تا به کشوی اعلانات دسترسی پیدا کند. سبک‌های نوار وضعیت می‌تواند شفاف یا نیمه‌شفاف باشد.

شکل ۲. منطقه نوار وضعیت در بالای نوار برنامه بالایی برجسته شده است.

نمادهای نوار وضعیت

نمادهای نوار وضعیت ممکن است بسته به بافت، زمان روز، اولویت‌ها یا زمینه‌های تنظیم‌شده توسط کاربر، و پارامترهای دیگر متفاوت به‌نظر برسند. برای اطلاعات بیشتر، نمادهای نوار سیستم را ببینید.

شکل ۳.‏ نمادهای نوار وضعیت در زمینه روشن و تیره.

وقتی اعلانی دریافت می‌شود، معمولاً نمادی در نوار وضعیت نشان داده می‌شود. این به کاربر نشان می‌دهد که چیزی برای دیدن در کشوی اعلان وجود دارد. این می‌تواند نماد برنامه یا نمادی باشد که کانال را نشان می‌دهد. طراحی اعلان‌ها را ببینید.

شکل ۴. نماد اعلان در نوار وضعیت.

تنظیم سبک نوار وضعیت

نوار وضعیت را شفاف یا نیمه‌شفاف کنید تا مطمئن شوید محتوای برنامه‌تان کل صفحه‌نمایش را دربرمی‌گیرد. سپس، سبک نمادهای نوار سیستم را تنظیم کنید تا نمادها کنتراست مناسبی داشته باشند.

لبه‌به‌لبه در Android 15 اجباری شده است و نوار وضعیت را به‌طور پیش‌فرض شفاف می‌کند. برای سازگاری با نسخه قدیمی، enableEdgeToEdge() را فراخوانی کنید.

در تصویر سمت چپ زیر، نوار وضعیت شفاف است و پس‌زمینه سبز TopAppBar در پشت نوار وضعیت رسم می‌شود.

شکل ۵. برای بهبود محتوایتان، از حالت لبه‌به‌لبه استفاده کنید. نوارهای سیستم مات نداشته باشید.

نوارهای وضعیت شفاف زمانی ایده‌آل هستند که واسط کاربر در زیر نوار وضعیت ظاهر نشود یا تصویری در زیر نوار وضعیت رسم شود. نوارهای وضعیت نیمه‌شفاف برای زمانی ایده‌آل هستند که میانای کاربر در زیر نوار وضعیت پیمایش می‌شود. برای اطلاعات بیشتر درباره محافظت گرادیان، طراحی لبه‌به‌لبه را ببینید.

شکل ۶.‏ برنامه لب‌به‌لب با محافظت گرادیان دورنگ که دو قاب را در پشت نوار وضعیت سیستم پوشش می‌دهد.

Android به کاربران اجازه می‌دهد پیمایش را بااستفاده از کنترل‌های برگشت، صفحه اصلی، و نمای کلی کنترل کنند:

  • «برگشت» به نمای قبلی برمی‌گردد.
  • Home از برنامه خارج می‌شود و به صفحه اصلی دستگاه می‌رود.
  • «نمای کلی» برنامه‌های فعال و برنامه‌های اخیر بسته‌نشده را نشان می‌دهد.

کاربران می‌توانند از بین پیکربندی‌های پیمایش مختلف، ازجمله پیمایش اشاره‌ای و پیمایش تطبیقی، انتخاب کنند. برای ارائه تجربه کاربری بهینه، انواع مختلف پیمایش را درنظر بگیرید.

پیمایش اشاره‌ای

پیمایش اشاره‌ای از دکمه برای برگشت، صفحه اصلی، و نمای کلی استفاده نمی‌کند، بلکه یک دسته اشاره‌ای تکی برای نشان دادن امکان تعامل نشان می‌دهد. کاربران با تند کشیدن از لبه چپ یا راست صفحه برای برگشتن و تند کشیدن از پایین صفحه برای رفتن به صفحه اصلی تعامل می‌کنند. با تند کشیدن به‌بالا و نگه داشتن، نمای کلی باز می‌شود.

