Rozwiązywanie problemów z LMK w grze Unity to proces systematyczny:
Uzyskiwanie zrzutu pamięci
Użyj Unity Profiler, aby uzyskać zrzut pamięci zarządzanej przez Unity. Rysunek 2 przedstawia warstwy zarządzania pamięcią, których Unity używa do obsługi pamięci w grze.
Pamięć zarządzana
Zarządzanie pamięcią w Unity implementuje kontrolowaną warstwę pamięci, która używa zarządzanej sterty i systemu odśmiecania pamięci do automatycznego przydzielania i przypisywania pamięci. System zarządzanej pamięci to środowisko skryptowe C# oparte na Mono lub IL2CPP. Zaletą systemu zarządzanej pamięci jest to, że wykorzystuje on mechanizm odzyskiwania pamięci do automatycznego zwalniania alokacji pamięci.
Pamięć niezarządzana C#
Niezarządzana warstwa pamięci C# zapewnia dostęp do natywnej warstwy pamięci, co umożliwia precyzyjną kontrolę nad alokacją pamięci podczas korzystania z kodu C#. Dostęp do tej warstwy zarządzania pamięcią można uzyskać za pomocą przestrzeni nazw Unity.Collections i funkcji takich jak UnsafeUtility.Malloc i UnsafeUtility.Free.
Pamięć natywna
Wewnętrzny rdzeń C/C++ Unity używa natywnego systemu pamięci do zarządzania scenami, zasobami, interfejsami API grafiki, sterownikami, podsystemami i buforami wtyczek. Chociaż bezpośredni dostęp jest ograniczony, możesz bezpiecznie manipulować danymi za pomocą interfejsu API C# Unity i korzystać z wydajnego kodu natywnego. Pamięć natywna rzadko wymaga bezpośredniej interakcji, ale możesz monitorować jej wpływ na wydajność za pomocą profilera i dostosowywać ustawienia, aby zoptymalizować wydajność.
Pamięć nie jest współdzielona między kodem C# a kodem natywnym, jak pokazano na rysunku 3. Dane wymagane przez C# są przydzielane w zarządzanej przestrzeni pamięci za każdym razem, gdy są potrzebne.
Aby kod zarządzany gry (C#) mógł uzyskać dostęp do danych w pamięci natywnej silnika, na przykład wywołanie GameObject.transform wykonuje wywołanie natywne, aby uzyskać dostęp do danych w pamięci w obszarze natywnym, a następnie zwraca wartości do C# za pomocą powiązań. Wiązania zapewniają prawidłowe konwencje wywoływania dla każdej platformy i obsługują automatyczne przekształcanie typów zarządzanych w ich natywne odpowiedniki.
Dzieje się tak tylko za pierwszym razem, ponieważ zarządzana powłoka umożliwiająca dostęp do właściwości transform jest zachowywana w kodzie natywnym. Zapisywanie właściwości transform w pamięci podręcznej może zmniejszyć liczbę wywołań między kodem zarządzanym a kodem natywnym, ale przydatność tego rozwiązania zależy od tego, jak często właściwość jest używana. Pamiętaj też, że Unity nie kopiuje części pamięci natywnej do pamięci zarządzanej, gdy uzyskujesz dostęp do tych interfejsów API.
Więcej informacji znajdziesz w artykule Wprowadzenie do pamięci w Unity.
Oprócz tego kluczowe znaczenie dla płynnego działania gry ma ustalenie budżetu pamięci, a wdrożenie systemu analizy lub raportowania zużycia pamięci gwarantuje, że każda nowa wersja nie przekroczy budżetu pamięci. Inną strategią, która pozwala uzyskać lepszy wgląd, jest integracja testów trybu gry z trybem ciągłej integracji (CI) w celu weryfikacji wykorzystania pamięci w określonych obszarach gry.
Zarządzaj zasobami
To najbardziej istotna i praktyczna część zużycia pamięci. jak najszybciej.
