دسته برنامه با APK متفاوت است زیرا نمیتوانید آن را در دستگاهی مستقر کنید. بلکه قالب انتشاری است که همه کدها و منابع کامپایلشده برنامهتان را در یک ساختار واحد دربرمیگیرد. بنابراین، پساز بارگذاری بسته برنامه امضاشده، Google Play همه چیزهایی را که برای ساختن و امضا کردن فایلهای APK برنامهتان و ارائه آنها به کاربران نیاز دارد دراختیار دارد.
شروع کنید
اکثر پروژههای برنامه برای پشتیبانی از «بستههای ترکیبی برنامه Android» به تلاش زیادی نیاز ندارند.
دلیلش این است که مدولی که حاوی کد و منابع برای APK پایه برنامهتان است، مدول برنامه استاندارد است که بهطور پیشفرض هنگام ایجاد پروژه برنامه جدید در Android Studio دریافت میکنید. یعنی، واحدی که افزونه application را، همانطور که در قطعه کد زیر نشان داده شده است، در فایل build.gradle خود اعمال میکند، کد و منابع را برای عملکرد پایه برنامهتان ارائه میدهد.
شیک
// The standard application plugin creates your app's base module. plugins { id 'com.android.application' }
کاتلین
plugins { // The standard application plugin creates your app's base module. id("com.android.application") }
علاوهبر ارائه عملکرد اصلی برای برنامهتان، واحد پایه بسیاری از پیکربندیهای ساخت و ورودیهای مانیفست را نیز ارائه میدهد که بر کل پروژه برنامهتان تأثیر میگذارد.
پیکربندی ساخت واحد پایه
برای اکثر پروژههای برنامه موجود، نیازی به تغییر چیزی در پیکربندی ساخت ماژول پایه خود ندارید. بااینحال، اگر قصد دارید واحد ویژگی به پروژه برنامهتان اضافه کنید یا اگر قبلاً برنامهتان را بااستفاده از چند APK منتشر کردهاید، باید برخی جنبههای پیکربندی ساخت واحد پایه را بهخاطر داشته باشید.
کد نسخه و بهروزرسانیهای برنامه
با Android App Bundles، دیگر لازم نیست کدهای نسخه را برای چند APK که در Google Play بارگذاری میکنید مدیریت کنید. درعوض، شما فقط یک کد نسخه را در واحد پایه برنامهتان مدیریت میکنید، همانطور که در زیر نشان داده شده است:
// In your base module build.gradle file
android {
defaultConfig {
…
// You specify your app's version code only in the base module.
versionCode 5
versionName "1.0"
}
}
پساز بارگذاری دسته برنامهتان، Google Play از کد نسخه در مدول پایهتان استفاده میکند تا همان کد نسخه را به همه فایلهای APK که از آن دسته تولید میکند اختصاص دهد. یعنی وقتی دستگاهی برنامه شما را بارگیری و نصب میکند، همه APKهای جداشده برای آن برنامه کد نسخه یکسانی دارند.
وقتی میخواهید برنامهتان را با کد یا منابع جدید بهروز کنید، باید کد نسخه را در واحد پایه برنامهتان بهروز کنید و بسته برنامه کامل و جدیدی بسازید. وقتی آن دسته برنامه را در Google Play بارگذاری میکنید، مجموعه جدیدی از APKها را براساس کد نسخهای که واحد پایه مشخص میکند تولید میکند. متعاقباً، وقتی کاربران برنامه شما را بهروز میکنند، Google Play نسخههای بهروزشده همه APKهایی را که درحالحاضر در دستگاه نصب شدهاند به آنها ارائه میدهد. یعنی همه APKهای نصبشده به کد نسخه جدید بهروز میشوند.
سایر ملاحظات
- امضای برنامه: اگر اطلاعات امضا را در فایلهای ساخت خود لحاظ میکنید، باید آن را فقط در فایل پیکربندی ساخت ماژول پایه لحاظ کنید. برای اطلاعات بیشتر، به پیکربندی Gradle برای امضای برنامه مراجعه کنید.
