سنجههای مختلفی وجود دارد که میتوانید برای ردیابی استفاده برنامهتان از حافظه استفاده کنید. هرکدام از این سنجهها هدف متفاوتی دارند. اگر میخواهید مشکلی را در عملکرد برنامهتان تشخیص دهید و حل کنید، مهم است بدانید که باید به کدام سنجه نگاه کنید. این صفحه نمای کلی برخیاز مهمترین سنجهها را ارائه میدهد.
پسزمینه
برای درک سنجههای مختلف، باید بدانید که سیستم Android چگونه حافظه را مدیریت میکند. برای اطلاعات دقیق، نمای کلی مدیریت حافظه را ببینید. این بخش برخیاز مرتبطترین اطلاعات را برای درک سنجههای حافظه خلاصه میکند.
حافظه Android
سیستمعامل Android بر روی هسته Linux ساخته شده است. Linux دو دسته اصلی از صفحههای حافظه دارد:
- حافظه ناشناس حافظهای است که توسط فایلی در فضای ذخیرهسازی دستگاه پشتیبانی نمیشود. این شامل حافظهای است که توسط توابعی مانند
mallocدر C اختصاص داده شده است، و همچنین حافظهای که برای اشیاء در پشته اختصاص داده شده است. - حافظه با پشتیبانی فایل حافظهای است که مستقیماً از فایلی در فضای ذخیرهسازی نگاشت میشود. این شامل فایلهای اجرایی (مانند فایلهای DEX) و منابعی مانند قلمها میشود.
این تمایز مهم است زیرا اگر حافظه کم باشد، سیستم میتواند صفحهای را که مستقیماً از یک فایل نگاشت شده است آزاد کند. وقتی دوباره به آن صفحه نیاز باشد، سیستم میتواند دوباره فایل را نگاشت کند. درمقابل، حافظه ناشناس باید به zRAM منتقل شود، درغیراینصورت اطلاعات ازدست میرود.
حافظه با پشتیبانی فایل را میتوان به دو دسته تقسیم کرد: حافظه تمیز و کثیف.
- حافظه پاک صفحه حافظهای است که از فایلی نگاشت شده است و تغییر نکرده است. یعنی اگر به حافظه نیاز باشد، صفحه میتواند رها شود.
- حافظه کثیف از زمانی که از فایل نگاشت شده است تغییر کرده است. صفحههای کثیف خصوصی مانند حافظه ناشناس هستند—نمیتوان آنها را رها کرد، و اگر حافظه کم باشد، باید به zRAM منتقل شوند.
برای اطلاعات بیشتر درباره این دستهها، به صفحه مفاهیم بنیادی حافظه Android مراجعه کنید.
برای بهبود عملکرد دستگاه، مهم است که برنامهتان تا حد امکان از حافظه تمیز با پشتیبانی فایل استفاده کند. اگر از حافظه کثیف یا ناشناس زیادی استفاده میکنید، این امر میتواند منجر به کوبش سیستم و درنهایت رویدادهای «بستن ناشی از کمبود حافظه» (LMK) شود.
بههمین دلیل است که، برای مثال، قالب DEX دارای بایتکدی است که برنامه میتواند مستقیماً بدون اصلاح از آن استفاده کند. این یعنی صفحههای نگاشتشده از فایل DEX تمیز میمانند و اگر حافظه کم باشد، میتوان آنها را بهطور ایمن رها کرد.
Zygote
وقتی Android راهاندازی میشود، فرایند زیگوت حاوی کلاسها و منابع اصلی را ایجاد میکند. هرگاه برنامه جدیدی شروع میشود، سیستم فرایند زیگوت را منشعب میکند، و از نسخه جدید برای برنامه استفاده میکند. این رویکرد راهاندازی برنامه را تسریع میکند. همچنین به صرفهجویی در حافظه کمک میکند. هر برنامه با همرسانی حافظه زیگوت خود شروع میشود، با معناشناسی کپی-در-نوشتن. این یعنی برنامه به نسخه خودش از صفحههایی که با فرایند zygote همرسانی میکند نیاز ندارد، مگراینکه برنامه صفحه را اصلاح کند. اگر صفحهای را اصلاح کند، برنامه بهطور شفاف نسخه خودش را دریافت میکند--لازم نیست کار خاصی برای دریافت آن نسخه انجام دهد.
سنجههای کلیدی حافظه
اگر میخواهید عملکرد برنامهتان را بهبود دهید، سنجههای حافظه متعددی برای بررسی وجود دارد که هرکدام چیز متفاوتی را اندازهگیری میکند.
RSS، PSS، و USS
شاید بخواهید بدانید یک فرایند از چند صفحه استفاده میکند. این درواقع سؤال پیچیدهای است. سه سنجه مختلف برای ردیابی استفاده از صفحه برنامهتان وجود دارد. هر سنجه اطلاعات کمی متفاوت به شما میدهد.
- اندازه مجموعه مقیم (RSS) تعداد کل صفحههای استفادهشده توسط
فرایند شما را، ازجمله صفحههای همرسانیشده، اندازهگیری میکند.
- سنجه استفاده از حافظه «معیارهای کلیدی Android» مجموع صفحات RSS ناشناس در حافظه دسترسی تصادفی بهعلاوه صفحات ناشناس مبادلهشده به zRAM است.
- اندازه مجموعه منحصربهفرد (USS) تعداد صفحههایی را که فقط توسط فرایند شما استفاده میشود و با هیچ فرایند دیگری همرسانی نمیشود اندازهگیری میکند.
