دستگاه‌های Android در انواع مختلفی از ابعاد و شکل‌ها عرضه می‌شوند—تلفن‌ها، رایانه‌های لوحی، دستگاه‌های تاشو، دستگاه‌های ChromeOS—که طیف گسترده‌ای از اندازه‌های صفحه‌نمایش را دارند. Android از حالت‌های نمایش متعددی پشتیبانی می‌کند، ازجمله چندپنجره‌ای، چندنمایشگری، قالب آزاد، و تصویردرتصویر. دستگاه‌های تاشو می‌توانند در حالت‌ها یا وضعیت‌های مختلفی باشند، مانند حالت رومیزی یا کتابی.
هنگام شروع طراحی برنامه‌تان، موارد استفاده مختلف را برای آن درنظر بگیرید. برای مثال:
دستگاه‌های دارای صفحه‌نمایش بزرگ فضای بیشتری به کاربران می‌دهند تا به روش‌های مختلف با محتوای برنامه رسانه‌ای شما تعامل برقرار کنند.
کاربران ممکن است هنگام تماشای ویدیو در پیکربندی چندپنجره‌ای، چندوظیفگی انجام دهند یا از صفحه‌نمایش بزرگ‌تر برای اعمال ویرایش‌های پیچیده‌تر پس‌از گرفتن تصویر استفاده کنند.
کاربران ممکن است برای برقراری تماس تصویری و دیدن دوستان و خانواده‌شان با جزئیات بیشتر، به رایانه لوحی روی بیاورند. برنامه شما می‌تواند بافت غنی‌تری درباره عنوان یا صحنه در رونهاد بازپخش سفارشی نمایش دهد یا گزینه‌های کنترل بیشتری روی صفحه ارائه دهد.
گردونه‌ها در نمای مرور می‌توانند تنوع بیشتری برای جذابیت بصری بیشتر داشته باشند، یا برنامه رسانه شما می‌تواند با ارائه فید قابل‌مرور در کنار بازپخش، کاربران را درگیر نگه دارد.
به‌خاطر داشته باشید که برنامه رسانه شما همان کدی را دارد که در تلفن استاندارد، دستگاه تاشو، رایانه لوحی، و دستگاه‌های ChromeOS اجرا می‌شود، بنابراین باید از همان ابتدای توسعه برنامه، برای صفحه‌نمایش‌های بزرگ طراحی کنید. برای اطلاعات بیشتر و نمونه‌های تصویری، به گالری صفحه‌نمایش بزرگ مراجعه کنید.
برنامه رسانه‌تان را به‌طور پیش‌فرض واکنش‌گرا کنید
با سازگار کردن چیدمان برنامه‌تان در تلفن‌ها، رایانه‌های لوحی، دستگاه‌های تاشو، و دستگاه‌های ChromeOS، از تجربه کاربری خراب در برنامه رسانه‌تان جلوگیری کنید.
برنامه شما باید واکنش‌گرا باشد تا بتواند اندازه‌های نمایش، جهت‌ها، و ضریب‌های شکل مختلف را پشتیبانی کند. چیدمان تطبیقی براساس فضای نمایش دردسترس تغییر می‌کند. برای اطلاعات بیشتر، به پشتیبانی از اندازه‌های مختلف نمایشگر مراجعه کنید.
طراحی براساس دستورالعمل‌ها
کیفیت اصلی برنامه پایه همه برنامه‌های Android است، صرف‌نظر از اندازه نمایشگر، وضعیت دستگاه، یا سایر ملاحظات خاص دستگاه. برنامه‌تان باید این الزامات پایه را برآورده کند تا بتوانید طراحی برای صفحه‌نمایش بزرگ را شروع کنید. برای اطلاعات بیشتر، به کیفیت اصلی برنامه مراجعه کنید.
برنامه شما باید تجربه کاربری عالی‌ای را بدون درنظر گرفتن ابعاد دستگاه، اندازه صفحه‌نمایش، حالت نمایش، یا وضعیت قرارگیری ارائه دهد، بنابراین برنامه‌تان را طبق دستورالعمل‌های سطح ۱، ۲، و ۳ زیر طراحی کنید.