پیمایش اشاره‌ای الگوی پیمایش مقیاس‌پذیرتری برای طراحی در صفحه‌نمایش‌های تلفن همراه و بزرگ‌تر است. برای ارائه بهترین تجربه کاربری، با انجام کارهای زیر، پیمایش اشاره‌ای را درنظر بگیرید:

  • پشتیبانی از محتوای لب‌به‌لب.
  • از افزودن تعامل‌ها یا هدف‌های لمسی در زیر تورفتگی‌های پیمایش اشاره‌ای خودداری کنید.

برای اطلاعات بیشتر، افزودن پشتیبانی برای پیمایش اشاره‌ای را ببینید.

شکل ۷. نوار پیمایش دستگیره اشاره‌ای.

پیمایش تطبیقی

یک الگوی پیمایش رایج دیگر در Android، جابه‌جایی بین ریل پیمایش و نوار پیمایش بسته به کلاس اندازه پنجره نمایشگر است. مؤلفه‌های پیمایش تطبیقی در Jetpack Compose چندین فاکتور فرم را مدیریت می‌کنند و درعین‌حال مانع از تداخل نوارهای سیستم با چیدمان مؤلفه‌های پیمایش می‌شوند.

در چیدمان‌های تطبیقی، درنظر بگیرید که نوارهای سیستم چگونه ممکن است در زمینه‌های مختلف، مانند اندازه‌های پنجره فشرده یا گسترده یا حالت‌های مختلف تاشو، رفتار کنند یا سبک متفاوتی داشته باشند.

برای اطلاعات بیشتر، ساخت ناوبری تطبیقی را ببینید.

نمادهای پیمایش نیز ممکن است بسته به اولویت‌ها یا زمینه‌های تنظیم‌شده توسط کاربر متفاوت به‌نظر برسند. برای اطلاعات بیشتر، به نمادهای نوار سیستم مراجعه کنید.

تنظیم سبک پیمایش

Android از میانای کاربر در حالت پیمایش اشاره‌ای و حالت‌های دکمه‌ای محافظت بصری می‌کند. سیستم از انطباق رنگ پویا استفاده می‌کند که در آن، رنگ محتوای نوارهای سیستم براساس محتوای پشت آن‌ها تغییر می‌کند.

حالت پیمایش اشاره‌ای

پس‌از هدف‌یابی Android 15 یا فراخوانی enableEdgeToEdge در Activity، سیستم نوار پیمایش اشاره‌ای شفافی رسم می‌کند و انطباق رنگ پویا را اعمال می‌کند. در مثال زیر، دسته در نوار پیمایش به رنگ تیره تغییر می‌کند اگر بالای محتوای روشن قرار گیرد، و برعکس.

شکل ۸. انطباق رنگ پویا.

نوار پیمایش اشاره‌ای شفاف همیشه توصیه می‌شود.

نوار پیمایش اشاره‌ای را شفاف نگه می‌دارد.
افزودن پس‌زمینه به نوار پیمایش اشاره‌ای.

حالت‌های دکمه

پس‌از هدف‌یابی Android 15 یا فراخوانی enableEdgeToEdge در Activity، سیستم یک پرده نیمه‌شفاف در پشت نوارهای پیمایش دکمه‌ای اعمال می‌کند که می‌توانید با تنظیم Window.setNavigationBarContrastEnforced() روی false آن را بردارید.

شکل ۹. انطباق رنگ پویا، با پرده شفاف.