Wykorzystanie pamięci w grach na Androida może się znacznie różnić w zależności od typu gry, liczby i rodzajów zasobów oraz strategii optymalizacji pamięci. Jednak najczęściej wykorzystanie pamięci obejmuje tekstury, siatki, pliki audio, shadery, animacje i skrypty.
Wykrywanie zduplikowanych zasobów
Pierwszym krokiem jest wykrycie nieprawidłowo skonfigurowanych zasobów i zduplikowanych zasobów za pomocą profilera pamięci, narzędzia do raportowania kompilacji lub audytora projektu.
Tekstury
Przeanalizuj obsługę urządzeń przez grę i wybierz odpowiedni format tekstury. Możesz podzielić pakiety tekstur na urządzenia wysokiej i niskiej klasy, korzystając z Play Asset Delivery, Addressable lub bardziej ręcznego procesu z AssetBundle.
Postępuj zgodnie z najbardziej znanymi zaleceniami dostępnymi w artykule Optymalizowanie wydajności gry mobilnej i w poście na forum Optymalizowanie ustawień importowania tekstur w Unity. Następnie wypróbuj te rozwiązania:
Skompresuj tekstury za pomocą formatów ASTC, aby zmniejszyć wykorzystanie pamięci, i wypróbuj wyższą szybkość bloków, np. 8 x 8.
Jeśli musisz używać ETC2, spakuj tekstury w Atlasie. Umieszczenie wielu tekstur w jednej teksturze zapewnia jej rozmiar będący potęgą dwójki (POT), może zmniejszyć liczbę wywołań rysowania i przyspieszyć renderowanie.
Zoptymalizuj format i rozmiar tekstury RenderTarget. Unikaj tekstur o niepotrzebnie wysokiej rozdzielczości. Używanie mniejszych tekstur na urządzeniach mobilnych pozwala zaoszczędzić pamięć.
Używaj pakowania kanałów tekstur, aby oszczędzać pamięć tekstur.
Siatki i modele
Zacznij od sprawdzenia podstawowych ustawień (strona 27) i zweryfikuj te ustawienia importowania siatki:
- Scal zbędne i mniejsze siatki.
- Zmniejsz liczbę wierzchołków obiektów w scenach (np. obiektów statycznych lub odległych).
- generowanie grup poziomów szczegółowości (LOD) dla komponentów o wysokiej geometrii;
Materiały i shadery
- Usuwaj nieużywane warianty cieniowania automatycznie podczas procesu kompilacji.
- Połącz często używane warianty obiektów cieniujących w obiekty cieniujące typu uber, aby uniknąć ich powielania.
- Włącz dynamiczne wczytywanie obiektów cieniujących, aby rozwiązać problem dużego wykorzystania pamięci przez wstępnie wczytane obiekty cieniujące w pamięci VRAM/RAM. Zwróć jednak uwagę, czy kompilacja cieniowania nie powoduje problemów z klatkami.
- Użyj dynamicznego wczytywania obiektów cieniujących, aby zapobiec wczytywaniu wszystkich wariantów. Więcej informacji znajdziesz w poście na blogu Ulepszenia dotyczące czasu kompilacji i wykorzystania pamięci przez shadery.
- Używaj instancji materiałów, korzystając z
MaterialPropertyBlocks.
Dźwięk
Zacznij od sprawdzenia podstawowych ustawień (strona 41) i zweryfikuj te ustawienia importowania siatki:
- Jeśli używasz silników audio innych firm, takich jak FMOD czy Wwise, usuń nieużywane lub zbędne odwołania do
AudioClip. - Wstępnie wczytuj dane audio. Wyłącz wstępne wczytywanie klipów, które nie są od razu wymagane podczas działania lub uruchamiania sceny. Pomaga to zmniejszyć obciążenie pamięci podczas inicjowania sceny.
Animacje
- Dostosuj ustawienia kompresji animacji w Unity, aby zminimalizować liczbę klatek kluczowych i wyeliminować zbędne dane.
