Testowanie aplikacji przy użyciu pseudojęzyków

Pseudolokalizacja to lokalizacja, która ma symulować cechy języków powodujące problemy z interfejsem, układem i inne problemy związane z tłumaczeniem aplikacji. Pseudolokalizacje są tworzone przez natychmiastowe i automatyczne tłumaczenia, które są czytelne w języku angielskim dla wszystkich wiadomości podlegających lokalizacji. Tekst, który nie został poddany pseudolokalizacji, wskazuje na nieprzetłumaczalne komunikaty w kodzie źródłowym.

Pseudolokalizacje pozwalają zaoszczędzić czas i pieniądze, ponieważ możesz dostosować tekst interfejsu i jego układ, zanim prześlesz wiadomości do repozytorium źródłowego, aby później wysłać je do tłumaczenia. Listę potencjalnych problemów z tłumaczeniem znajdziesz w sekcji Wykrywanie problemów z lokalizacją.

Rysunek 1. pseudolokalizacja angielski (XA).

Nazwy pseudolokalizacji Androida są zgodne ze standardowymi konwencjami nazewnictwa języków, a ich identyfikatory mogą być analizowane przez dowolny język programowania zgodny ze standardem BCP 47. W tym sensie pseudolokalizacje są takie same jak inne lokalizacje, np. francuska, chińska czy rosyjska.

Platforma Androida udostępnia 2 pseudolokalizacje, które reprezentują języki zapisywane od lewej do prawej i od prawej do lewej:

Rysunek 2. Pseudolokalizacja AR (XB).

Angielski (XA): dodaje akcenty łacińskie do podstawowego tekstu interfejsu w języku angielskim, rozszerza oryginalny tekst przez dodanie tekstu bez akcentów i umieszcza w nawiasach każdą jednostkę wiadomości, aby uwidocznić potencjalne problemy z rozszerzonym tekstem. Potencjalne problemy mogą obejmować uszkodzenie układu i nieprawidłową składnię wiadomości, np. zdanie podzielone na kilka części wyświetlane jako kilka wiadomości w nawiasach. Pseudolokalizacja English (XA) jest pokazana na rysunku 1.

AR (XB): zmienia kierunek tekstu oryginalnych wiadomości od lewej do prawej na kierunek od prawej do lewej, co odwraca kolejność znaków w oryginalnej wiadomości. Pseudolokalizacja AR (XB) jest pokazana na rysunku 2.

Pseudolokalizacje mogą pomóc w stworzeniu wersji aplikacji z układem od prawej do lewej, nawet jeśli nie znasz żadnego języka z takim zapisem.

Włącz pseudolokalizacje

Pseudolokalizacje są zwykle dodawane do kompilacji przeznaczonych dla deweloperów. Gdy wybierzesz na urządzeniu pseudolokalizację, wszystkie aplikacje, które ją obsługują, przyjmą jej cechy. Dotyczy to również wszystkich aplikacji systemowych, takich jak Ustawienia i panel Szybkie ustawienia.

Aby używać pseudolokalizacji Androida, musisz mieć Androida 4.3 (API na poziomie 18) lub nowszego oraz włączone opcje programisty na urządzeniu. Po włączeniu opcji programisty musisz też ponownie uruchomić urządzenie.

Poniżej opisujemy, jak włączyć pseudolokalizacje:

  1. W Android Studio włącz pseudolokalizacje dla konkretnej aplikacji, dodając do pliku build.gradle tę konfigurację:

    Dynamiczny

    android {
       ...
       buildTypes {
           debug {
               pseudoLocalesEnabled true
           }
       }
    }

    Kotlin

    android {
       ...
       buildTypes.getByName("debug") {
           isPseudoLocalesEnabled = true
       }
    }
  2. Tworzenie i uruchamianie aplikacji

    Rysunek 3. Wybierz pseudolokalizację.

  3. Użyj aplikacji Ustawienia, aby wybrać pseudolokalizację. Ten krok różni się w zależności od wersji Androida:

    Android 5.0 (poziom API 21) lub nowszy

    1. Na urządzeniu otwórz aplikację Ustawienia i kliknij Języki i metody wprowadzania > Ustawienia języka.
    2. Na liście Ustawienia języka przeciągnij kartę, aby przenieść pseudolokalizację na górę listy i ustawić ją jako aktywny język. Patrz rysunek 3.

    Android 4.4.4 (poziom API 19) lub starszy

    1. Na urządzeniu otwórz aplikację Ustawienia i kliknij Języki i metody wprowadzania > Ustawienia języka > Dodaj język.
    2. Kliknij pseudolokalizację, aby dodać ją do listy Ustawienia języka.
    3. Na liście Ustawienia języka przeciągnij kartę, aby przenieść pseudolokalizację na górę listy i ustawić ją jako aktywny język (patrz rysunek 3).

Wykrywanie problemów z lokalizacją

Pseudolokalizacje to oszczędzający czas i skuteczny sposób na wykrywanie potencjalnych problemów z lokalizacją w interfejsie. Pomagają one zidentyfikować problemy w tych obszarach:

  • Ciągi znaków zakodowane na stałe, których nie można wysłać do tłumaczenia, są wyświetlane w pseudolokalizacji jako tekst bez akcentów, aby były widoczne.
  • Problemy z układem interfejsu spowodowane rozszerzeniem tekstu, pokazujące, gdzie interfejs może się zepsuć z powodu długości tekstu.
  • Konkatenacja ciągów znaków, która wyświetla się jako jedna wiadomość podzielona na 2 lub więcej nawiasów. Może to utrudnić prawidłowe tłumaczenie, ponieważ tłumacze muszą tłumaczyć każdą część niezależnie, nie wiedząc, że są one ze sobą powiązane. Konkatenacja ciągów znaków może też uniemożliwić prawidłowe tłumaczenie, ponieważ różne języki mogą wymagać innej kolejności części lub zupełnie innej struktury zdania. Na przykład w językach takich jak japoński, koreański i tamilski czasownik znajduje się na końcu zdania. Gdy zdanie jest połączone, tłumacze nie mogą zmienić kolejności słów, jeśli jest to konieczne.

  • Problemy z tekstem dwukierunkowym (BIDI), np. gdy treść w jednym kierunku tekstu zawiera wbudowaną frazę w przeciwnym kierunku, co utrudnia odczytanie ciągu znaków.

  • Problemy z językami zapisywanymi od prawej do lewej, np. brak odbicia lustrzanego elementów. Przykłady: element interfejsu nie przesuwa się w lewo, tekst nie jest odwracany i nie przesuwa się w lewo lub znaki interpunkcyjne są umieszczane w niewłaściwym miejscu, np. „pseudolocales rule!” zmienia się w „elur selacoloduesp!” zamiast „!elur selacoloduesp”.