Istnieje wiele różnych danych, których możesz używać do śledzenia wykorzystania pamięci przez aplikację. Poszczególne dane służą różnym celom. Jeśli próbujesz zdiagnozować i rozwiązać problem z wydajnością aplikacji, musisz wiedzieć, na które dane zwrócić uwagę. Na tej stronie znajdziesz przegląd najważniejszych danych.
Tło
Aby zrozumieć różne dane, musisz wiedzieć, jak system Android zarządza pamięcią. Szczegółowe informacje znajdziesz w artykule Omówienie zarządzania pamięcią. W tej sekcji podsumowujemy najważniejsze informacje, które pomogą Ci zrozumieć dane dotyczące pamięci.
Pamięć Androida
System operacyjny Android jest oparty na jądrze Linuksa. W systemie Linux istnieją 2 podstawowe kategorie stron pamięci:
- Pamięć anonimowa to pamięć, która nie jest powiązana z plikiem w pamięci urządzenia. Obejmuje to pamięć przydzieloną przez funkcje takie jak
mallocw języku C, a także pamięć przydzieloną obiektom na stercie. - Pamięć oparta na plikach to pamięć mapowana bezpośrednio z pliku w pamięci masowej. Obejmuje to pliki wykonywalne (np. pliki DEX) i zasoby, takie jak czcionki.
To rozróżnienie jest ważne, ponieważ jeśli pamięć jest ograniczona, system może zwolnić stronę, która jest bezpośrednio mapowana z pliku. Gdy ta strona będzie ponownie potrzebna, system może po prostu ponownie zmapować plik. Z kolei pamięć anonimowa musi zostać przeniesiona do zRAM, bo inaczej informacje zostaną utracone.
Pamięć powiązaną z plikami można podzielić na 2 kategorie: pamięć czystą i brudną.
- Czysta pamięć to strona pamięci, która została zmapowana z pliku i nie została zmieniona. Oznacza to, że stronę można usunąć, jeśli potrzebna jest pamięć.
- Pamięć brudna została zmieniona od czasu zmapowania z pliku. Prywatne strony dirty są jak pamięć anonimowa – nie można ich usunąć i trzeba je przenieść do zRAM, jeśli brakuje pamięci.
Więcej informacji o tych kategoriach znajdziesz na stronie Podstawowe pojęcia dotyczące pamięci Androida.
Aby zwiększyć wydajność urządzenia, aplikacja powinna w jak największym stopniu korzystać z czystej pamięci powiązanej z plikami. Jeśli używasz dużej ilości pamięci brudnej lub anonimowej, może to prowadzić do przeciążenia systemu, a w konsekwencji do zdarzeń LMK (low-memory killer).
Dlatego na przykład format DEX zawiera kod bajtowy, którego aplikacja może używać bezpośrednio bez modyfikacji. Oznacza to, że strony zmapowane z pliku DEX pozostają czyste i można je bezpiecznie usunąć, gdy brakuje pamięci.
Zygote
Gdy Android się uruchamia, tworzy proces zygote zawierający podstawowe klasy i zasoby. Za każdym razem, gdy uruchamia się nowa aplikacja, system rozwidla proces zygote i używa nowej kopii dla aplikacji. Takie podejście przyspiesza uruchamianie aplikacji. Pomaga też oszczędzać pamięć. Każda aplikacja zaczyna od udostępniania pamięci zygote z semantyką kopiowania przy zapisie. Oznacza to, że aplikacja nie potrzebuje własnej kopii żadnych stron, które udostępnia procesowi zygote, chyba że aplikacja modyfikuje stronę. Jeśli modyfikuje stronę, aplikacja otrzymuje własną kopię w sposób przejrzysty – nie musi robić nic specjalnego, aby ją uzyskać.
Kluczowe wskaźniki dotyczące pamięci
Jeśli chcesz poprawić wydajność aplikacji, możesz sprawdzić kilka wskaźników dotyczących pamięci, z których każdy mierzy coś innego.
RSS, PSS i USS
Możesz sprawdzić, ile stron używa dany proces. To dość skomplikowane pytanie. Istnieją 3 różne rodzaje danych, które śledzą korzystanie ze strony aplikacji. Każdy rodzaj danych dostarcza nieco innych informacji.
- Rozmiar zbioru rezydentnego (RSS) mierzy łączną liczbę stron używanych przez proces, w tym stron udostępnionych.
- Wskaźnik wykorzystania pamięci w Android Vitals to suma anonimowych stron RSS w pamięci RAM i anonimowych stron przeniesionych do zRAM.
- Rozmiar unikalnego zestawu (USS) mierzy liczbę stron używanych tylko przez Twój proces, nieudostępnianych żadnemu innemu procesowi.