- Redukcja klatek kluczowych: automatycznie usuwa niepotrzebne klatki kluczowe.
- Kompresja kwaternionów: kompresuje dane dotyczące obrotu, aby zmniejszyć wykorzystanie pamięci.
Ustawienia kompresji możesz dostosować w ustawieniach importu animacji na karcie Rig (Szkielet) lub Animation (Animacja).
Używaj ponownie klipów animacji, zamiast duplikować je dla różnych obiektów.
Używaj kontrolerów zastępowania animatora, aby ponownie używać kontrolera animatora i zastępować konkretne klipy dla różnych postaci.
Zapisuj animacje oparte na fizyce: jeśli animacje są oparte na fizyce lub proceduralne, zapisuj je w klipach animacji, aby uniknąć obliczeń w czasie działania.
Zoptymalizuj szkielet: używaj mniejszej liczby kości, aby zmniejszyć złożoność i zużycie pamięci.
- Unikaj nadmiernej liczby kości w przypadku małych lub statycznych obiektów.
- Jeśli niektóre kości nie są animowane lub potrzebne, usuń je ze szkieletu.
Skróć klip animacji.
- Przycinaj klipy animacji, aby zawierały tylko niezbędne klatki. Unikaj przechowywania nieużywanych lub zbyt długich animacji.
- Zamiast tworzyć długie klipy z powtarzającymi się ruchami, używaj animacji w pętli.
Upewnij się, że dołączony lub aktywowany jest tylko 1 komponent animacji. Jeśli na przykład używasz komponentu Animator, wyłącz lub usuń komponenty Legacy animation.
Unikaj używania animatora, jeśli nie jest to konieczne. W przypadku podstawowych efektów wizualnych użyj bibliotek tweeningu lub zaimplementuj efekt wizualny w skrypcie. System animatora może wymagać dużej ilości zasobów, zwłaszcza na urządzeniach mobilnych o niskiej wydajności.
Do obsługi dużej liczby animacji używaj systemu zadań, ponieważ został on całkowicie przeprojektowany pod kątem większej wydajności pamięci.
Sceny
Gdy wczytywane są nowe sceny, zasoby są pobierane jako zależności. Jednak bez odpowiedniego zarządzania cyklem życia zasobów te zależności nie są monitorowane przez liczniki odwołań. W rezultacie zasoby mogą pozostać w pamięci nawet po wyładowaniu nieużywanych scen, co powoduje fragmentację pamięci.
- Używaj puli obiektów Unity do ponownego wykorzystywania instancji GameObject w powtarzających się elementach rozgrywki, ponieważ pula obiektów używa stosu do przechowywania kolekcji instancji obiektów do ponownego wykorzystania i nie jest wątkowo bezpieczna. Zminimalizowanie liczby
InstantiateiDestroypoprawia wydajność procesora i stabilność pamięci. - Zasoby, które zostaną usunięte:
- Zwalniaj zasoby w strategicznych momentach, np. podczas wyświetlania ekranów powitalnych lub ekranów ładowania.
- Częste używanie
Resources.UnloadUnusedAssetspowoduje skoki wykorzystania procesora z powodu dużych operacji monitorowania zależności wewnętrznych. - Sprawdź, czy w znaczniku profilu GC.MarkDependencies nie występują duże skoki wykorzystania procesora.
Usuń lub zmniejsz częstotliwość wykonywania i ręcznie wyładuj określone zasoby, używając Resources.UnloadAsset zamiast ogólnego
Resources.UnloadUnusedAssets().
- Zmień strukturę scen, zamiast stale używać Resources.UnloadUnusedAssets.
- Wywołanie
Resources.UnloadUnusedAssets()dlaAddressablesmoże przypadkowo wyładować pakiety załadowane dynamicznie. Ostrożnie zarządzaj cyklem życia dynamicznie wczytywanych zasobów.
Pozostałe postanowienia
Fragmentacja spowodowana przejściami między scenami – gdy wywoływana jest metoda
Resources.UnloadUnusedAssets(), Unity wykonuje te czynności:- Zwalnia pamięć, gdy zasoby nie są już używane.
