تغییرات رفتار: برنامه‌هایی که سطح میانای برنامه‌سازی کاربردی ۲۸+ را هدف قرار می‌دهند

Android 9 (سطح میانای برنامه‌سازی کاربردی ۲۸) تغییراتی را در سیستم Android معرفی می‌کند. تغییرات رفتاری زیر منحصراً برای برنامه‌هایی اعمال می‌شود که سطح میانای برنامه‌سازی کاربردی ۲۸ یا بالاتر را هدف قرار می‌دهند. برنامه‌هایی که targetSdkVersion را روی سطح میانای برنامه‌سازی کاربردی ۲۸ یا بالاتر تنظیم می‌کنند باید برنامه‌هایشان را اصلاح کنند تا از این رفتارها به‌درستی پشتیبانی کنند، در مواردی که برای برنامه قابل‌اجرا است.

برای تغییراتی که بر همه برنامه‌های درحال اجرا در Android 9 تأثیر می‌گذارد، صرف‌نظر از اینکه کدام سطح میانای برنامه‌سازی کاربردی را هدف قرار می‌دهند، به تغییرات رفتاری: همه برنامه‌ها مراجعه کنید.

سرویس پیش‌زمینه‌ای

برنامه‌هایی که Android نسخه ۹ یا بالاتر را هدف قرار می‌دهند و از سرویس‌های پیش‌زمینه‌ای استفاده می‌کنند باید اجازه FOREGROUND_SERVICE را درخواست کنند. این اجازه معمولی است، بنابراین سیستم به‌طور خودکار آن را به برنامه درخواست‌کننده اعطا می‌کند.

اگر برنامه‌ای که Android 9 یا بالاتر را هدف قرار می‌دهد تلاش کند سرویس پیش‌زمینه‌ای را بدون درخواست FOREGROUND_SERVICE ایجاد کند، سیستم SecurityException را برمی‌گرداند.

تغییرات حریم خصوصی

اگر برنامه شما Android 9 را هدف قرار می‌دهد، باید تغییرات رفتاری زیر را درنظر داشته باشید. این به‌روزرسانی‌ها برای اطلاعات DNS و سریال دستگاه حریم خصوصی کاربر را بهبود می‌بخشد.

منسوخ شدن شماره سریال ساخت

در Android 9،‏ Build.SERIAL همیشه روی "UNKNOWN" تنظیم می‌شود تا از حریم خصوصی کاربران محافظت شود.

اگر برنامه‌تان نیاز دارد به شماره سریال سخت‌افزار دستگاه دسترسی داشته باشد، باید به‌جای آن، اجازه READ_PHONE_STATE را درخواست کنید، سپس getSerial() را فراخوانی کنید.

حریم خصوصی ساناد

برنامه‌هایی که Android 9 را هدف قرار می‌دهند باید از میاناهای برنامه‌سازی کاربردی ساناد خصوصی تبعیت کنند. به‌ویژه، برنامه‌ها باید مطمئن شوند که اگر رافع سیستم درحال انجام DNS-over-TLS است، هر کارخواه ساناد داخلی یا از ساناد رمزگذاری‌شده برای همان نام میزبان سیستم استفاده می‌کند یا به‌نفع رافع سیستم غیرفعال شده است.

تغییرات امنیتی چارچوب

Android 9 شامل چندین تغییر رفتاری است که امنیت برنامه‌تان را بهبود می‌بخشد، اما این تغییرات فقط درصورتی اعمال می‌شوند که برنامه شما سطح میانای برنامه‌سازی کاربردی ۲۸ یا بالاتر را هدف قرار دهد.

«امنیت لایه انتقال» شبکه به‌طور پیش‌فرض فعال است

اگر برنامه شما Android 9 یا بالاتر را هدف قرار دهد، روش isCleartextTrafficPermitted() به‌طور پیش‌فرض false را برمی‌گرداند. اگر برنامه‌تان باید متن واضح را برای دامنه‌های خاصی فعال کند، باید به‌طور صریح cleartextTrafficPermitted را روی true برای آن دامنه‌ها در پیکربندی امنیت شبکه برنامه‌تان تنظیم کنید.

دایرکتوری‌های داده مبتنی بر وب که براساس فرایند جدا شده‌اند

برای بهبود پایداری برنامه و تمامیت داده‌ها در Android 9، برنامه‌ها نمی‌توانند یک دایرکتوری داده WebView را بین چندین فرایند هم‌رسانی کنند. معمولاً این دایرکتوری‌های داده کوکی‌ها، حافظه‌های نهان HTTP، و دیگر فضاهای ذخیره‌سازی دائمی و موقت مربوط به مرور وب را ذخیره می‌کنند.