- کوچک کردن کد: اگر میخواهید کوچک کردن کد را برای کل پروژه برنامهتان (ازجمله واحدهای ویژگی آن) فعال کنید، باید این کار را از فایل
build.gradleواحد پایه انجام دهید. یعنی میتوانید قوانین ProGuard سفارشی را در پیمانه ویژگی بگنجانید، اما ویژگیminifyEnabledدر پیکربندیهای ساخت پیمانه ویژگی نادیده گرفته میشود. - بلوک
splitsنادیده گرفته میشود: هنگام ساختن app bundle، Gradle ویژگیهای موجود در بلوکandroid.splitsرا نادیده میگیرد. اگر میخواهید کنترل کنید دسته برنامهتان از کدام نوع پیکربندی APK پشتیبانی میکند، بهجای آن ازandroid.bundleبرای غیرفعال کردن انواع پیکربندی APK استفاده کنید. - نسخهبندی برنامه: واحد پایه کد نسخه و نام نسخه را برای کل پروژه برنامه شما تعیین میکند. برای اطلاعات بیشتر، به کد نسخه و بهروزرسانیهای برنامه مراجعه کنید.
فعال یا غیرفعال کردن مجدد انواع APK پیکربندی
بهطور پیشفرض، وقتی دسته برنامهای میسازید، این دسته از تولید APK پیکربندی برای هر مجموعه از منابع زبان، منابع تراکم صفحهنمایش، و کتابخانههای ABI پشتیبانی میکند. بااستفاده از بلوک android.bundle در فایل build.gradle واحد پایه، همانطور که در زیر نشان داده شده است، میتوانید پشتیبانی از یک یا چند نوع APK پیکربندی را غیرفعال کنید:
شیک
android { // When building Android App Bundles, the splits block is ignored. // You can remove it, unless you're going to continue to build multiple // APKs in parallel with the app bundle splits {...} // Instead, use the bundle block to control which types of configuration APKs // you want your app bundle to support. bundle { language { // This property is set to true by default. // You can specify `false` to turn off // generating configuration APKs for language resources. // These resources are instead packaged with each base and // feature APK. // Continue reading below to learn about situations when an app // might change setting to `false`, otherwise consider leaving // the default on for more optimized downloads. enableSplit = false } density { // This property is set to true by default. enableSplit = true } abi { // This property is set to true by default. enableSplit = true } } }
کاتلین
android { // When building Android App Bundles, the splits block is ignored. // You can remove it, unless you're going to continue to build multiple // APKs in parallel with the app bundle splits {...} // Instead, use the bundle block to control which types of configuration APKs // you want your app bundle to support. bundle { language { // This property is set to true by default. // You can specify `false` to turn off // generating configuration APKs for language resources. // These resources are instead packaged with each base and // feature APK. // Continue reading below to learn about situations when an app // might change setting to `false`, otherwise consider leaving // the default on for more optimized downloads. enableSplit = false } density { // This property is set to true by default. enableSplit = true } abi { // This property is set to true by default. enableSplit = true } } }
مدیریت تغییرات زبان
Google Play براساس انتخاب زبان در تنظیمات دستگاه کاربر تعیین میکند که کدام منابع زبان با برنامه نصب شود. کاربری را درنظر بگیرید که زبان پیشفرض سیستم خود را پساز بارگیری برنامه شما تغییر میدهد. اگر برنامه شما از آن زبان پشتیبانی کند، دستگاه درخواست میکند و APKهای پیکربندی اضافی را برای آن منابع زبان از Google Play بارگیری میکند.
برای برنامههایی که انتخابگر زبان را در داخل برنامه ارائه میدهند و بهطور پویا
زبان برنامه را مستقل از تنظیم زبان سطح سیستم تغییر میدهند،
باید تغییراتی ایجاد کنید تا از خرابی بهدلیل منابع مفقود جلوگیری شود. یا
ویژگی android.bundle.language.enableSplit را روی false تنظیم کنید، یا
پیادهسازی بارگیریهای زبان درخواستی را بااستفاده از کتابخانه Play Core همانطور که در
بارگیری منابع زبان اضافی شرح داده شده است درنظر بگیرید.