- Uruchamia operację podobną do odzyskiwania pamięci, aby sprawdzić, czy w zarządzanej i natywnej stercie obiektów nie ma nieużywanych zasobów, i je wyładować.
- Zwalnia pamięć tekstur, siatek i zasobów, pod warunkiem że nie ma aktywnych odwołań.
AssetBundlelubAddressable– wprowadzanie zmian w tym obszarze jest skomplikowane i wymaga wspólnego wysiłku zespołu, aby wdrożyć strategie. Jednak po opanowaniu tych strategii można znacznie poprawić wykorzystanie pamięci, zmniejszyć rozmiar pobieranych plików i obniżyć koszty chmury. Więcej informacji o zarządzaniu zasobami w Unity znajdziesz w artykuleAddressables.Scentralizowane zależności współdzielone – systematycznie grupuj współdzielone zależności, takie jak shadery, tekstury i czcionki, w dedykowane pakiety lub grupy
Addressable. Pozwala to ograniczyć powielanie i zapewnia skuteczne usuwanie niepotrzebnych zasobów.Używaj
Addressablesdo śledzenia zależności – Addressables upraszczają wczytywanie i wyładowywanie, mogą automatycznie wyładowywać zależności, do których nie ma już odwołań. Przejście naAddressablesw celu zarządzania treściami i rozwiązywania zależności może być dobrym rozwiązaniem w zależności od konkretnego przypadku gry. Przeanalizuj łańcuchy zależności za pomocą narzędzia Analizuj, aby zidentyfikować niepotrzebne duplikaty lub zależności. Jeśli używasz pakietów AssetBundle, możesz też zapoznać się z narzędziami Unity Data Tools.TypeTrees– jeśliAddressablesiAssetBundlesgry są tworzone i wdrażane przy użyciu tej samej wersji Unity co odtwarzacz i nie wymagają zgodności wstecznej z innymi kompilacjami odtwarzacza, rozważ wyłączenie zapisuTypeTree, co powinno zmniejszyć rozmiar pakietu i wykorzystanie pamięci przez zserializowany obiekt pliku. Zmień proces kompilacji w ustawieniu ContentBuildFlags lokalnego pakietu Addressables na DisableWriteTypeTree.
Pisanie kodu przyjaznego dla modułu czyszczenia pamięci
Unity wykorzystuje odśmiecanie pamięci (GC) do zarządzania pamięcią przez automatyczne identyfikowanie i zwalnianie nieużywanej pamięci. Chociaż GC jest niezbędny, może powodować problemy z wydajnością (np. skoki liczby klatek), jeśli nie jest prawidłowo obsługiwany, ponieważ może chwilowo wstrzymać grę, co prowadzi do problemów z wydajnością i pogorszenia wrażeń użytkownika.
Przydatne techniki zmniejszania częstotliwości alokacji zarządzanej sterty znajdziesz w instrukcji Unity, a przykłady – w UnityPerformanceTuningBible na stronie 271.
Zmniejsz liczbę alokacji czyszczenia pamięci:
- Unikaj LINQ, lambd i domknięć, które przydzielają pamięć sterty.
- W przypadku ciągów znaków, które można modyfikować, używaj
StringBuilderzamiast konkatenacji ciągów znaków. - Używaj ponownie kolekcji, wywołując
COLLECTIONS.Clear(), zamiast tworzyć je od nowa.
Więcej informacji znajdziesz w e-booku Ultimate Guide to Profiling Unity games (Kompletny przewodnik po profilowaniu gier Unity).
Zarządzanie aktualizacjami obszaru roboczego interfejsu:
- Dynamiczne zmiany elementów interfejsu – gdy właściwości elementów interfejsu, takich jak tekst, obraz czy
RectTransform, są aktualizowane (np. zmiana treści tekstu, zmiana rozmiaru elementów lub animowanie pozycji), silnik może przydzielić pamięć na obiekty tymczasowe. - Alokacje ciągów znaków – elementy interfejsu, takie jak tekst, często wymagają aktualizacji ciągów znaków, ponieważ w większości języków programowania ciągi znaków są niezmienne.