این دستورالعمل‌ها مجموعه جامعی از الزامات کیفیت را برای اکثر انواع برنامه‌های Android تعریف می‌کنند.
سطح ۳:
در این سطح پایه، برنامه‌تان همچنان باید از الزامات رابط کاربری و گرافیک پیروی کند. برنامه شما برای صفحه‌نمایش بزرگ آماده است و کاربران می‌توانند جریان‌های کاری مهم را تکمیل کنند، اما تجربه کاربری کمتر از حد بهینه است.
چیدمان برنامه ممکن است ایده‌آل نباشد، اما به‌صورت تمام‌صفحه یا تمام‌پنجره در حالت چندپنجره‌ای اجرا می‌شود. حالت جعبه‌ای ندارد و در حالت سازگاری اجرا نمی‌شود. برنامه از دستگاه‌های ورودی خارجی، ازجمله صفحه‌کلید، موشواره، و پد لمسی، پشتیبانی اولیه ارائه می‌دهد. برای اطلاعات بیشتر، به آماده برای صفحه‌نمایش بزرگ مراجعه کنید.
سطح ۲:
در این سطح، برنامه شما بهینه‌سازی‌های چیدمان را برای همه اندازه‌های صفحه‌نمایش و پیکربندی‌های دستگاه، همراه با پشتیبانی بهبودیافته از دستگاه‌های ورودی خارجی، پیاده‌سازی می‌کند. برای جزئیات، بهینه‌سازی‌شده برای صفحه‌نمایش بزرگ را ببینید.
سطح ۱:
این بهترین سطح پشتیبانی است و عالی‌ترین تجربه را با برنامه‌تان به کاربر ارائه می‌دهد، زیرا ویژگی‌ها و قابلیت‌های پولی را مشخص می‌کند.
درصورت لزوم، برنامه از چندوظیفگی، حالت‌های تاشو، کشیدن، و ورودی قلم پشتیبانی می‌کند. در این سطح، برنامه‌ها بسیار متمایز هستند، بنابراین به دستورالعمل‌های مربوط به مواردی مانند چندوظیفگی و حالت‌های تاشو توجه زیادی داشته باشید. برای کسب اطلاعات بیشتر، به متمایز کردن صفحه‌نمایش بزرگ مراجعه کنید.
طرح‌بندی‌های بهینه‌شده
از فضای افزایش‌یافته صفحه‌نمایش‌های بزرگ بدون جعبه‌بندی (به‌دلیل محدود کردن جهت) یا کشیدگی بهره ببرید. با بهینه‌سازی چیدمان برنامه‌تان برای رسانه‌ها و رسانه‌های اجتماعی، دسترسی برنامه‌تان را گسترش می‌دهید و تجربه کاربری بهتری را در همه ابعاد صفحه‌نمایش بزرگ (رایانه‌های لوحی، دستگاه‌های تاشو، و دستگاه‌های ChromeOS) ایجاد می‌کنید و همچنین از همه اندازه‌های تلفن پشتیبانی می‌کنید.
مؤلفه‌های ریل پیمایش و کشو، پیمایش خارج از مسیر را برای راحتی و کنترل میانای کاربر فراهم می‌کنند. این مؤلفه‌ها همچنین با قرار دادن مقصدهای پیمایش اصلی در دسترس نزدیک و درعین‌حال اشغال حداقل فضای صفحه‌نمایش، چیدمان‌های متعارف (فهرست-جزئیات، فید، و قاب پشتیبانی) را تکمیل می‌کنند.
چیدمان‌های رسانه
با پیاده‌سازی چیدمان‌های مختص رسانه برای جزئیات فهرست، فید، و قاب پشتیبانی، قابلیت استفاده برنامه‌تان را افزایش دهید. برای کسب اطلاعات درباره چیدمان‌های MDX، Flutter، و Compose، به منابع چیدمان مراجعه کنید.
جزئیات فهرست: طراحی برنامه با مرورگر رسانه تعاملی به کاربران امکان می‌دهد هنگام تماشا یا گوش دادن، رسانه‌های مختلف را مرور کنند. عنوان‌های رسانه در کنار ویدیو یا فایل صوتی درحال پخش نمایش داده می‌شود. اگر جهت دستگاه تغییر کند، چیدمان فهرست-جزئیات برای حفظ وضعیت برنامه پاسخ می‌دهد. برای کسب اطلاعات بیشتر، چیدمان‌های فهرست-جزئیات را ببینید.