- اندازه مجموعه تناسبی (PSS) تخمینی از میزان حافظهای است که فرایند شما از سیستم میگیرد. این مقدار مجموع USS بهعلاوه سهم متناسب صفحاتی است که فرایند شما با فرایندهای دیگر همرسانی میکند. برای مثال، اگر پنج فرایند یک صفحه را همرسانی کنند، هر فرایند ۲۰٪ از اندازه آن صفحه را در PSS خود دریافت میکند.
هرکدام از این سنجهها برای برخیاز موارد مفید هستند، اما هرکدام میتوانند فریبنده باشند. فرایندی که بهتازگی از zygote منشعب شده است ممکن است RSS معادل ۱۰۰ مگابایت یا بیشتر داشته باشد، هرچند حافظه بسیار کمی بهطور منحصربهفرد به این فرایند اختصاص داده شده است—آن ۱۰۰ مگابایت ممکن است فقط صفحاتی باشد که با zygote همرسانی میکند. درمقابل، اگر فرایندی را منشعب کنید، دو فرایند فرزند ممکن است هرکدام USS بسیار کوچکی داشته باشند، زیرا فرایندها تقریباً همه صفحهها را با یکدیگر همرسانی میکنند. این امر ممکن است تصور اشتباهی درباره میزان حافظه موردنیاز هر فرایند ایجاد کند. PSS تلاش میکند تصویر کاملی از باری که فرایند شما بر سیستم تحمیل میکند ارائه دهد، اما این فقط یک تخمین است.
استفاده از بیتمپ
بیتمپها میتوانند درنهایت بیشترین سهم را از حافظه برنامهتان داشته باشند. منابع گرافیکی برنامهتان ممکن است در قالبهای دیگری کدگذاری شده باشد، اما گرافیک باید به نقشه بیتی گسترش یابد تا در دستگاه نمایش داده شود.
«معیارهای کلیدی Android» به شما کمک میکند استفاده از حافظه بیتمپ برنامهتان را در دستگاههای مختلف ردیابی کنید. این بخش چهار سنجه ارائه میدهد که باید از آنها مطلع باشید:
- پیشزمینه استفاده از نقشه بیتی را وقتی برنامه نمایان است ردیابی میکند. در این حالت است که انتظار میرود استفاده از بیتمپ برنامه در بالاترین حد باشد. بااینحال، باید بررسی کنید که آیا واگرایی بزرگی بین موارد شدید برنامه شما (صدک ۹۹) و میانه استفاده از حافظه آن (صدک ۵۰) وجود دارد یا نه، که ممکن است نشاندهنده نشت حافظه باشد.
- سرویسهای مشهود برای کاربر استفاده از بیتمپ را زمانی که برنامه در پیشزمینه نیست اما همچنان مشهود درنظر گرفته میشود (برای مثال، چون برنامه درحال اجرای سرویس پیشزمینهای یا کار تسریعشده است) ردیابی میکند. ممکن است برنامه برای مدت طولانی در این وضعیت باشد، بنابراین بسیار مهم است که وقتی در وضعیت قابلدرک است، تعداد زیادی نقشه بیتی را نگه ندارد.
- پسزمینه میزان استفاده از برنامه را زمانی که سرویس پسزمینهای اجرا میکند، یا زمانی که اخیراً به پسزمینه ارسال شده است و هنوز ذخیره نشده است، ردیابی میکند. برنامهها در وضعیت پسزمینه باید بهطور صریح داراییهای بیتمپ بزرگ را آزاد کنند تا فشار حافظه کاهش یابد.
- ذخیرهشده در حافظه نهان مصرف برنامهتان را در زمانی که در حافظه نهان ذخیره شده است ردیابی میکند. اگر حافظه دستگاه کم باشد، سیستم شروع به بستن برنامههای ذخیرهشده در حافظه نهان میکند. بهتر است هر حافظهای را که میتوانید، بهویژه نقشههای بیتی، بهطور پیشگیرانه آزاد کنید تا برنامهتان کمتر دربرابر رویدادهای LMK آسیبپذیر باشد.
آستانههای عملکرد بد معیارهای کلیدی Android برای حافظه بیتمپ بر سرویسهای مشهود برای کاربر، پسزمینه، و حافظه پنهان اعمال میشود، اما بر پیشزمینه که عمدتاً سیگنال عیبیابی است اعمال نمیشود.
میتوانید از Android Studio برای بررسی رونوشت پشته برای بیتمپهای تکراری استفاده کنید.
یا اگر از عامل کدنویسی هوش مصنوعی استفاده میکنید، میتوانید از
مهارت android-profiler برای ضبط رونوشت پشته استفاده کنید، سپس
نمونههای Bitmap و مسیرهای نگهداری آنها را با PerfettoSQL پُرسمان کنید.
بهینهسازی کد DEX
با بهینهسازی کد DEX برنامهتان میتوانید ردپای حافظه آن را بهبود دهید.
میتوانید از تحلیلگر پیکربندی R8 برای دریافت اطلاعات دقیق درباره کوچکسازی، مبهمسازی، و بهینهسازی فایل DEX استفاده کنید. همچنین میتوانید این اطلاعات را بااستفاده از مهارت تحلیلگر R8 دریافت کنید. امتیازهای کوچکسازی، مبهمسازی، و بهینهسازی میتوانند به شناسایی پتانسیل برنامهتان برای بهینهسازی R8 کمک کنند. «معیارهای کلیدی Android» همچنین امتیازهای بهینهسازی کد DEX شما را بهعنوان یافته بهینهسازی کد DEX گزارش میکند.
برای بهبود بیشتر، از R8 با نمایههای پایه استفاده کنید و میزان استفاده از حافظه را با کتابخانه Macrobenchmark اندازهگیری کنید.