- Zmieniony obszar roboczy – gdy coś się zmieni w obszarze roboczym (np. nastąpi zmiana rozmiaru, włączenie lub wyłączenie elementów albo zmiana właściwości układu), cały obszar roboczy lub jego część może zostać oznaczona jako zmieniona i zostanie ponownie utworzona. Może to spowodować utworzenie tymczasowych struktur danych (np. danych siatki, buforów wierzchołków lub obliczeń układu), co zwiększa ilość generowanych niepotrzebnych danych.
- Złożone lub częste aktualizacje – jeśli obszar roboczy zawiera dużą liczbę elementów lub jest często aktualizowany (np. w każdej klatce), te przebudowy mogą prowadzić do znacznej fragmentacji pamięci.
- Dynamiczne zmiany elementów interfejsu – gdy właściwości elementów interfejsu, takich jak tekst, obraz czy
Włącz przyrostowe czyszczenie pamięci, aby zmniejszyć duże skoki wykorzystania pamięci przez rozłożenie czyszczenia alokacji na wiele klatek. Sprawdź, czy ta opcja poprawia wydajność gry i zmniejsza wykorzystanie pamięci.
Jeśli Twoja gra wymaga kontrolowanego podejścia, ustaw tryb czyszczenia pamięci na ręczny. Następnie, gdy zmieni się poziom lub w innym momencie, gdy nie ma aktywnej rozgrywki, wywołaj czyszczenie pamięci.
Wywołuj ręczne wywołania funkcji czyszczenia pamięci GC.Collect() w przypadku przejść między stanami gry (np. przełączania poziomów).
Zoptymalizuj tablice, zaczynając od podstawowych praktyk dotyczących kodu, a w razie potrzeby użyj tablic natywnych lub innych kontenerów natywnych w przypadku dużych tablic.
Monitoruj obiekty zarządzane za pomocą narzędzi takich jak Unity Memory Profiler, aby śledzić odwołania do obiektów niezarządzanych, które pozostają po zniszczeniu.
Aby przesłać dane do narzędzia do raportowania wydajności w sposób automatyczny, użyj znacznika profilera.
Unikanie wycieków pamięci i fragmentacji
Wycieki pamięci
W kodzie C#, gdy odwołanie do obiektu Unity istnieje po zniszczeniu obiektu, zarządzany obiekt opakowujący, znany jako zarządzana powłoka, pozostaje w pamięci. Pamięć natywna powiązana z odwołaniem jest zwalniana, gdy scena jest wyładowywana lub gdy obiekt GameObject, do którego jest dołączona pamięć, lub dowolny z jego obiektów nadrzędnych, zostanie zniszczony za pomocą metody Destroy(). Jeśli jednak inne odwołania do sceny lub obiektu GameObject nie zostały wyczyszczone, zarządzana pamięć może pozostać jako obiekt Leaked Shell. Więcej informacji o zarządzanych obiektach powłoki znajdziesz w instrukcji dotyczącej zarządzanych obiektów powłoki.
Wycieki pamięci mogą być też spowodowane przez subskrypcje zdarzeń, funkcje lambda i domknięcia, konkatenacje ciągów znaków oraz nieprawidłowe zarządzanie obiektami w puli:
- Aby rozpocząć, zapoznaj się z artykułem Znajdowanie wycieków pamięci, który zawiera informacje o prawidłowym porównywaniu zrzutów pamięci Unity.
- Sprawdź, czy nie ma subskrypcji zdarzeń i wycieków pamięci. Jeśli obiekty subskrybują zdarzenia (np. przez delegaty lub UnityEvents), ale nie anulują subskrypcji przed zniszczeniem, menedżer zdarzeń lub wydawca może zachować odwołania do tych obiektów. Uniemożliwia to usuwanie tych obiektów przez mechanizm czyszczenia pamięci, co prowadzi do wycieków pamięci.