جارزن: چیدمان جارزن عناصر محتوای معادل را در جدولی قابل‌پیکربندی مرتب می‌کند تا مقدار زیادی محتوا به‌سرعت و به‌راحتی مشاهده شود، مانند جارزن موسیقی یا کیوسک فیلم و تلویزیون در برنامه شما. برای اطلاعات بیشتر، به چیدمان‌های جارزن مراجعه کنید.
قاب پشتیبانی: با نواحی نمایش اولیه و ثانویه، برنامه‌تان می‌تواند قاب پشتیبانی را برای بافت، ارتباط، یا مرجع جاسازی کند، مثلاً فهرست پیمایشی از عنوان‌های مشابه، نقد‌های منتشرشده، یا آثار دیگر از همان هنرمندان یا بازیگران. برای جزئیات بیشتر، پشتیبانی از چیدمان‌های قاب را ببینید.
برای مجموعه‌ای گلچین‌شده از چیدمان‌های رسانه، به گالری رسانه مراجعه کنید.
طرح‌بندی‌های رسانه‌های اجتماعی
صفحه‌نمایش‌های بزرگ فضای کاری بیشتری برای ایجاد، چندوظیفگی، کشیدن محتوا بین برنامه‌ها، و هم‌رسانی آن دراختیار کاربران رسانه‌های اجتماعی قرار می‌دهد. با ویژگی‌ها و قابلیت‌های متمایزی که در دستگاه‌های با صفحه‌نمایش کوچک امکان‌پذیر نیست، برنامه رسانه شما با صفحه‌نمایش بزرگ می‌تواند از طرح‌بندی‌های فهرست-جزئیات، فید، و قاب پشتیبانی بهره ببرد.
فهرست-جزئیات: این طرح‌بندی برای برنامه‌های پیام‌رسانی، مدیران مخاطبین، یا مرورگرهای فایل ایده‌آل است. برای مثال، برنامه‌تان می‌تواند فهرستی از مکالمه‌ها را درکنار جزئیات نمایش دهد تا از جدیدترین پیام‌ها مطلع بمانید. برای اطلاعات بیشتر، به چیدمان‌های فهرست-جزئیات مراجعه کنید.
فید: مؤلفه‌های رایج در این سبک چیدمان کارت‌ها و فهرست‌ها هستند. برای مثال، کلاژی از پست‌ها در قالب جدولی انعطاف‌پذیر ایجاد کنید، یا از اندازه و موقعیت برای جلب توجه به پست‌های برجسته استفاده کنید. کاربران می‌توانند به‌سرعت گروه‌های بزرگ محتوا را مشاهده کنند. برای اطلاعات بیشتر، به چیدمان‌های فید مراجعه کنید.
قاب پشتیبانی: برنامه‌های جستجو و مرجع یا برنامه بهره‌وری می‌توانند از این سبک چیدمان بهره‌مند شوند. این ویژگی ابزارهای ساخت محتوا را در دسترس کاربر قرار می‌دهد. برای مثال، برنامه‌تان می‌تواند به کاربران اجازه دهد تنظیمات را اصلاح کنند، به پالت‌های رنگ دسترسی پیدا کنند، جلوه اعمال کنند، و تغییرات را فوراً ببینند. برای اطلاعات بیشتر، به پشتیبانی از چیدمان‌های قاب مراجعه کنید.
برای مشاهده مجموعه‌ای از چیدمان‌های رسانه‌های اجتماعی، به صفحه گالری رسانه‌های اجتماعی مراجعه کنید.
روال‌های مطلوب برای برنامه‌های رسانه‌ای صفحه‌نمایش بزرگ
استفاده از روال‌های مطلوب برای صفحه‌نمایش‌های بزرگ به شما کمک می‌کند از بازسازی غیرضروری برنامه‌تان اجتناب کنید. همچنین، این روال‌ها برنامه‌تان را از همان ابتدا در دستگاه‌های بیشتری کاربرپسندتر می‌کنند، به‌ویژه دررابطه‌با جهت‌یابی، میان‌برهای صفحه‌کلید، پشتیبانی از پیش‌نمایش دوربین، و حالت‌های تاشو.