وقتی نوار برنامه پایین یا نوار پیمایش برنامه پایین وجود دارد، یا وقتی واسط کاربر زیر نوار پیمایش سه‌دکمه‌ای پیمایش نمی‌شود، از نوار پیمایش سه‌دکمه‌ای شفاف استفاده کنید. برای داشتن نوار پیمایش شفاف، Window.setNavigationBarContrastEnforced() را روی false تنظیم کنید و نوارهای برنامه پایین را لایه‌گذاری کنید تا در زیر نوارهای پیمایش سیستم رسم شوند، همان‌طور که در شکل‌های ۷، ۸، و ۹ دیده می‌شود. برای اطلاعات بیشتر، محافظت از نوار سیستم را ببینید.

برای پیمایش محتوا، از نوار پیمایش سه‌دکمه‌ای نیمه‌شفاف استفاده کنید. برای اطلاعات بیشتر درباره ملاحظات نوار پیمایش نیمه‌شفاف، به طراحی لب‌به‌لب مراجعه کنید.

صفحه‌کلید و پیمایش

شکل ۱۰. صفحه‌کلید مجازی با نوار پیمایش.

هر نوع پیمایش به‌طور مناسب به صفحه‌کلید مجازی واکنش نشان می‌دهد تا به کاربر اجازه دهد کنش‌هایی مثل بستن یا حتی تغییر نوع صفحه‌کلید را انجام دهد. برای اطمینان از انتقال روان که انتقال برنامه را با لغزیدن صفحه‌کلید به بالا و پایین از پایین صفحه همگام‌سازی می‌کند، از WindowInsetsAnimationCompat استفاده کنید.

چیدمان‌ها

چیدمان‌های تطبیقی فضای نمایش دردسترس را بهینه می‌کنند. این طرح‌بندی‌ها با انتقال محتوا به قاب‌های ثانویه یا ثالث، رابط کاربری برنامه را سازمان‌دهی می‌کنند.

هنگام طراحی چیدمان‌های تطبیقی، نحوه تعامل نوارهای سیستم با محتوایتان را درنظر بگیرید. از WindowInsets استفاده کنید تا مطمئن شوید میانای کاربر شما توسط نوارهای سیستم در نمایشگرهایی مانند صفحه‌نمایش‌های بزرگ، دستگاه‌های تاشو، و پنجره‌های برنامه در حالت‌های چندپنجره‌ای و پنجره‌بندی رایانه‌ای پوشانده نمی‌شود.

وقتی برنامه‌تان به‌صورت لب‌به‌لب نمایش داده می‌شود، بررسی کنید که محتوا و کنترل‌ها توسط واسط کاربر سیستم پنهان نشده باشند. برای مثال، اگر نوار پیمایش دکمه‌ای را بپوشاند، ممکن است کاربر نتواند روی آن دکمه کلیک کند.

برای اطلاعات بیشتر، به چیدمان‌های متعارف مراجعه کنید.

برش‌های نمایشگر

برش نمایشگر ناحیه‌ای در برخی‌از دستگاه‌ها است که به سطح نمایشگر گسترش می‌یابد تا فضایی برای حسگرهای جلو فراهم کند. برش نمایشگر ممکن است بسته به سازنده متفاوت باشد. درنظر بگیرید که برش‌های نمایشگر چگونه با محتوا، جهت، و لبه‌به‌لبه تعامل خواهند داشت.

شکل ۱۱. نمونه‌هایی از برش‌های نمایشگر.

حالت فراگیر

شکل ۱۲. حالت فراگیر که تجربه تمام‌صفحه را در دستگاه همراهی با جهت افقی نشان می‌دهد.

وقتی به تجربه تمام‌صفحه نیاز دارید، مثلاً وقتی کاربر درحال تماشای فیلم است، می‌توانید نوارهای سیستم را پنهان کنید. کاربر باید همچنان بتواند با تک‌ضرب زدن، نوارهای سیستم را نمایان کند و با کنترل‌های سیستم پیمایش یا تعامل کند. برای اطلاعات بیشتر، به محتوای فراگیر و پنهان کردن نوارهای سیستم برای حالت فراگیر مراجعه کنید.