- Monitoruj zdarzenia klas globalnych lub singletonów, które nie są wyrejestrowywane podczas niszczenia obiektów. Na przykład anuluj subskrypcję lub odłącz delegaty w destruktorach obiektów.
- Upewnij się, że zniszczenie obiektów w puli całkowicie unieważnia odwołania do komponentów siatki tekstu, tekstur i nadrzędnych obiektów GameObject.
- Pamiętaj, że gdy porównujesz zrzuty Unity Memory Profiler i obserwujesz różnicę w wykorzystaniu pamięci bez wyraźnego powodu, może ona być spowodowana przez sterownik karty graficznej lub sam system operacyjny.
Fragmentacja pamięci
Fragmentacja pamięci występuje, gdy wiele małych przydziałów jest zwalnianych w losowej kolejności. Alokacje sterty są wykonywane sekwencyjnie, co oznacza, że nowe fragmenty pamięci są tworzone, gdy w poprzednim fragmencie zabraknie miejsca. W związku z tym nowe obiekty nie wypełniają pustych obszarów starych fragmentów, co prowadzi do fragmentacji. Dodatkowo duże tymczasowe alokacje mogą powodować trwałą fragmentację przez cały czas trwania sesji gry.
Ten problem jest szczególnie uciążliwy, gdy krótkotrwałe duże alokacje są dokonywane w pobliżu długotrwałych.
Grupuj alokacje na podstawie ich czasu życia. Najlepiej, aby długotrwałe alokacje były dokonywane razem, na wczesnym etapie cyklu życia aplikacji.
Obserwatorzy i menedżerowie wydarzeń
- Oprócz problemu wspomnianego w sekcji Wycieki pamięci z czasem wycieki pamięci mogą przyczyniać się do fragmentacji, pozostawiając nieużywaną pamięć przydzieloną do obiektów, które nie są już używane.
- Upewnij się, że zniszczenie obiektów w puli całkowicie unieważnia odwołania do komponentów siatki tekstu, tekstur i obiektu nadrzędnego
GameObjects. - Menedżery zdarzeń często tworzą i przechowują listy lub słowniki do zarządzania subskrypcjami zdarzeń. Jeśli te obiekty dynamicznie rosną i kurczą się podczas działania, mogą przyczyniać się do fragmentacji pamięci z powodu częstego przydzielania i zwalniania pamięci.
Kod
- Współprogramy czasami przydzielają pamięć, czego można uniknąć, zapisując w pamięci podręcznej instrukcję powrotu IEnumerator, zamiast deklarować ją za każdym razem.
- Stale monitoruj stany cyklu życia obiektów w puli, aby uniknąć przechowywania
UnityEngine.Objectodwołań do nieistniejących obiektów.
Zasoby
- W grach opartych na tekście używaj dynamicznych systemów zastępczych, aby uniknąć wstępnego wczytywania wszystkich czcionek w przypadku wielu języków.
- Porządkuj zasoby (np. tekstury i cząsteczki) według typu i oczekiwanego cyklu życia.
- Zmniejsz liczbę zasobów z atrybutami cyklu życia bezczynności, takich jak nadmiarowe obrazy interfejsu i statyczne siatki.
Alokacje na podstawie wartości od początku śledzenia
- Przydzielaj zasoby o długim cyklu życia na początku cyklu życia aplikacji, aby zapewnić kompaktowe przydziały.
- W przypadku struktur danych, które wymagają dużej ilości pamięci lub są przejściowe (np. klastry fizyczne), używaj NativeCollections lub niestandardowych alokatorów.
Działanie związane z pamięcią dotyczące kodu i plików wykonywalnych
Na wykorzystanie pamięci wpływają też pliki wykonywalne i wtyczki gry.