جهت و تغییر اندازه
اگر برنامه رسانه شما محدودیت‌های جهت و تغییر اندازه را اعلام کند، Android حالت سازگاری را فعال می‌کند. اگرچه حالت سازگاری تضمین می‌کند که برنامه شما رفتار قابل‌قبولی داشته باشد، اما قابلیت استفاده به‌شدت کاهش می‌یابد و تجربه کاربری آسیب می‌بیند.
برای مثال، اگر برنامه‌تان در رایانه لوحی باشد، رایانه لوحی در جهت افقی در جایگاه قرار می‌گیرد. اگر برنامه‌تان به حالت عمودی محدود شده باشد، این امر باعث ایجاد حاشیه سیاه می‌شود، که برای کاربر نهایی ایده‌آل نیست. برنامه شما باید به افراد اجازه دهد از جهت دلخواهشان استفاده کنند، بنابراین در طراحی‌تان از اندازه دردسترس صفحه‌نمایش بزرگ بهره ببرید.
هرگونه محدودیت در جهت‌گیری، نحوه تعامل کاربران با محتوا یا مصرف رسانه را کاهش می‌دهد، که این امر استفاده از برنامه شما را محدود می‌کند. تغییر جهت‌گیری می‌تواند تا حدودی بر اندازه‌بندی تأثیر بگذارد، اما تغییر اندازه لزوماً جهت‌گیری را تغییر نمی‌دهد.
میان‌برهای صفحه‌کلید
در صفحه‌نمایش بزرگ‌تر، احتمال استفاده از میان‌برهای صفحه‌کلید در صفحه‌کلیدهای فیزیکی، مانند شروع، توقف، مکث، بازپیچی، و جلو بردن، بیشتر است، که باعث می‌شود تجربه کاربری با صفحه‌کلید تجربه کاربری ثابتی باشد.
کاربران انتظار دارند این عملکردها را در برنامه‌های رسانه‌ای خود داشته باشند. برای کاهش نقاط اصطکاک برای کاربران، برنامه‌تان را با صفحه‌کلید فیزیکی آزمایش کنید. این کار به شما کمک می‌کند تا این میان‌برهای مهم را در ابتدای طراحی برنامه خود شناسایی و اضافه کنید.
پشتیبانی از پیش‌نمایش دوربین
با صفحه‌نمایش‌های بزرگ، ممکن است مشکلات بیشتری دررابطه‌با کشیدگی، برش، و چرخش داشته باشید. بنابراین، نمی‌توانید فرض کنید که اندازه پیش‌نمایش دوربین همان چیزی است که واسط کاربر در برنامه رسانه شما واقعاً پرداز می‌کند.
برای مثال، اگر کاربری با رایانه لوحی‌اش عکس بگیرد اما عکس در صفحه‌نمایش رایانه لوحی‌اش وارونه نمایش داده شود، این تجربه نامطلوب است. پشتیبانی از پیش‌نمای دوربین را برای صفحه‌نمایش‌های بزرگ اضافه کنید.
برای اطلاعات بیشتر، به پیش‌نمایش CameraX یا پیش‌نمایش Camera2 مراجعه کنید.
حالت‌های تاشو
طراحی برنامه رسانه برای صفحه‌نمایش‌های بزرگ شامل حالت‌های تاشو می‌شود. برای مثال، برنامه شما می‌تواند به کاربر اجازه دهد پیکربندی رومیزی برای بازپخش رسانه داشته باشد یا از نمایشگر پشت و حالت Dual Screen برای پیش‌نمایش و ضبط استفاده کند.
با گنجاندن حالت‌های تاشو در طرح توسعه‌تان، برنامه‌تان برای دستگاه‌های بیشتری دردسترس خواهد بود و تأثیر گسترده‌تری خواهد داشت. تجربه رسانه را برای کاربر به‌گونه‌ای بزرگ می‌کنید که دستگاه‌های دیگر بدون حالت‌های تاشو نمی‌توانند انجام دهند. برای اطلاعات بیشتر، به حالت‌های تاشو مراجعه کنید.