Wykrywanie urządzeń w sieci przy użyciu interfejsów API warstwy danych

Urządzenia mogą łączyć się z internetem bezpośrednio przez Wi-Fi lub połączenie komórkowe albo pośrednio przez sparowane urządzenie Bluetooth.

Węzły osiągalne i w pobliżu

Urządzenie jest uznawane za osiągalne, gdy jest online i może komunikować się z innym urządzeniem bezpośrednio przez Bluetooth lub pośrednio za pomocą chmury.

Urządzenie jest uznawane za pobliskie, jeśli można się z nim połączyć bezpośrednio przez Bluetooth, bez użycia chmury.

Działania, które wpływają na czas ponownego połączenia

W niektórych okolicznościach ponowne nawiązanie połączenia przez urządzenia może potrwać do 4 minut. Może mieć to miejsce, gdy:

  • Brak aktywności urządzenia z Wear OS: jeśli urządzenie z Wear OS zostanie zdjęte z nadgarstka użytkownika lub nie będzie aktywnie używane przez dłuższy czas, czas ponownego połączenia może się wydłużyć.
  • Stan uśpienia: Stan uśpienia urządzenia przenośnego może ograniczać procesy w tle, co może wydłużyć czas ponownego łączenia urządzenia.
  • Interakcja użytkownika: jeśli użytkownik zacznie korzystać zarówno z urządzenia przenośnego, jak i urządzenia z Wear OS mniej więcej w tym samym czasie, często przyspiesza to proces ponownego łączenia.

Wykrywanie wszystkich urządzeń za pomocą klienta węzła

Obiekt NodeClient identyfikuje i transmituje do listy urządzeń z Androidem połączonych z siecią, niezależnie od możliwości każdego urządzenia. Wszystkie aplikacje na urządzeniu otrzymują powiadomienia o zdarzeniach, takich jak dołączenie nowego urządzenia do sieci lub przejście istniejącego urządzenia w tryb offline.

Klasa NodeClient jest szczególnie przydatna do wykrywania urządzeń, na których nie jest zainstalowana Twoja aplikacja.

Aby zarejestrować zdarzenia związane z nawiązywaniem i przerywaniem połączeń z urządzeniem, możesz użyć klasy Horologist DataLayerAppHelper. Udostępnia on connectedAndInstalledNodes Flow do obserwowania stanu połączenia. Dodatkowo metoda connectedNodes() zwraca listę połączonych urządzeń, łącząc informacje z NodeClient i CapabilityClient w jeden obiekt.

Wykrywanie konkretnych urządzeń za pomocą klienta funkcji

Obiekt CapabilityClient zawiera informacje o tym, które urządzenia w sieci Wear OS obsługują określone funkcje aplikacji. Możliwość to funkcja, którą aplikacja definiuje w czasie kompilacji lub konfiguruje dynamicznie w czasie działania.

Na przykład aplikacja na Androida może reklamować, że obsługuje zdalne sterowanie odtwarzaniem filmów. Wersja tej aplikacji na Wear OS może używać CapabilityClient, aby sprawdzić, czy wersja mobilna aplikacji jest zainstalowana na urządzeniu w pobliżu i czy obsługuje tę funkcję. Jeśli tak, aplikacja na Wear OS może wyświetlać przyciski odtwarzania i wstrzymywania, aby użytkownicy mogli sterować filmem odtwarzanym na urządzeniu mobilnym z poziomu urządzenia z Wear OS. Przesyłanie informacji o możliwościach działa też w drugą stronę – aplikacje na Wear OS mogą wyświetlać listę obsługiwanych funkcji.

Aby zdefiniować możliwości w czasie kompilacji, zadeklaruj zasób string-array o nazwie android_wear_capabilities w res/values/wear.xml, jak pokazano w sekcji Określanie nazw funkcji do wykrywania aplikacji. Aby zapobiec usunięciu android_wear_capabilities jako nieużywanego przez zmniejszanie zasobów, określ tools:keep="@array/android_wear_capabilities" w osobnym pliku keep w katalogu res/raw/ (np. res/raw/keep.xml), a nie w res/values/wear.xml. Składnię pliku keep znajdziesz w artykule Dostosowywanie zasobów do zachowania.

Sprawdzanie nowych funkcji aplikacji

Użyj CapabilityClient, aby określić identyfikator węzła urządzenia, z którym chcesz się komunikować. Jeśli na przykład chcesz sprawdzić, czy na urządzeniach przenośnych jest dostępna nowa funkcja aplikacji, utwórz dla niej funkcję po stronie urządzenia przenośnego. Aplikacja na Wear OS może następnie wysłać zapytanie o urządzenia, które obsługują tę funkcję. Jeśli funkcja nie jest dostępna na żadnym urządzeniu, oznacza to, że użytkownik nie ma wersji aplikacji, która ją obsługuje. Powinno to zostać odpowiednio obsłużone w logice aplikacji. Jeśli założysz, że urządzenie przenośne jest zawsze właściwym węzłem do komunikacji, wiadomości mogą nie zostać dostarczone, ponieważ aplikacja na telefonie nie obsługuje tej funkcji.

Sprawdzanie, czy urządzenie z Wear OS jest jedynym urządzeniem w sieci

Możesz użyć CapabilityClient, aby sprawdzić, czy aplikacja musi działać w trybie samodzielnym, ponieważ w pobliżu nie ma innych urządzeń z Androidem. Jeśli przekażesz FILTER_ALL, w wynikach nie powinny pojawić się żadne inne urządzenia.