- Proporcjonalny rozmiar zbioru (PSS) to przybliżona ilość pamięci, którą proces kosztuje system. Jest to suma USS i proporcjonalnego udziału stron, które Twój proces udostępnia innym procesom. Jeśli na przykład 5 procesów współdzieli stronę, każdy z nich otrzymuje 20% rozmiaru tej strony wliczone do PSS.
Każdy z tych rodzajów danych jest przydatny w niektórych przypadkach, ale może też wprowadzać w błąd. Proces, który został niedawno rozwidlony z zygote, może mieć RSS o wielkości 100 MB lub więcej, mimo że procesowi przydzielono bardzo mało pamięci – te 100 MB może być po prostu stronami, które proces udostępnia zygote. Jeśli natomiast rozgałęzisz proces, 2 procesy podrzędne mogą mieć bardzo mały USS, ponieważ współdzielą prawie wszystkie strony. Może to dać złudne wrażenie, że każdy proces potrzebuje bardzo mało pamięci. PSS próbuje dać Ci pełny obraz obciążenia, jakie proces nakłada na system, ale jest to tylko przybliżenie.
Wykorzystanie bitmapy
Bitmapy mogą zajmować największą część pamięci aplikacji. Zasoby graficzne aplikacji mogą być zakodowane w innych formatach, ale grafika musi zostać rozszerzona do bitmapy, aby mogła być wyświetlana na urządzeniu.
Android Vitals pomaga śledzić wykorzystanie pamięci przez bitmapy w aplikacji na różnych urządzeniach. Zawiera on 4 rodzaje danych, o których warto wiedzieć:
- Na pierwszym planie śledzi wykorzystanie bitmap, gdy aplikacja jest widoczna. Wtedy użycie bitmapy przez aplikację powinno być najwyższe. Warto jednak sprawdzić, czy nie ma dużej rozbieżności między skrajnymi przypadkami (P99) a medianą wykorzystania pamięci (P50), co może wskazywać na wyciek pamięci.
- Usługi widoczne dla użytkowników śledzą wykorzystanie bitmap, gdy aplikacja nie działa na pierwszym planie, ale nadal jest uznawana za widoczną (np. dlatego, że działa w niej usługa na pierwszym planie lub zadanie priorytetowe). Aplikacja może pozostawać w tym stanie przez długi czas, dlatego bardzo ważne jest, aby nie przechowywała wielu bitmap, gdy jest w stanie widocznym.
- W tle śledzi użycie aplikacji, gdy działa ona w tle lub gdy została niedawno wysłana do działania w tle i nie została jeszcze zapisana w pamięci podręcznej. Aplikacje działające w tle powinny wyraźnie zwalniać duże zasoby bitmap, aby zmniejszyć obciążenie pamięci.
- W pamięci podręcznej śledzi wykorzystanie aplikacji, gdy jest ona zapisana w pamięci podręcznej. Jeśli na urządzeniu brakuje pamięci, system zacznie zamykać aplikacje z pamięci podręcznej. Najlepiej jest proaktywnie zwalniać pamięć, zwłaszcza bitmapy, aby aplikacja była mniej podatna na zdarzenia LMK.
Progi niewłaściwego działania Android Vitals dotyczące pamięci bitmapy mają zastosowanie do usług widocznych dla użytkownika, tła i pamięci podręcznej, ale nie do pierwszego planu, który jest głównie sygnałem diagnostycznym.
Możesz użyć Android Studio, aby sprawdzić zrzut stosu pod kątem zduplikowanych bitmap.
Jeśli używasz agenta AI kodowania, możesz też użyć umiejętności android-profiler, aby przechwycić zrzut stosu, a następnie wysłać zapytanie o instancje Bitmap i ich ścieżki przechowywania za pomocą PerfettoSQL.
Optymalizacja kodu DEX
Możesz zmniejszyć wykorzystanie pamięci przez aplikację, optymalizując jej kod DEX.
Możesz skorzystać z analizatora konfiguracji R8, aby uzyskać szczegółowe informacje na temat zmniejszania, zaciemniania i optymalizacji pliku DEX. Te informacje możesz też uzyskać, korzystając z umiejętności analizatora R8. Wyniki zmniejszania, zaciemniania i optymalizacji mogą pomóc w określeniu potencjału aplikacji pod kątem optymalizacji R8. Android Vitals podaje też wyniki optymalizacji kodu DEX jako wynik optymalizacji kodu DEX.
Aby wprowadzić dalsze ulepszenia, użyj R8 z profilami podstawowymi i zmierz wykorzystanie pamięci za pomocą biblioteki Macrobenchmark.