Aplikacje błyskawiczne w Google Play umożliwiają użytkownikom korzystanie z aplikacji bez konieczności instalowania plików APK na urządzeniu. Zamiast tego mogą wypróbować aplikację, klikając przycisk „Wypróbuj” w Sklepie Google Play lub utworzony przez Ciebie adres URL. Taka forma dostarczania treści ułatwia zwiększanie zaangażowania w aplikację.
Funkcję możesz udostępnić z obsługą wersji błyskawicznej tylko wtedy, gdy z obsługą wersji błyskawicznej udostępnisz też moduł podstawowy aplikacji. Dzieje się tak, ponieważ jeśli użytkownik chce korzystać z jednego z modułów funkcji aplikacji z obsługą wersji błyskawicznej, jego urządzenie musi też pobrać moduł podstawowy aplikacji zawierający wspólny kod i zasoby. Pamiętaj, że aby obsługiwać aplikacje błyskawiczne w Google Play, pobieranie modułu podstawowego i funkcji musi spełniać kilka kryteriów:
- Maksymalny rozmiar: łączny rozmiar modułu podstawowego i modułu funkcji z obsługą wersji błyskawicznej nie może przekraczać 10 MB. Więcej informacji znajdziesz w artykule Włączanie natychmiastowych wrażeń przez zmniejszenie rozmiaru aplikacji lub gry.
- Aktywność w tle: moduł z obsługą wersji błyskawicznej nie może korzystać z usług w tle. Ponadto taki moduł nie może wysyłać powiadomień, gdy działa w tle.
Jeśli utworzysz moduł funkcji z obsługą wersji błyskawicznej za pomocą Android Studio 3.5 lub nowszego, jak opisano w tej sekcji, IDE automatycznie włączy obsługę wersji błyskawicznej zarówno w module podstawowym, jak i module funkcji, dodając do manifestu każdego modułu te elementy:
<manifest xmlns:dist="http://schemas.android.com/apk/distribution"
... >
<dist:module dist:instant="true" />
...
Dodatkowo podczas pobierania i instalowania aplikacji moduły funkcji z obsługą wersji błyskawicznej są automatycznie pobierane i instalowane wraz z podstawowym pakietem APK aplikacji. Dlatego IDE zawiera też w module funkcji z obsługą wersji błyskawicznej te elementy:
<dist:module ...>
<dist:delivery>
<dist:install-time />
</dist:delivery>
</dist:module>
Oznacza to, że gdy ustawisz dist:instant="true", nie możesz też uwzględnić <dist:on-demand />. Możesz jednak poprosić o moduły z obsługą wersji błyskawicznej na żądanie w aplikacji błyskawicznej za pomocą biblioteki Play Feature Delivery.
Konfigurowanie nowego modułu do natychmiastowej dostawy
Aby dodać do projektu aplikacji moduł funkcji z obsługą wersji błyskawicznej za pomocą Android Studio:
- Jeśli nie zostało to jeszcze zrobione, otwórz projekt aplikacji w IDE.
- Na pasku menu kliknij File > New > New Module (Plik > Nowy > Nowy moduł).
- W oknie Create New Module (Utwórz nowy moduł) wybierz Instant Dynamic Feature Module (Moduł funkcji dynamicznej aplikacji błyskawicznej) i kliknij Next (Dalej).
W sekcji Skonfiguruj nowy moduł wykonaj te czynności:
- W menu wybierz Podstawowy moduł aplikacji dla projektu aplikacji.
- Podaj nazwę modułu. IDE używa tej nazwy do identyfikacji modułu jako podprojektu Gradle w pliku ustawień Gradle. Gdy tworzysz pakiet aplikacji, Gradle używa ostatniego elementu nazwy podprojektu, aby wstrzyknąć atrybut
<manifest split>do pliku manifestu modułu funkcji. - Podaj nazwę pakietu modułu. Domyślnie Android Studio sugeruje nazwę pakietu, która łączy nazwę pakietu głównego modułu podstawowego i nazwę modułu określoną w poprzednim kroku.
- Wybierz minimalny poziom interfejsu API, który ma być obsługiwany przez moduł. Ta wartość powinna być zgodna z wartością modułu podstawowego.
Wpisz tytuł modułu (maksymalnie 50 znaków). Platforma używa tego tytułu do identyfikowania modułu dla użytkowników. Z tego powodu moduł podstawowy aplikacji musi zawierać tytuł modułu jako zasób tekstowy, który można przetłumaczyć. Gdy tworzysz moduł za pomocą Android Studio, IDE dodaje zasób tekstowy do modułu podstawowego i wstrzykuje ten wpis do pliku manifestu modułu funkcji:
<dist:module ... dist:title="@string/feature_title"> </dist:module>Zaznacz pole obok opcji Scalanie, jeśli chcesz, aby ten moduł był dostępny na urządzeniach z Androidem 4.4 (API na poziomie 20) lub starszym i był uwzględniany w wielu pakietach APK. Android Studio wstrzykuje do pliku manifestu modułu następujący kod, aby odzwierciedlić Twój wybór.
<dist:module> <dist:fusing dist:include="true" /> </dist:module>
Kliknij Zakończ.
Gdy Android Studio zakończy tworzenie modułu, sprawdź jego zawartość w panelu Projekt (na pasku menu wybierz Widok > Narzędzia > Projekt). Domyślny kod, zasoby i organizacja powinny być podobne do tych w standardowym module aplikacji.
Po wdrożeniu funkcji, którą chcesz pobierać na żądanie, dowiedz się, jak o nią poprosić za pomocą biblioteki Play Feature Delivery.
Wdrażanie aplikacji
Podczas tworzenia aplikacji z obsługą modułów funkcji możesz wdrożyć ją na połączonym urządzeniu w standardowy sposób, wybierając na pasku menu Run > Run (Uruchom > Uruchom) lub klikając Run (Uruchom)
na pasku narzędzi.
Jeśli projekt aplikacji zawiera co najmniej 1 moduł funkcji, możesz wybrać funkcje, które chcesz uwzględnić podczas wdrażania aplikacji. W tym celu zmodyfikuj dotychczasową konfigurację uruchamiania i debugowania w ten sposób:
- Na pasku menu kliknij Run > Edit Configurations (Uruchom > Edytuj konfiguracje).
- W panelu po lewej stronie okna Konfiguracje uruchamiania i debugowania wybierz odpowiednią konfigurację aplikacji na Androida.
- W sekcji Funkcje dynamiczne do wdrożenia na karcie Ogólne zaznacz pole obok każdego modułu funkcji, który chcesz uwzględnić podczas wdrażania aplikacji.
- Kliknij OK.
Domyślnie Android Studio nie wdraża modułów z obsługą wersji błyskawicznej jako aplikacji błyskawicznych ani nie używa pakietów aplikacji do wdrażania aplikacji. Zamiast tego IDE tworzy i instaluje na urządzeniu pliki APK, które są zoptymalizowane pod kątem szybkości wdrażania, a nie rozmiaru. Aby skonfigurować Android Studio do tworzenia i wdrażania plików APK oraz wersji błyskawicznych z pakietu aplikacji, zmień konfigurację uruchamiania/debugowania.