Metadane IL2CPP
IL2CPP generuje metadane dla każdego typu (np. klas, typów ogólnych i delegatów) w czasie kompilacji, które są następnie używane w czasie działania do refleksji, sprawdzania typów i innych operacji specyficznych dla czasu działania. Te metadane są przechowywane w pamięci i mogą znacząco wpływać na całkowite wykorzystanie pamięci przez aplikację. Pamięć podręczna metadanych IL2CPP ma znaczny wpływ na czas inicjowania i wczytywania. Dodatkowo IL2CPP nie deduplikuje niektórych elementów metadanych (np. typów ogólnych lub informacji zserializowanych), co może prowadzić do nadmiernego wykorzystania pamięci. Problem ten pogłębia się, gdy w projekcie używane są powtarzające się lub nadmiarowe typy.
Metadane IL2CPP można zmniejszyć przez:
- Unikaj używania interfejsów API refleksji, ponieważ mogą one znacząco przyczyniać się do alokacji metadanych IL2CPP.
- Wyłączanie wbudowanych pakietów
- Wdrożenie pełnego ogólnego udostępniania w Unity 2022, które powinno pomóc zmniejszyć obciążenie powodowane przez typy ogólne. Aby jeszcze bardziej ograniczyć alokacje, ogranicz użycie typów ogólnych.
Usuwanie kodu
Oprócz zmniejszenia rozmiaru kompilacji usuwanie kodu zmniejsza też wykorzystanie pamięci. Podczas kompilowania z użyciem backendu skryptowego IL2CPP usuwanie zarządzanego kodu bajtowego (które jest domyślnie aktywowane) usuwa nieużywany kod z zarządzanych zestawów. Proces ten polega na zdefiniowaniu zestawów głównych, a następnie użyciu statycznej analizy kodu w celu określenia, jakiego innego kodu zarządzanego używają te zestawy główne. Każdy kod, który jest nieosiągalny, jest usuwany. Więcej informacji o usuwaniu kodu zarządzanego znajdziesz w poście na blogu TTales from the optimization trenches: Better managed code stripping with Unity 2020 LTS i w dokumentacji dotyczącej usuwania kodu zarządzanego.
Natywne alokatory
Poeksperymentuj z natywnymi alokatorami pamięci, aby dostosować alokatory pamięci. Jeśli w grze brakuje pamięci, używaj mniejszych bloków pamięci, nawet jeśli wiąże się to z wolniejszymi alokatorami. Więcej informacji znajdziesz w przykładzie dynamicznego alokatora sterty.
Zarządzanie natywnymi wtyczkami i pakietami SDK
Znajdź problematyczną wtyczkę – usuń każdą wtyczkę i porównaj zrzuty pamięci gry. Wymaga to wyłączenia wielu funkcji kodu za pomocą Scripting Define Symbols i refaktoryzacji silnie powiązanych klas z interfejsami. Zapoznaj się z artykułem Level up your code with game programming patterns (Ulepsz swój kod dzięki wzorcom programowania gier), aby ułatwić sobie proces wyłączania zależności zewnętrznych bez uniemożliwiania rozgrywki.
Skontaktuj się z autorem wtyczki lub pakietu SDK – większość wtyczek nie jest open source.
Odtwórz wykorzystanie pamięci przez wtyczkę – możesz napisać małą wtyczkę (użyj tej wtyczki Unity jako odniesienia), która przydziela pamięć. Sprawdź migawki pamięci za pomocą Android Studio (ponieważ Unity nie śledzi tych alokacji) lub wywołaj klasę
MemoryInfoi metodęRuntime.totalMemory()w tym samym projekcie.
Wtyczka Unity przydziela pamięć Javy i pamięć natywną. Oto jak to zrobić:
Java
byte[] largeObject = new byte[1024 * 1024 * megaBytes];
list.add(largeObject);
Reklama natywna
char* buffer = new char[megabytes * 1024 * 1024];
// Random data to fill the buffer
for (int i = 1; i < megabytes * 1024 * 1024; ++i) {
buffer[i] = 'A' + (i % 26); // Fill with letters A-Z
}