در بیشتر موارد، برنامه‌تان باید از کلاس‌های بسته android.webkit، مانند WebView و CookieManager، فقط در یک فرایند استفاده کند. برای مثال، باید همه اشیای Activity را که از WebView استفاده می‌کنند به همان فرایند منتقل کنید. با فراخوانی disableWebView() در سایر پردازش‌های برنامه‌تان، می‌توانید قانون «فقط یک پردازش» را به‌طور سخت‌گیرانه‌تری اجرا کنید. این فراخوانی از مقداردهی اولیه WebView در آن فرایندهای دیگر به‌اشتباه جلوگیری می‌کند، حتی اگر از کتابخانه وابسته فراخوانی شود.

اگر برنامه‌تان باید از نمونه‌های WebView در بیش‌از یک فرایند استفاده کند، باید پسوند دایرکتوری داده منحصربه‌فردی را برای هر فرایند اختصاص دهید، بااستفاده از روش WebView.setDataDirectorySuffix()، قبل‌از استفاده از نمونه داده‌شده WebView در آن فرایند. این روش داده‌های وب را از هر فرایند در دایرکتوری خودش در دایرکتوری داده‌های برنامه‌تان قرار می‌دهد.

دامنه‌های SELinux برای هر برنامه

برنامه‌هایی که Android نسخه ۹ یا بالاتر را هدف قرار می‌دهند نمی‌توانند بااستفاده از اجازه‌های Unix با دسترسی جهانی، داده‌ها را با برنامه‌های دیگر هم‌رسانی کنند. این تغییر یکپارچگی جعبه شنی برنامه Android را بهبود می‌بخشد، به‌ویژه این الزام که داده‌های خصوصی برنامه فقط توسط همان برنامه قابل‌دسترسی باشد.

برای هم‌رسانی فایل‌ها با برنامه‌های دیگر، از ارائه‌دهنده محتوا استفاده کنید.

تغییرات اتصال‌پذیری

شمارش داده‌های اتصال‌پذیری و چندمسیره

در برنامه‌هایی که Android نسخه ۹ یا بالاتر را هدف قرار می‌دهند، سیستم ترافیک شبکه را در شبکه‌هایی که پیش‌فرض فعلی نیستند (مانند ترافیک سلولی وقتی دستگاه روی Wi-Fi است) می‌شمارد و روش‌هایی را در کلاس NetworkStatsManager برای پرسمان آن ترافیک ارائه می‌دهد.

به‌ویژه، getMultipathPreference() اکنون مقداری را براساس ترافیک شبکه مذکور برمی‌گرداند. از Android 9 به بعد، این روش برای داده تلفن همراه true را برمی‌گرداند، اما وقتی بیش‌از مقدار مشخصی ترافیک در یک روز جمع شود، شروع به برگرداندن false می‌کند. برنامه‌هایی که در Android 9 اجرا می‌شوند باید این روش را فراخوانی کنند و این راهنمایی را رعایت کنند.

کلاس ConnectivityManager.NetworkCallback اکنون اطلاعات مربوط به VPN را به برنامه‌ها ارسال می‌کند. این تغییر باعث می‌شود برنامه‌ها بسیار راحت‌تر بتوانند رویدادهای اتصال را بدون نیاز به ترکیب تماس‌های همگام و ناهمگام و استفاده از میاناهای برنامه‌سازی کاربردی محدود گوش دهند. علاوه‌براین، یعنی وقتی دستگاه به‌طور هم‌زمان به چند شبکه Wi-Fi یا چند شبکه تلفن همراه متصل است، انتقال اطلاعات طبق انتظار کار می‌کند.

منسوخ شدن کارخواه Apache HTTP

با Android 6.0، پشتیبانی از کارخواه Apache HTTP را حذف کردیم. از Android 9، این کتابخانه از bootclasspath برداشته شده است و به‌طور پیش‌فرض برای برنامه‌ها دردسترس نیست.

برای ادامه استفاده از کارخواه Apache HTTP، برنامه‌هایی که Android نسخه ۹ و بالاتر را هدف قرار می‌دهند می‌توانند موارد زیر را به AndroidManifest.xml خود اضافه کنند:

<uses-library android:name="org.apache.http.legacy" android:required="false"/>

به‌عنوان جایگزینی برای استفاده از کتابخانه Apache زمان اجرا، برنامه‌ها می‌توانند نسخه خودشان از کتابخانه org.apache.http را در APK خودشان بسته‌بندی کنند. اگر این کار را انجام دهید، باید کتابخانه را دوباره بسته‌بندی کنید (با ابزاری مانند Jar Jar) تا از مشکلات سازگاری کلاس با کلاس‌های ارائه‌شده در زمان اجرا جلوگیری کنید.

