طراحی برای ضریب‌های شکل مختلف

طراحی میانای کاربر برنامه‌تان به ضریب شکل دستگاه خاصی وابسته نیست. برنامه‌های Android باید با انواع مختلفی از دستگاه‌ها سازگار شوند، از گوشی‌های ۴ اینچی گرفته تا تلویزیون‌های ۵۰ اینچی و دستگاه‌های ChromeOS با پنجره‌های قابل‌تغییر اندازه.

میانای کاربر برنامه شما در داخل پنجره‌ای ترسیم می‌شود که اندازه آن می‌تواند به‌دلخواه تغییر کند. از توصیف‌گرهای منبع برای ارائه چیدمان‌های مختلف برای اندازه‌های مختلف پنجره استفاده می‌کنید. این تفاوت‌ها می‌تواند به‌دلیل محدودیت‌های اندازه صفحه‌نمایش دستگاه باشد، یا ممکن است ناشی از استفاده کاربر از حالت چندپنجره‌ای برای تغییر اندازه پنجره باشد.

طراحی محتوای واکنش‌گرا

باید تجربه غنی‌ای برای همه کاربران فراهم کنید، بنابراین باید هر صفحه در برنامه‌تان از فضای پنجره دردسترس شما به‌طور کامل استفاده کند.

برای مثال، برنامه‌ای که در پنجره‌ای اجرا می‌شود که کل عرض صفحه‌نمایش تلفن را اشغال می‌کند، شاید بتواند جزئیات مربوط به بخشی از محتوا را هنگام ورود به حالت چندپنجره‌ای پنهان کند و بتواند میانای کاربر خود را گسترش دهد تا محتوای بیشتری را هنگام اجرا در پنجره‌ای که کل عرض صفحه‌نمایش دستگاه ChromeOS را اشغال می‌کند ارائه دهد.

علاوه‌بر برآورده کردن این انتظارات کاربر، اغلب لازم است محتوای بیشتری در دستگاه‌های بزرگ‌تر ارائه شود تا از ایجاد فضای سفید بیش‌ازحد یا ایجاد ناخواسته تعاملات نامناسب جلوگیری شود. در شکل زیر، می‌توانید برخی‌از مشکلاتی را که ممکن است هنگام تطبیق طراحی میانای کاربر برای پنجره بزرگ‌تر پیش بیاید ببینید:

چیدمان‌های کنارهم که فاصله سفید اضافی و خطوط نوشتاری طولانی را در پنجره‌ای بزرگ نشان می‌دهد.
شکل ۱. محتوای ناکافی در پنجره‌های عریض منجر به ایجاد فضای سفید نامناسب و طول خط بسیار زیاد می‌شود.

برای اطلاعات بیشتر درباره طراحی تجربه‌های ناوبری واکنش‌گرا، به ناوبری برای میاناهای کاربر واکنش‌گرا مراجعه کنید.

ارائه تجربه‌های کاربری سفارشی‌شده

مهم است که تجربه‌های منحصربه‌فردی ارائه دهید که فراتر از گسترش دادن نماهای محتوایتان برای پر کردن فضای دردسترس باشد. می‌توانید میاناهای کاربر را سفارشی کنید تا تجربه کاربری ایده‌آلی برای اندازه‌های پنجره داده‌شده ارائه دهید، حتی بااستفاده از چیدمان‌ها و ابزاره‌های کاملاً متفاوت.

در شکل ۲، BottomNavigationView پیمایش سطح بالا را درصورت وجود فضای عمودی کافی ارائه می‌دهد. وقتی اندازه پنجره کاهش می‌یابد، همان‌طور که در سمت راست شکل نشان داده شده است، DrawerLayout به‌جای آن پیمایش سطح بالا را ارائه می‌دهد.

چیدمان‌های کنارهم که نوار پیمایش پایین را در پنجره‌ای بلند و کشوی پیمایش را در پنجره‌ای کوتاه‌تر نشان می‌دهد.
شکل ۲. وقتی فضای عمودی محدود باشد، کشوی پیمایش جایگزین نوار پیمایش پایین می‌شود.

در اینجا چند نمونه دیگر آورده شده است:

  • Toolbar می‌تواند موارد منوِ کنش‌ها را براساس مقدار فضای دردسترس نشان دهد یا پنهان کند.
  • RecyclerView.LayoutManager می‌تواند تعداد ستون‌هایش را تغییر دهد تا از اندازه پنجره به‌طور کامل بهره ببرد.
  • می‌توانید مقدار جزئیاتی را که برای نماهای سفارشی نشان می‌دهید افزایش دهید، زیرا فضای بیشتری برای این کار دارید.

این‌ها همه روش‌های عالی برای اطمینان از این است که کاربران شما تجربه‌های عالی داشته باشند هرجا که برنامه شما را اجرا می‌کنند.

می‌توانید نمونه‌های بیشتری از الگوهای طراحی واکنش‌گرا و ایده‌هایی برای چیدمان‌های تطبیقی در material.io پیدا کنید.