تغییرات واسط کاربر

مشاهده تمرکز

نماهای با مساحت ۰ (عرض یا ارتفاع ۰ است) دیگر قابل‌تمرکز نیستند.

علاوه‌براین، فعالیت‌ها دیگر به‌طور ضمنی تمرکز اولیه را در حالت لمسی اختصاص نمی‌دهند. درعوض، این به شما بستگی دارد که درصورت تمایل، به‌طور صریح درخواست تمرکز اولیه کنید.

مدیریت مقدار هگز CSS RGBA

برنامه‌هایی که Android نسخه ۹ یا بالاتر را هدف قرار می‌دهند باید رفتار پیش‌نویس CSS Color Module Level 4 را برای مدیریت رنگ‌های CSS با ۴ و ۸ رقم شانزده‌شانزدهی فعال کنند.

CSS Color Module Level 4 از نسخه ۵۲ توسط Chrome پشتیبانی می‌شود، اما WebView درحال‌حاضر این ویژگی را غیرفعال می‌کند زیرا مشخص شده است که برنامه‌های Android موجود حاوی رنگ‌های hex‏ ۳۲ بیتی در ترتیب Android‏ (ARGB) هستند که باعث خطاهای پردازشی می‌شود.

برای مثال، رنگ #80ff8080 درحال‌حاضر در WebView به‌صورت قرمز روشن مات (#ff8080) برای برنامه‌هایی که سطح میانای برنامه‌سازی کاربردی ۲۷ یا پایین‌تر را هدف قرار می‌دهند ارائه می‌شود. جزء پیشرو (که توسط Android به‌عنوان جزء آلفا تفسیر می‌شود) درحال‌حاضر نادیده گرفته می‌شود. اگر برنامه‌ای میانای برنامه‌سازی کاربردی سطح ۲۸ یا بالاتر را هدف قرار دهد، #80ff8080 به‌عنوان سبز روشن ۵۰٪ شفاف (#80ff80) تفسیر می‌شود.

بوکشیدن نوع رسانه برای فایل: URI

نسخه‌های Android قدیمی‌تر از Android 9 می‌توانستند نوع MIME را از محتوای فایل استنباط کنند. از Android 9 (سطح API‏ ۲۸) به بعد، برنامه‌ها باید هنگام بار کردن URIهای file: در WebView از پسوند فایل صحیح استفاده کنند.

استفاده از محتوای فایل برای استنباط انواع MIME می‌تواند منبع اشکالات امنیتی باشد، و این امر معمولاً توسط مرورگرهای نو مجاز نیست.

اگر فایلی پسوند فایل شناخته‌شده‌ای مثل .html، .txt، .js، یا .css داشته باشد، نوع MIME براساس پسوند تعیین خواهد شد. اگر فایلی پسوند نداشته باشد یا پسوند آن ناشناخته باشد، نوع MIME آن نوشتار ساده خواهد بود.

برای مثال، یک URI مانند file:///sdcard/test.html به‌عنوان HTML پرداز خواهد شد، اما یک URI مانند file:///sdcard/test به‌عنوان نوشتار ساده پرداز خواهد شد، حتی اگر فایل حاوی داده‌های HTML باشد.

عنصر پیمایش سند

Android 9 به‌درستی موردی را که عنصر ریشه سند عنصر پیمایش است مدیریت می‌کند. در نسخه‌های قبلی، موقعیت پیمایش روی عنصر بدنه تنظیم می‌شد و عنصر ریشه مقادیر پیمایش صفر داشت. Android 9 رفتار مطابق با استانداردها را فعال می‌کند که در آن عنصر پیمایش، عنصر ریشه است.

علاوه‌براین، دسترسی مستقیم به document.body.scrollTop، document.body.scrollLeft، document.documentElement.scrollTop، یا document.documentElement.scrollLeft بسته به کیت توسعه نرم‌افزار هدف، رفتار متفاوتی خواهد داشت. برای دسترسی به مقادیر پیمایش نمای هدف، از document.scrollingElement (درصورت دردسترس بودن) استفاده کنید.

اعلان‌های برنامه‌های تعلیق‌شده

پیش‌از Android 9، اعلان‌های برنامه‌های معلق لغو می‌شدند. از Android نسخه ۹ به بعد، اعلان‌های برنامه‌های تعلیق‌شده تا زمانی که برنامه ازسر گرفته نشود پنهان می‌مانند.